Mięszaniec


Mięszaniec w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mięszaniec (Mieszaniec, Media Aquilea) — polski herb szlachecki z okresu Piastów. Rok powstania 1333-1370.

Opis herbu | edytuj kod

W słup, w polu czerwonym połu orła srebrnego, w złotej koronie i o takiż szponach, w polu czerwonym dwie srebrne róże w słup. Klejnot: trzy pióra strusie.

Pochodzenie | edytuj kod

Istnieje legenda, iż herb ten pochodzi od nieprawych synów króla Kazimierza III Wielkiego. Wiadomo natomiast, że jeden z nich - Pełka, używał pieczęci przedstawiającej brodatego mężczyznę w kapturze, najprawdopodobniej swojego ojca.

Zobacz też | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Mięszaniec" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy