Mianowanie


Mianowanie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mianowanie – podstawa nawiązania stosunku pracy, odrębna od umowy, powodująca powstanie stosunku służbowego wraz z doręczeniem osobie mianowanej aktu nominacyjnego przez właściwy organ.

Stosunek pracy na podstawie mianowania powstaje m.in. z nauczycielami akademickimi, sędziami i urzędnikami służby cywilnej. W przeszłości dotyczył również niektórych pracowników samorządowych[1]

W drodze mianowania powstaje także stosunek służbowy w formacjach mundurowych (np. Policja, Straż Graniczna), nie jest to jednak stosunek pracy w rozumieniu Kodeksu pracy.

Przypisy | edytuj kod

  1. Możliwość mianowania ustała z dniem 1 stycznia 2009 r., natomiast mianowania wcześniej udzielone pracownikom samorządowym z dniem 1 stycznia 2012 r. z mocy samego prawa przekształcą się w stosunek pracy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony.
Na podstawie artykułu: "Mianowanie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy