Michał Karnowski


Michał Karnowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michał Karnowski (ur. 3 września 1976 w Koszalinie) – polski dziennikarz, publicysta i komentator polityczny.

Spis treści

Wykształcenie | edytuj kod

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego w Olsztynie oraz socjologii i dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim.

Kariera dziennikarska | edytuj kod

Pracę jako dziennikarz zaczynał jako reporter Gazety Olsztyńskiej. Później pracował w tygodniku Antena oraz w Radiu Plus. Wspólnie z Agnieszką Iwańską prowadził przez kilka miesięcy program Jazda kulturalna w TVP2. Współpracował z tygodnikiem Nowe Państwo. Od 2001 do 2006 był dziennikarzem działu krajowego redakcji tygodnika Newsweek Polska. W następnych latach pracował w Dzienniku, gdzie najpierw był publicystą, następnie szefem działu politycznego, szefem działu opinii i zastępcą redaktora naczelnego. 1 września 2009 przeszedł do dziennika Polska The Times, gdzie zajmował się działem opinii[1]. Z dziennikiem rozstał się na początku października 2010 r.[2] W czerwcu 2010 r. założył serwis informacyjno-publicystyczny wPolityce.pl, którego był redaktorem naczelnym i wydawcą[3]. Był zastępcą redaktora naczelnego tygodnika Uważam Rze od początku jego istnienia do 28 listopada 2012.

Od września 2006 do lutego 2009 oraz ponownie od lutego 2010 do września 2011 prowadził w Programie III Polskiego Radia Salon Polityczny.

Obecnie jest dziennikarzem i publicystą tygodnika w Sieci, w którym przeprowadza wraz z bratem cotygodniowe wywiady.

Jest jednym z dziennikarzy prowadzących program Salon dziennikarski Floriańska 3 od 2012 na antenie Radia Warszawa. Wcześniej audycja ukazywała się również w Telewizji Republika, a od 3 września 2016 jest też emitowana w TVP Info[4].

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty, ma syna i córkę. Jego brat bliźniak Jacek Karnowski jest również dziennikarzem, redaktorem naczelnym tygodnika w Sieci.

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

W 2011 wspólnie z bratem Jackiem otrzymał Nagrodę im. Jacka Maziarskiego[5].

Publikacje | edytuj kod

  • Alfabet Rokity (2004), wspólnie z Piotrem Zarembą, zapis wywiadu z Janem Rokitą, Kraków: "M" - Warszawa: Edipresse Polska 2004.
  • O dwóch takich... Alfabet braci Kaczyńskich, Kraków: Wydawnictwo M 2006 (wspólnie z Piotrem Zarembą, zapis wywiadu z Lechem i Jarosławem Kaczyńskimi).
  • Marcinkiewicz. Kulisy władzy, Warszawa: Prószyński i S-ka 2007 (wspólnie z Piotrem Zarembą, zapis wywiadu z Kazimierzem Marcinkiewiczem).
  • Anatomia władzy, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne, 2010 (wspólnie z Erykiem Mistewiczem)
  • Lech Kaczyński - portret, zebrał i opracował Michał Karnowski, Kraków: Wydawnictwo M. 2010.
  • Niepokorny, Warszawa 2012 (wywiad-rzeka z Bronisławem Wildsteinem; wspólnie z Piotrem Zarembą)[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. Polskapresse Sp. z o.o. - Biuro prasowe
  2. Piotr Zaremba jednocześnie w „Polsce” i „Rzeczpospolitej”, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25]  (pol.).
  3. Michał Karnowski tworzy wPolityce.pl, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2017-11-25]  (pol.).
  4. „Salon dziennikarski Floriańska 3” w TVP Info. Prowadzącymi Jacek Karnowski i Michał Karnowski
  5. Jacek i Michał Karnowscy laureatami nagrody imienia Jacka Maziarskiego. Przede wszystkim za stworzenie portalu wPolityce.pl (pol.). wpolityce.pl, 2013-10-19. [dostęp 2013-10-30].
  6. Niepokorny – wywiad rzeka z Bronisławem Wildsteinem (pol.). wydawnictwofronda.pl. [dostęp 2013-05-18].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Michał Karnowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy