Metale nieżelazne


Metale nieżelazne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metale nieżelazne (metale kolorowe) – nazwa techniczna metali innych niż żelazo i stopów metali niezawierających żelaza[1][2]. Do metali kolorowych zalicza się m.in. miedź, cynk, cynę, ołów i aluminium, a do stopów mosiądz i brąz. Są to ciała o charakterystycznym połysku, są dobrymi przewodnikami cieplnymi.

Mają różnorodne właściwości fizyczne, chemiczne, mechaniczne i technologiczne i z tego powodu są powszechnie stosowane w wielu dziedzinach techniki[3].

Spis treści

Rodzaje | edytuj kod

Metale nieżelazne i ich stopy można podzielić na główne grupy[3]:

Metale lekkie | edytuj kod

Metale ciężkie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. metale. W: Mały słownik chemiczny. Jerzy Chodkowski (red.). Wyd. V. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1976, s. 321–322.
  2. metale kolorowe, nieżelazne. W: Słownik języka polskiego [on-line]. PWN. [dostęp 2015-12-07].
  3. a b Materiały nieżelazne (pol.). E-spawalnik.pl. [dostęp 2015-01-21].
  4. a b Maria Głowacka(red.): Metaloznawstwo. Gdańsk: Politechnika Gdańska, 1996, s. 12. ISBN 83-86537-39-6.
Na podstawie artykułu: "Metale nieżelazne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy