Michał Hieronim Brzostowski


Michał Hieronim Brzostowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michał Hieronim Brzostowski herbu Strzemię (ur. 17 kwietnia 1762 w Nieświeżu – zm. 1806 w Wilnie), starosta miński, ostatni cześnik wielki litewski, marszałek guberni wileńskiej, kawaler maltański.

Był synem wojewody inflanckiego Stanisława i Teofili z Radziwiłłów.

W 1788 został wybrany posłem na Sejm Czteroletni z województwa trockiego. Wybrany ze stanu rycerskiego sędzią Sejmu Czteroletniego w 1788 roku[1]. W 1792 roku złożył akces do konfederacji targowickiej[2]. Był członkiem spisku, przygotowującego powstanie na Litwie[3], wziął udział w insurekcji kościuszkowskiej, wszedł do Deputacji Bezpieczeństwa Publicznego Rady Najwyższej Rządowej Litewskiej. W 1794 roku był członkiem Deputacji Tajnej[4]. W 1801 został marszałkiem szlachty guberni wileńskiej i wziął udział w deputacji dziękczynnej, wysłanej do cesarza Aleksandra I. Był też autorem sztuk scenicznych m.in. Rycerze Łabędzia-drama rycerska w pięciu aktach oryginalnie wierszem napisana.

W 1790 odznaczony Orderem św. Stanisława i w 1791 Orderem Orła Białego.

Przypisy | edytuj kod

  1. Volumina Legum, t. IX, Kraków 1889, s. 99.
  2. Korwin [Kossakowski] S., Trzeci Maj i Targowica, Kraków 1890, s. 115.
  3. Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 116.
  4. Bartłomiej Szyndler, Powstanie kościuszkowskie 1794, Warszawa 1994, s. 135

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Michał Hieronim Brzostowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy