Michał Podczaszyński


Michał Podczaszyński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michał Podczaszyński (ur. 29 października 1800 w Krzemieńcu, zm. 4 lipca 1835 w Paryżu) – polski dziennikarz i krytyk literacki, wolnomularz[1].

Początkowo studiował w Wilnie, następnie kontynuował naukę na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim. W 1820 zamieszkał w Warszawie. W latach 1825–1826 był redaktorem „Dziennika Warszawskiego”. Jego naczelnym publicystą był Maurycy Mochnacki, autor rozprawy O duchu i źródłach poezji w Polszcze, która ukazała się w drugim numerze tego pisma.

Od roku 1827 Podczaszyński pisał do „Gazety Polskiej”, a w 1829 zamieszkał w Paryżu. Do roku 1830 pisał o polskiej literaturze w „Revue encyclopedique”. Wydawał także „Pamiętnik Emigracji Polskiej”, będący pierwszym polskojęzycznym pismem we Francji.

Przypisy | edytuj kod

  1. Ludwik Hass: Wolnomularstwo w Europie środkowo-wschodniej w XVIII i XIX wieku. 1982, s. 322.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Michał Podczaszyński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy