Michał Płachta


Michał Płachta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michał Wojciech Płachta – polski prawnik, profesor nauk prawnych, nauczyciel akademicki wielu uczelni, w tym Uniwersytetu Gdańskiego, specjalista w zakresie prawa karnego, w latach 2002–2004 dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Tam też w 1983 otrzymał stopień naukowy doktora. W 1997 na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Transfer of Prisoners under International Instruments and Domestic Legislation. A Comparative study (Przekazywanie skazanych na podstawie instrumentów międzynarodowych i ustawodawstwa wewnętrznego uzyskał w Instytucie Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie prawa, specjalność: prawo karne. W 2002 prezydent RP Aleksander Kwaśniewski nadał mu tytuł naukowy profesora nauk prawnych. Był profesorem Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego, a w latach 2002–2004 dziekanem tego wydziału[1][2].

W 2001 pod jego kierunkiem stopień naukowy doktora uzyskał Wojciech Zalewski[3].

W związku z wszczętym przez Prokuraturę Rejonową Toruń Centrum-Zachód postępowaniem na skutek zawiadomienia o podejrzeniu przestępstwa złożonego przez jedną z magistrantek złożył rezygnację z pracy na Uniwersytecie Gdańskim w kwietniu 2004 r., zaś oficjalnie odwołany został w dniu 5 maja 2004 r.[4][5]

W dniu 9 maja 2009 r. został skazany przez Sąd Rejonowy w Gdańsku za plagiat oraz wyłudzenie 6 tys zł z Uniwersytetu Gdańskiego jako honorarium za jedną z publikacji[6][7][8]. W trakcie postępowania przygotowawczego miał przyznać się do dopuszczenia się plagiatu z uwagi na brak czasu i natłoku obowiązków służbowych[9]. W postępowaniu sądowym wycofał treść wyjaśnień. Jak ustalono w toku przeprowadzonego postępowania w jednym z artykułów swoich magistrantek nie zmieniono 97 proc. tekstu, zaś ok. 40% tekstu dwutomowej publikacji pt. "Międzynarodowy Trybunał Karny", wydanej w 2004 r., bezpośrednio opiera się na tekstach 16 prac magisterskich, których promotorem był autor tego „pierwszego w polskiej literaturze prawniczej kompendium zarówno wiedzy, jak i dokumentów źródłowych” dotyczących tej instytucji[10].

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Transfer of Prisoners under International Instruments and Domestic Legislation: A Comparative Study, Freiburg: Max-Planck-Institut für ausländisches und internationales Strafrecht, 1993.
  • Kidnaping międzynarodowy w służbie prawa. Studium międzynarodowe i porównawcze, Dom Wydawniczy ABC, Warszawa 2000.
  • Międzynarodowy Trybunał Karny (2 tomy), Kraków: Zakamycze 2004[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b prof. zw. dr hab. Michał Płachta. wsb.net.pl. [dostęp 2017-05-04].
  2. Prof. Michał Wojciech Płachta, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2017-05-04] .
  3. Dr hab. Wojciech Zalewski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-12-10] .
  4. Rezygnacja dziekana posądzonego o plagiat, trojmiasto.wyborcza.pl, 29 kwietnia 2004 [dostęp 2020-09-27] .
  5. Plagiat na UG?, trojmiasto.pl, 29 kwietnia 2004 [dostęp 2020-09-27]  (pol.).
  6. DarekD. Janowski DarekD., Proces byłego dziekana UG, 30 listopada 2005 .
  7. Wirtualna Polska MediaW.P.M. S.A Wirtualna Polska MediaW.P.M., Były dziekan przed sądem za plagiat, wiadomosci.wp.pl, 29 listopada 2005 [dostęp 2020-09-27]  (pol.).
  8. Marek Wroński - łowca plagiatów. Naukowiec, który walczy z nieuczciwością we własnym środowisku, naTemat.pl [dostęp 2020-09-27]  (pol.).
  9. MIROSŁAWM. BARAN MIROSŁAWM., Profesor Płachta: popełniłem plagiat, Gazeta Wyborcza, kwiecień 2005 [dostęp 2020-09-27]  (pol.).
  10. MarekM. Wroński MarekM., Ciąg dalszy nastąpił - Forum Akademickie, forumakademickie.pl, 2010 [dostęp 2020-09-27] .
Na podstawie artykułu: "Michał Płachta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy