Michał Śliwiński


Michał Śliwiński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michał Śliwiński, ukr. Михайло Сливинський (ur. 5 lutego 1970 w Dobrotworze, ZSRR) – kajakarz specjalizujący się w konkurencjach sprinterskich, reprezentujący w trakcie swojej kariery Związek Radziecki, Wspólnotę Niepodległych Państw, Ukrainę i Polskę. Sześciokrotnie zdobywał złoty medal mistrzostw świata w kajakarstwie, ma również w dorobku dwa srebrne medale olimpijskie[1].

Syn Michała Śliwińskiego Arsen również jest kajakarzem[2].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w polskiej rodzinie na Ukrainie. Jego przodkowie podczas II wojny światowej zostali wysiedleni ze Lwowa na Syberię. Z zesłania wrócili dopiero w latach 60. XX wieku. Michał Śliwiński rozpoczął treningi w 1981 w ukraińskim klubie „Awangard”. Absolwent Lwowskiego Państwowego Uniwersytetu Kultury Fizycznej (1994)[3], odznaczony ukraińskim Orderem „Za zasługi” III Stopnia (1998)[4].

Reprezentacja ZSRR | edytuj kod

Międzynarodowa kariera Śliwińskiego rozpoczęła się w 1988 na igrzyskach olimpijskich w Seulu, gdzie w wieku zaledwie 18 lat zdobył srebrny medal w wyścigu kanadyjek na 500 metrów[5]. Przez kolejne trzy lata był najlepszym kanadyjkarzem świata na dystansie 500 metrów, trzykrotnie stając na najwyższym podium światowego czempionatu. Nie udało mu się jednak zdobyć olimpijskiego złota. Na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie w 1992, już jako reprezentant Wspólnoty Niepodległych Państw, zajął 2. miejsce w rywalizacji C-1 na 500 metrów[6].

Reprezentacja Ukrainy | edytuj kod

Po rozpadzie ZSRR Michał Śliwiński trafił do ukraińskiej kadry. W nowych barwach rozpoczął starty na nieolimpijskim dystansie 200 metrów. Zdobywał medale na mistrzostwach świata (w sumie osiem brązowych). Podczas igrzysk olimpijskich w Atlancie w 1996 zajął czwarte miejsce w konkurencji C-1 na dystansie 500 metrów.

Po nieudanym występie na igrzyskach olimpijskich w Sydney w 2000 (7. miejsce) postanowił zerwać współpracę z ukraińską federacją.

Reprezentacja Polski | edytuj kod

Dzięki pomocy Ryszarda Serugi rozpoczął w 2000 treningi w Spójni Warszawa i występy w kadrze Polski. Pierwszą wielką imprezą w barwach nowej reprezentacji były mistrzostwa świata w Poznaniu w 2001, gdzie wraz z Marcinem Kobierskim zdobyli złoty medal w kanadyjkowej dwójce na 1000 metrów. Tytuł ten obronili rok później na mistrzostwach świata w Sewilli oraz zdobyli srebro na mistrzostwach Europy w Szeged. Śliwiński startował również w czwórce, z którą zdobył srebrny medal na mistrzostwach świata w Gainesville w 2003.

Na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004 tworzył kanadyjkową parę z Łukaszem Woszczyńskim. Kilka tygodni przed igrzyskami zostali mistrzami Europy w Poznaniu. Występ w Atenach był jednak nieudany (5. miejsce).

W 2005 został wraz z Woszczyńskim mistrzem Europy. Został też w ostatniej chwili dokooptowany do składu czwórki na mistrzostwa świata w Zagrzebiu, gdzie zdobył złoty medal – pierwszy w swej karierze w czwórce.

Przypisy | edytuj kod

  1. Michał Śliwiński (ang.). Sports Reference. [dostęp 2019-08-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-15)].
  2. Arsen Śliwiński: Podziwiał Ronaldinho, został kanadyjkarzem (pol.). Super Express. [dostęp 2019-08-23].
  3. Historia kajakarstwa (ukr.). [dostęp 2019-08-23].
  4. Dekret Prezydenta Ukrainy (ukr.). Rada Najwyższa Ukrainy. [dostęp 2019-08-23].
  5. Finał C-1 500 m igrzysk olimpijskich 1988 w Seulu w serwisie YouTube (ang.).
  6. Finał C-1 500 m igrzysk olimpijskich 1992 w Barcelonie w serwisie YouTube (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Michał Śliwiński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy