Międzynarodówka (pieśń)


Międzynarodówka (pieśń) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Międzynarodówka (fr. L’Internationale, ros. Интернационал) – pieśń rewolucyjna, hymn socjalistów. Jej słowa napisał Eugène Pottier w roku 1871, a muzykę w 1888 roku skomponował kompozytor-amator Pierre Degeyter.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Tekst muzyczny Międzynarodówki

Międzynarodówka powstała w czasie Komuny Paryskiej, w 1871. Aż do 1888 śpiewano ją jednak do melodii Marsylianki[1].

Od końca XIX wieku pieśń stała się nieformalnym hymnem międzynarodowego ruchu socjaldemokratycznego, skupionego w II Międzynarodówce. W Polsce spośród licznych, powstałych na początku dwudziestego wieku, przekładów upowszechniła się ostatecznie wersja oparta na przekładzie autorstwa poetki Marii Markowskiej (działaczki Polskiej Partii Socjalistycznej).

Rosyjska wersja utworu była w latach 1918-1922 hymnem Rosji Radzieckiej, a w latach 1922-1944 – hymnem Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich. W roku 1944 z rozkazu Józefa Stalina zastąpił ją nowo skomponowany Hymn Związku Radzieckiego. Międzynarodówka stała się wtedy hymnem Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików), a więc drugą pod względem znaczenia pieśnią państwową. Pierwszego tłumaczenia Międzynarodówki na język rosyjski dokonał Aron Kots (Koc, Арон Коц), ukazało się ono drukiem w 1902 w Londynie w piśmie rosyjskich emigrantów pt. Żyzń (ros. Жизнь).

W czasach PRL Międzynarodówka była powszechnie nauczana w szkołach oraz śpiewana na corocznych pochodach pierwszomajowych, a także podczas zjazdów Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Śpiewano ją w zmienionej w okresie stalinowskim wersji („Bój to jest nasz ostatni” zamiast oryginalnego „Bój to będzie ostatni”)

Współcześnie | edytuj kod

Międzynarodówka jest obecnie – tak jak i kiedyś – śpiewana w wielu krajach nie tylko przez komunistów, ale także przez socjalistów, socjaldemokratów i anarchistów.

Tekst | edytuj kod

Międzynarodówka została przetłumaczona na 117 języków[2].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Robert Brécy, La Chanson de la Commune : chansons et poèmes inspirés par la Commune de 1871, Éditions de l'Atelier, 1991, 273 p., p. 245.
  2. Antiwar Songs (AWS) - L'Internationale, www.antiwarsongs.org [dostęp 2019-05-03]  (ang.).
  3. W czasach Polski Ludowej śpiewano Bój to jest nasz ostatni

Linki zewnętrzne | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Międzynarodówka (pieśń)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy