Mi-10


Mi-10 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mi-10 (ros. Ми-10, kod NATO: Harke) – radziecki śmigłowiec transportowy i pasażerski opracowany w 1960 roku w biurze konstrukcyjnym Michaiła Leontowicza Mila.

Spis treści

Historia | edytuj kod

Prace nad śmigłowcem Mi-10 rozpoczęły się w 1960 roku, na bazie śmigłowca Mi-6, prototyp został oblatany 15 czerwca 1960 roku. Produkcję seryjną tego śmigłowca rozpoczęto w 1960 roku. Śmigłowiec produkowany w Rostowie nad Donem w kilku wersjach. Choć konstrukcja była podobna, wersje różniły się wyposażeniem, przystosowanym do zadań, jakie miały wykonywać.

Produkowane wersje | edytuj kod

Śmigłowiec produkowany był w następujących wersjach:

  • Mi-10 – wersja podstawowa
  • Mi-10K – wersja z niższym podwoziem, lecz o zwiększonym udźwigu do 11000 kg, produkowana od 1966 roku
  • Mi-10R – wersja specjalna do bicia rekordów, zbudowana w 1965 roku
  • Mi-10P – wersja z wyposażeniem elektronicznym do badań naukowych
  • Mi-10PP – wersja wojskowa do walki radioelektronicznej
  • Mi-10RVK – wersja do transportu głowic nuklearnych
  • Mi-10UPL – wersja wyposażona w polowe laboratorium

Łącznie w latach 1960–1971 wyprodukowano 55 śmigłowców Mi-10 wszystkich wersji.

Zastosowanie | edytuj kod

Śmigłowiec użytkowany był w armii radzieckiej, jak również w lotnictwie cywilnym, szczególnie na terenie Syberii.

Jeden egzemplarz Mi-10, został użyty w czasie wojny w Afganistanie, jako śmigłowiec walki elektronicznej. Przenosił on, na zewnętrznej platformie, kontener z aparaturą zakłócającą.

Opis konstrukcji | edytuj kod

Mi-10 jest śmigłowcem dwusilnikowym o układzie jednowirnikowym ze śmigłem ogonowym. Wirnik nośny pięciołopatowy, ogonowy – czterołopatowy. Podwozie czteropodporowe stałe. Charakterystyczną cechą tego śmigłowca jest długi i smukły kadłub oraz szeroko rozstawione wysokie podwozie, dzięki czemu może on najeżdżać na przedmioty o dość dużych gabarytach. Ładunki mogą być umieszczane wewnątrz kadłuba przy pomocy podnośnika hydraulicznego bądź mocowane na platformie między goleniami podwozia. Wewnątrz jest miejsce dla 28 pasażerów.

Na podstawie artykułu: "Mi-10" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy