Miami Heat


Miami Heat w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Miami Heat z wizytą u prezydenta George’a W. Busha

Miami Heatamerykański klub koszykarski z siedzibą w Miami grający w lidze NBA. Zespół występuje w Konferencji Wschodniej w dywizji południowo-wschodniej. Swoje mecze rozgrywa w hali American Airlines Arena zlokalizowanej w centrum Miami. Właścicielem klubu jest Micky Arison, prezesem Pat Riley, a trenerem Erik Spoelstra.

Klub został założony w 1988 roku. Jest jednym z dwóch zespołów, obok Orlando Magic, który reprezentuje stan Floryda w NBA. W ciągu 31 sezonów Heat siedemnastokrotnie występowali w fazie playoff, będąc dziesięciokrotnie mistrzami dywizji, czterokrotnie mistrzami Konferencji Wschodniej i trzykrotnie mistrzami ligi, pokonując Dallas Mavericks 4–2 w sezonie 2005-06, Oklahoma City Thunder 4–1 w sezonie 2011-12 i San Antonio Spurs 4-3 w sezonie 2012-13[1]. Według magazynu Forbes wartość zespołu w 2010 roku wynosiła 425 milionów dolarów[2].

Spis treści

Historia | edytuj kod

W ostatnich sezonach w Miami zaszły duże zmiany, odeszło kilku podstawowych graczy – przede wszystkim jeden z jego najmocniejszych punktów – center Shaquille O’Neal (do Phoenix Suns) oraz Alonzo Mourning, Antoine Walker, Gary Payton, James Posey, Jason Williams i Jason Kapono. Klub w zamian pozyskał Shawna Mariona oraz Marcusa Banksa, przybył także center Jamaal Magloire.

Sezon 2007/2008 był dla klubu najsłabszym od prawie dwudziestu lat. Heat zakończyli go z bilansem 15-67 i zostali najgorszą drużyną w lidze. Po tym sezonie z funkcji trenera zrezygnował Pat Riley, a jego miejsce zajął Erik Spoelstra. Pat Riley pozostał jednak w klubie i pełni funkcję generalnego menadżera. W związku ze słabym wynikiem w sezonie 2007/2008, klubowi przypadł wysoki – drugi – numer w drafcie NBA, z którym wybrany został skrzydłowy Michael Beasley. W lutym 2009, klub postanowił wymienić pozyskanych rok wcześniej z Phoenix Shawna Mariona i Marcusa Banksa na Jermaine’a O’Neala i Jamario Moona. W sezonie 2008/2009 klub jeszcze przed zakończeniem rozgrywek zdołał zapewnić sobie awans do play-off. W skróconym przez lockuout sezonie zasadniczym 2011/2012 Miami Heat z wynikiem 46-20 zajęło drugie miejsce w konferencji wschodniej i awansowało do fazy play-off. W pierwszej rundzie Miami pokonało New York Knicks 4-1. W półfinałach konferencji pokonali zespół Indiana Pacers 4-2. W finale konferencji zmierzyli się z ekipą Boston Celtics, którą pokonali 4-3, awansując tym samym do finału NBA. Tam czekała na nich ekipa Oklahoma City Thunder, Heat byli jednak nie do zatrzymania, wygrali serię 4-1, a LeBron James został wybrany MVP finałów.

Przed sezonem 2012/2013 kontrakt z klubem podpisał Ray Allen. W tym sezonie Heat wygrali 27 meczów z rzędu, co stanowi drugą co do długości serię zwycięstw w historii NBA (dłuższa była tylko seria 33 zwycięstw Los Angeles Lakers). Seria została rozpoczęta 3 lutego zwycięstwem nad Toronto Raptors, a zakończona 27 marca porażką z Chicago Bulls. Sezon zasadniczy zakończyli z bilansem 66-16, najlepszym w lidze, notując najwięcej zwycięstw w sezonie i najwięcej wygranych we własnej hali (37) w historii klubu. W fazie play-off Miami pokonało 4-0 Milwaukee Bucks, a następnie 4-1 Chicago Bulls. W finale konferencji wygrali z Indiana Pacers 4-3. W finale NBA wygrali 4-3 z San Antonio Spurs. MVP finałów został ponownie LeBron James. W 2020 po raz szósty w historii klubu wystąpili w finałach NBA, gdzie przegrali z Los Angeles Lakers 4-2.

Zawodnicy | edytuj kod

 Z tym tematem związana jest kategoria: Koszykarze Miami Heat.

Kadra w sezonie 2020/2021 | edytuj kod

Stan na 8 kwietnia 2021[3].

Miami Heat Trener: Erik Spoelstra
Asystenci: Malik Allen • Caron Butler • Octavio De La Grana • Chris Quinn • Jay Sabol

Trenerzy | edytuj kod

Zastrzeżone numery | edytuj kod

W 2003 Heat, nie mając jeszcze żadnego zastrzeżonego numeru, zdecydowali się na bardzo nietypowy krok i zastrzegli numer 23 w podziękowaniu za zasługi Michaela Jordana, który nigdy nie grał w klubie z Miami. 30 marca 2009 zastrzeżony został numer Alonzo Mourninga

W sezonie 2005-2006 Miami Heat dodatkowo uhonorowali numer Dana Marino za jego zasługi dla klubu ligi NFL – Miami Dolphins. Numer ten nie został jednak zastrzeżony i w sezonie 2010-2011 w barwach Heat grał z nim Mike Miller.

Członkowie Koszykarskiej Galerii Sław | edytuj kod

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Sezon | edytuj kod

All-Star Weekend | edytuj kod

Statystyczni liderzy NBA | edytuj kod

Statystyczni liderzy klubu | edytuj kod

Hala | edytuj kod

Sukcesy | edytuj kod

Poszczególne sezony | edytuj kod

Na podstawie:[26]. Stan na koniec sezonu 2018/19

Przypisy | edytuj kod

  1. LeBron James, Heat dominate Thunder to win NBA championship (ang.). ESPN, 2012-06-22. [dostęp 2012-06-22].
  2. NBA Team Valuations  (ang.). Forbes Magazine, 2011-01-26. [dostęp 2012-07-26].
  3. Heat 2020/21 Roster (ang.). nba.com. [dostęp 2021-02-04].
  4. a b NBA Championships: Year by Year Champions (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. NBA Rookie of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. Most Improved Player (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. NBA Coach of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. NBA Executive of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. NBA J. Walter Kennedy Citizenship Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. a b c All-NBA Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  11. a b All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. NBA History - All-Rookie 1st Team (ang.). espn.go.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  13. NBA History - All-Rookie 2nd Team (ang.). espn.go.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  14. Miami Heat All-Star Game Selections (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  15. ALL TIME COACHES LIST NBA ALL STAR GAME (ang.). nba-allstar.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  16. Rookie Game Year-by-Year Results/MVPs (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  17. NBA All-Star Game MVP's (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  18. Winner of the NBA All-Star 3 Point Shootout Contest (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  19. NBA Slam Dunk Contest Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  20. NBA & ABA All-Star Game Contest Winners (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  21. Team Bosh takes home Sears Shooting Stars title (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  22. NBA Scoring Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  23. NBA Blocks Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  24. NBA & ABA Year-by-Year Leaders and Records for Field Goal Pct (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  25. NBA & ABA Year-by-Year Leaders and Records for 3-Pt Field Goal Pct (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  26. Miami Heat Franchise Index (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2019-04-11].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (klub koszykarski):
Na podstawie artykułu: "Miami Heat" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy