Metoda Hare’a-Niemeyera


Metoda Hare’a-Niemeyera w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Metoda Hare’a-Niemeyera – metoda stosowana do podziału mandatów w systemach wyborczych opartych na proporcjonalnej reprezentacji z listami partyjnymi, powstała na skutek modyfikacji metody Hare’a przez niemieckiego matematyka Horsta Niemeyera. Nazywana jest także metodą największych reszt[1] lub matematycznej proporcji.

Liczbę uzyskanych mandatów oblicza się za pomocą wzoru[1]:

Q = V 1 S V t = X {\displaystyle Q=\lfloor {\frac {V_{1}\cdot S}{V_{t}}}\rfloor =\lfloor X\rfloor }

gdzie:

Q {\displaystyle Q} – liczba uzyskanych przez daną listę mandatów, V 1 {\displaystyle V_{1}} – liczba ważnie oddanych głosów na daną listę w okręgu wyborczym, S {\displaystyle S} – liczba mandatów do obsadzenia w danym okręgu wyborczym, V t {\displaystyle V_{t}} – łączna liczba głosów oddanych w danym okręgu wyborczym, X {\displaystyle X} – wynik dzielenia, np. 1,38.

Podłoga z liczby X przed przecinkiem oznacza liczbę mandatów przypadających w okręgu wyborczym danej liście. Jeżeli w odniesieniu do wszystkich list okręgowych nie zostaną rozdzielone wszystkie mandaty, to pozostałe mandaty przydziela się tym listom, dla których wyliczone ilorazy wykazują kolejno najwyższe wartości po przecinku, np. 0,39; 0,27; 0,05. Stosuje się wtedy zasadę największej reszty[1].

W Polsce tę metodę stosowano przy ustalaniu wyników w wyborach do Sejmu w 1991 roku[2].

Przykład | edytuj kod

Mamy komitety A, B oraz C, które otrzymały kolejno 720, 300 i 480 głosów, do obsadzenia jest 8 mandatów. Według powyższego wzoru, obliczamy współczynniki dla poszczególnych komitetów:

  • A – 720 8 720 + 300 + 480 = 3 , 84 ; {\displaystyle {\frac {720\cdot 8}{720+300+480}}=3{,}84;}
  • B – 300 8 720 + 300 + 480 = 1 , 6 ; {\displaystyle {\frac {300\cdot 8}{720+300+480}}=1{,}6;}
  • C – 480 8 720 + 300 + 480 = 2 , 56. {\displaystyle {\frac {480\cdot 8}{720+300+480}}=2{,}56.}

Zgodnie z liczbami przed przecinkiem, 3 mandaty uzyskuje komitet A, jeden komitet B, a dwa komitet C. Pozostałe dwa mandaty zostają rozdzielone kolejno komitetom o najwyższej wartości po przecinku, czyli A, następnie B. Ostatecznie komitet A uzyskuje 4 mandaty, a komitety B i C po dwa.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Metoda Hare-Niemeyer'a - Algorytmy i Struktury Danych, www.algorytm.org [dostęp 2019-10-23] .
  2. www.NAUKA.uj.edu.pl - Nauka - Uniwersytet Jagielloński, nauka.uj.edu.pl [dostęp 2019-10-23] .
Na podstawie artykułu: "Metoda Hare’a-Niemeyera" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy