Mewa południowa


Mewa południowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mewa południowa[3], mewa dominikańska (Larus dominicanus) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mewowatych (Laridae). Zasięg występowania obejmuje: Falklandy, Georgię Południową, Sandwich Południowy, Orkady Południowe, Szetlandy Południowe, południowe wybrzeża Afryki, Ameryki Południowej, Australii oraz Nową Zelandię. Jedyny gatunek mew występujący na Półwyspie Antarktycznym i we wschodniej części Antarktydy.

Cechy gatunku
Wyraźny jedynie dymorfizm wiekowy. Długość ciała ok. 54–65 cm, rozpiętość skrzydeł 128–142 cm, masa ciała 0,9–1,34 kg. Samce są większe od samic. Osobnik dorosłe: biała głowa, korpus i ogon. Z wyjątkiem białych brzegów zewnętrzna strona skrzydeł i grzbiet między nimi czarne. Dziób żółty z czerwoną plamką na jego spodniej części. Osobniki młodociane mają szaro-brązowe, dropiate ubarwienie, czarny dziób.
Biotop
Brzegi mórz i wody przybrzeżne. Jaja i pisklę mewy południowej
Gniazdo
Gniazdują w niewielkich koloniach na skalistych wzgórzach i klifach nadmorskich.
Jaja
W ciągu roku wyprowadzają jeden lęg, składając 2–3 jaja.
Wysiadywanie
Jaja wysiadywane są przez okres 28–30 dni przez obydwoje rodziców.
Pożywienie
Mewy południowe żywią się mięczakami, rybami, skorupiakami planktonowymi, jak również padliną. Często podążają za statkami, kradnąc pożywienie rybitwom. W Antarktyce głównym źródłem pokarmu są ślimaki Nacella concinna (czareczki). Młode osobniki żywią się małymi rybami, głównie młodymi śledzikami antarktycznymi Pleuragramma antarcticum, które występują blisko powierzchni wody i są odpowiednio małe.
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje mewę południową za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Całkowitą liczebność populacji szacuje się na 3,3–4,3 miliona osobników[2].
Podgatunki
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia następujące podgatunki L. dominicanus[4]:
  • L. d. dominicanus Lichtenstein, 1823 – wybrzeża Ameryki Południowej, Falklandy, Georgia Południowa, wybrzeża Australii, Nowa Zelandia
  • L. d. vetula Bruch, 1853 – wybrzeża Afryki Południowej
  • L. d. judithae Jiguet, 2002 – subantarktyczne wyspy Oceanu Indyjskiego
  • L. d. melisandae Jiguet, 2002 – południowe i południowo-zachodnie wybrzeża Madagaskaru
  • L. d. austrinus J. H. Fleming, 1924 – wybrzeża Antarktydy i wyspy antarktyczne

Przypisy | edytuj kod

  1. Larus dominicanus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Larus dominicanus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Larinae Rafinesque, 1815 - mewy (wersja: 2020-01-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-06-25].
  4. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Noddies, gulls, terns, auks (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-06-25].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mewa południowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy