Michał Wiśniewski


Michał Wiśniewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michał Christian Wiśniewski (ur. 9 września 1972[1] w Łodzi[2]) – polski piosenkarz, autor tekstów, aktor, przedsiębiorca, filantrop, prezenter telewizyjny i osobowość medialna. Założyciel i lider projektów muzycznych Ich Troje, Troje, Spooko, Red Head, Renia Pączkowska i Sweterek.

Od 1994 wokalista i lider zespołu Ich Troje, który założył wraz z Jackiem Łągwą[3]. Z zespołem nagrał i wydał łącznie dziewięć albumów studyjnych: Intro (1996), ITI Cd. (1997), 3 (1999), Ad. 4 (2001), Po piąte... a niech gadają (2002), 6-ty ostatni przystanek (2004), 7 grzechów głównych (2006), Ósmy obcy pasażer (2008) i Pierwiastek z dziewięciu (2017). Za albumy Ad. 4 i Po piąte... a niech gadają otrzymali certyfikat diamentowej płyty za sprzedaż w ponad półmilionowym nakładzie[4][a]. Z Łągwą wylansował przeboje, takie jak „Prawo”, „Ci wielcy”, „A wszystko to... (bo ciebie kocham)!” w latach 90–tych. „Powiedz”, „Zawsze z Tobą chciałbym być...”, „Razem a jednak osobno”, „Tango straconych”, „Tobą oddychać chcę”, „Keine Grenzen – Żadnych granic” czy „Babski świat”, na początku XXI wieku. Zdobywcy nagrody publiczności podczas konkursu „Premier” w ramach 38. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[5], a także pięciu Superjedynek podczas kolejnych edycji festiwalu[6][7]. Zdobywcy nagrody publiczności i Grand Prix 24. Festiwalu Krajów Nadbałtyckich w 2001[8]. Dwukrotni reprezentanci Polski w Konkursie Piosenki Eurowizji (2003, 2006)[9]. W 2006 i 2007 odbyli trasę koncertową po USA i Kanadzie[10][11][12].

W latach 2000–2003 wokalista i lider zespołu Spooko, z którym nagrał i wydał dwa albumy studyjne: Spooko, to tylko płyta (2000) i Spooko, panie Wiśniewski (2003), który został sprzedany w nakładzie ponad 350 tys. egzemplarzy[13]. W 2004–2005 wokalista i lider zespołu Red Head[14]. W 2005 nawiązał współpracę z ukraińską drag queen Wierką Serdiuczką, z którą współpracował nad projektem Renia Pączkowska[15] oraz nagrał i wydał album studyjny pt. 1, 2, 3... Próba mikrofonu[16].

Równolegle rozwijał się jako artysta solowy, wydał cztery albumy studyjne: Sweterek część 1, czyli 13 postulatów w sprawie rzeczywistości (2012), La Revolucion (2013), Nierdzewny / Remixed (2016) i Sweterek część 2, czyli 13 postulatów w sprawie miłości (2018). Drugą płytę promował teledyskami do singli „Piosenka jak pocałunek” i „Filiżanka”, które były najczęściej oglądanymi wideoklipami w serwisie Onet.pl[17][18]. Pierwszy i czwarty album solowy nagrał we współpracy z poetą i bardem Andrzejem Wawrzyniakiem.

Działalność Wiśniewskiego jest powszechnie komentowana w mediach, między innymi za sprawą skandali obyczajowych[19][20] i jego kontrowersyjnego wizerunku, a także ujawniania szczegółów życia prywatnego[21], np. poprzez telewizyjny reality show Jestem jaki jestem, który był emitowany przez stację TVN w latach 2003–2004[22]. Uchodzi za jednego z najbardziej charakterystycznych polskich celebrytów[23]. W 2006 zajął pierwsze miejsce w rankingu „100 najcenniejszych gwiazd polskiego show-biznesu” w rankingu magazynu „Forbes Polska[24].

Był głównym bohaterem filmu dokumentalnego Gwiazdor[25], zagrał jedną z pierwszoplanowych ról w komedii kryminalnej Lawstorant[26][27] i epizodyczną rolę w filmie Zamiana[28] oraz wystąpił w spektaklu kabaretowym Chory na Sukces[29]. Prowadzi czynnie działalność charytatywną[22]. Był jurorem, prowadzącym, uczestnikiem bądź bohaterem wielu telewizyjnych programów rozrywkowych oraz wziął udział w ogólnopolskich kampaniach reklamowych dla trzech dużych firm. Jest założycielem pierwszego klubu karaoke w Polsce[3] i Polskiego Związku Pokera, którego jest prezesem[30], a także prowadził dom mody[31].

Spis treści

Wczesne lata | edytuj kod

Jest starszym synem Andrzeja (1947–1986), artysty malarza[32], i Grażyny Wiśniewskich[33]. Ma dwóch braci, Tadeusza Jakuba (ur. 1973)[34][35] i Jarosława Marcina (ur. 1976), który jest synem Grażyny Wiśniewskiej z kolejnego małżeństwa[36]. Rodzice Michała Wiśniewskiego byli uzależnieni od alkoholu[22]. Po ich rozwodzie w 1975[35] Michał zamieszkał z babcią ze strony ojca, Marianną[37], która zmarła w 1980[37]. Po śmierci babci trafił do Domu Dziecka w Grotnikach[38], a następnie mieszkał w kilku rodzinach zastępczych[22]. W 1986 spotkał się po latach rozłąki z ojcem, który dzień później, 11 września 1986[32], popełnił samobójstwo[38]. Ojcu poświęcił tekst utworu zespołu Ich Troje, „Tango straconych[39].

W nastoletnim życiu przeprowadził się do Niemiec, gdzie mieszkała jego matka[38]. Uczęszczał do niemieckiego gimnazjum i szkoły muzycznej, w której uczył się gry na fortepianie[40]. Po roku edukacji wrócił do Polski wskutek kłótni z matką[38], z którą przez kolejne lata nie miał kontaktu[3]. W dorosłym życiu pogodził się z nią[35] i pomógł jej pokonać chorobę alkoholową[41].

Po powrocie do Polski zamieszkał z ciocią ze strony ojca, Wiesławą[42], i podjął naukę w zawodowej szkole budowlanej[38]. W młodości pracował w hurtowni cebuli w Łodzi[43], był monterem wysokościowym[3], prowadził własne biuro tłumaczeń[3]. W 1990 próbował, jako jedna z pierwszych osób, wprowadzić w Polsce plastikowe karty rabatowe[44]. Dokonał tego kilka lat później dzięki nawiązaniu współpracy z Instytutem Papierów Wartościowych w Monachium, wprowadzając karty dla Orbisu i Polskich Linii Lotniczych[43].

Działalność muzyczna | edytuj kod

Kariera z zespołem Ich Troje | edytuj kod

Mając 16 lat, zagrał Riffa Raffa w szkolnej inscenizacji musicalu The Rocky Horror Picture Show w Niemczech[45]. Po powrocie do Polski postanowił zrealizować nagrania kilku utworów musicalowych[45]. W 1994 poznał Jacka Łągwę, z którym współpracował jako producent musicalu Wielki testament Françoisa Villona, w którym także zaśpiewał[22]. Wraz z Łągwą założył w Łodzi pierwszy w kraju klub karaoke[3].

Zainspirowany coraz większą popularnością lokalu, wraz z Łągwą postanowili założyć zespół muzyczny[3]. Do projektu, nazwanego Ich Troje, zaprosili Magdę Pokorę, którą poznali w klubie[3]. Z zespołem, w którym wielokrotnie zmieniały się wokalistki, wydał łącznie dziewięć albumów studyjnych; Intro (1996), ITI Cd. (1997), 3 (1999), Ad. 4 (2001), Po piąte... a niech gadają (2002), 6-ty ostatni przystanek (2004), 7 grzechów głównych (2006), Ósmy obcy pasażer (2008) i Pierwiastek z dziewięciu (2017). Dwa wydawnictwa, Ad. 4 i Po piąte... a niech gadają, zdobyły certyfikat diamentowej płyty za sprzedaż w ponad półmilionowym nakładzie[4][b]. Z debiutanckim singlem „Prawo”, będącym interpretacją wiersza Prawo nieurodzonych Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej[46][47], przez 16 tygodni zajmowali pierwsze miejsce na liście Muzycznej Jedynki[48]. W 1997 po raz pierwszy wystąpili na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[49], w 2001 za wykonanie piosenki „Powiedz” zdobyli nagrodę publiczności podczas konkursu „Premier” w ramach 38. edycji festiwalu[5], w 2002 odebrali cztery statuetki Superjedynek podczas 39. KFPP w Opolu[6], a w 2003 – nagrodę za „płytę roku” na 40. KFPP w Opolu[7]. 16 czerwca 2019 wystąpili z piosenką „Zawsze z Tobą chciałbym być...” w koncercie „Nie pytaj o Polskę – #30LatWolności” w ramach 56. KFPP w Opolu[50].

W lipcu 2001 reprezentowali Polskę na 24. Festiwalu Krajów Nadbałtyckich w Karlshamn[51], gdzie zdobyli nagrodę publiczności i Grand Prix konkursu[8]. W marcu 2004 ruszyli w trasę koncertową po Niemczech z piosenkarzem Matthiasem Reimem[52], którego Wiśniewski poznał w 1996 podczas wspólnego koncertu w kraju[53]. Z grupą Ich Troje dwukrotnie reprezentował Polskę w Konkursie Piosenki Eurowizji, wygrywając krajowe eliminacje: w 2003 z utworem „Keine Grenzen – Żadnych granic[54] i 2006 z „Follow My Heart[55]. W 2003 zajęli siódme miejsce w finale 43. konkursu rozgrywanego w Rydze[56], zajmując drugi najlepszy wynik w historii udziału Polski w widowisku[57], a w 2006 – jedenaste miejsce w półfinale 51. konkursu w Atenach[58]. Ponadto uczestniczył w niemieckich eliminacjach do Eurowizji 2003 (jako wokalista i lider grupy Troje)[59], a także rozważał udział w maltańskich, ukraińskich bądź austriackich eliminacjach do 50. Konkursu Piosenki Eurowizji w 2005[60]. W kolejnych latach wypowiadał się w mediach jako ekspert bądź komentator konkursu[61][62][63][64]. W 2006 i 2007 odbyli trasę koncertową po USA i Kanadzie, obejmującą po kilkadziesiąt koncertów[10][11][12].

W 2014 ich koncert pt. „Domówka” był transmitowany na żywo przez oficjalny kanał na YouTube[65].

Pozostałe projekty zespołowe | edytuj kod

Michał Wiśniewski, 2007

Równolegle z działalnością w Ich Troje, w latach 2000–2003 był wokalistą w założonym przez siebie zespole Spooko, z którym wydał dwa albumy studyjne: Spooko, to tylko płyta (2000) i Spooko, panie Wiśniewski (2003). Druga płyta była sprzedawana za 5 zł[66] jako dodatek do dziennika „Fakt[67]. Pomimo sprzedaży w nakładzie ponad 350 tys. egzemplarzy, ZPAV odmówił przyznania wydawnictwu certyfikatu diamentowej płyty, ponieważ potraktował go jako dodatek do dziennika[13]. 15 lutego 2004 w hali Arena w Poznaniu Wiśniewski miał zagrać jedyny koncert promujący album[68], jednak występ został odwołany z powodu „braku czasu i sił”[69].

Pod koniec 2004 założył zespół Red Head, w którym śpiewał z czterema wokalistkami lubelskiej grupy Matka[14]. W styczniu 2005 zapowiedziano wydanie debiutanckiego albumu zespołu[70][71]. Początkowo premierę płyty zaplanowano pod koniec maja[72], a następnie ogłoszono, że ukaże się w czerwcu[73], a gościnnie zaśpiewa na niej Wiktoria Katajew[73]. Album jednak nigdy się nie ukazał.

W 2005 nawiązał współpracę z Wierką Serdiuczką, z którą współpracował nad projektem Renia Pączkowska[15] i wydał album studyjny pt. 1, 2, 3... Próba mikrofonu[16]. Planowali też wspólny występ w 52. Konkursie Piosenki Eurowizji, jednak nie doszło do realizacji projektu[74].

Kariera solowa | edytuj kod

Wokalista realizuje się również solowo. W 2005 wziął udział w nagraniach charytatywnego singla „Pokonamy fale”, który powstał z myślą o ofiarach trzęsienia ziemi na Oceanie Indyjskim[75], wystąpił 6 lutego na koncercie charytatywnym Pokonamy fale, podczas którego zebrano pieniądze na rzecz programu Adopcja na odległość wspierającego ofiary tragedii[75], a także napisał tekst piosenki „To się stało”, będącej coverem utworu Petera Plate’a, wykorzystanej w ścieżce dźwiękowej do filmu Sylwestra Latkowskiego Pedofile[76]. 28 października 2008 w Teatrze Wielkim w Łodzi zagrał koncert „Zawsze naprzód, nigdy wstecz – Michał Wiśniewski i Przyjaciele”, na którym zaprezentował swoje największe przeboje w aranżacjach Tomasza Krezymona z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej i 40-osobowego chóru pod batutą Radosława Kiszewskiego. Koncert był transmitowany przez Polsat[77].

W sierpniu 2010 zapowiedział nagranie płyty z poezją śpiewaną[78]. Nawiązał współpracę z Andrzejem Wawrzyniakiem, poetą i liderem zespołu Drużyna Wawrzyna, z którym nagrał swój debiutancki album studyjny pt. Sweterek część 1, czyli 13 postulatów w sprawie rzeczywistości, wydany 21 lutego 2012[79]. Z płytą dotarł do 43. miejsca oficjalnej listy sprzedaży[80]. Z kolejnym, wydanym w 2013 albumem pt. La Revolucion, dotarł na 36. miejsce listy[81]. Pierwszym singlem z płyty był utwór „Piosenka jak pocałunek”, do którego zrealizował teledysk, będący w pierwszym tygodniu po premierze najczęściej oglądanym wideoklipem w serwisie Onet.pl[17]. Teledysk do kolejnego singla, „Filiżanka”, również cieszył się zainteresowaniem w sieci[18][82], jednak był szeroko krytykowany w ogólnopolskich mediach[83][84]. 12 listopada wystąpił podczas, transmitowanego przez Polsat, koncertu w Teatrze Polskim z okazji 10-lecia działalności dziennika „Fakt”[85], a w grudniu wydał teledysk do świątecznego singla „Bo zimą”[86]. W latach 2015–2017 występował podczas plenerowych koncertów pt. „Sylwestrowa Moc Przebojów”, których organizatorami byli włodarze miasta Katowice i telewizja Polsat[87][88][89].

17 czerwca 2016 wydał trzeci solowy album pt. Nierdzewny / Remixed[90], z którym dotarł do 43. miejsca listy sprzedaży[91]. Płytę promował utworem „Krzyk”, który nagrał w duecie z Justyną Majkowską[92]. Również w 2016 nagrał refren do utworu rapera Milion Terapii „Różaniec Emigranta”[93]. 18 sierpnia 2017 wystąpił podczas Festiwalu Weselnych Przebojów w Mrągowie[94]. 20 kwietnia 2018 wystąpił jako gość muzyczny w siódmym odcinku ósmej edycji programu rozrywkowego Polsatu Dancing with the Stars. Taniec z gwiazdami, w którym zaśpiewał piosenkę „A wszystko to... (bo ciebie kocham)”[95]. 8 września w Opolu zagrał koncert z okazji 30-lecia działalności artystycznej, w którym, poza Jackiem Łągwą i Agatą Buczkowską z Ich Troje, wzięły udział Justyna Majkowska i Anna Świątczak, Etiennette i Vivienne Wiśniewskie, a także przyjaciele wokalisty, tj. Bartek Wrona, Gabriel Fleszar i Andrzej Wawrzyniak[96]. 26 października wydał czwarty, solowy album studyjny pt. Sweterek część 2, czyli 13 postulatów w sprawie miłości, który nagrał w duecie z Andrzejem Wawrzyniakiem. Płytę promował teledyskami do singli „Recepta na miłość” i „Zagubieni”. 31 grudnia wystąpił podczas Sylwestrowej Nocy Przebojów na Stadionie Śląskim w Chorzowie[97]. 6 maja 2019 wydał singiel zatytułowany „Z nikim nie jest tak”. Słowa utworu według wielu portali internetowych dotyczą Dominiki Tajner[98]. 17 sierpnia 2019 ponownie wystąpił na Festiwalu Weselnych Przebojów w Mrągowie[99][100].

24 stycznia 2020 zaprezentował piosenkę „Piątek”[101], która spotkała się z pozytywną reakcją słuchaczy[101]. W czerwcu zapowiedział wydanie solowego albumu studyjnego pt. Się ściemnia, na którym umieści własne interpretacje 10 ulubionych, polskich utworów[102]. 22 czerwca wydał pierwszą piosenkę z płyty, cover przeboju zespołu Aya RL „Skóra”[103].

Działalność aktorska | edytuj kod

Był głównym bohaterem filmu dokumentalnego Sylwestra Latkowskiego Gwiazdor[25][104], którego premiera odbyła się 27 września 2002[105], a także jednym z bohaterów kolejnego dokumentu reżysera pt. Nakręceni, czyli szołbiznes po polsku z 2003[106].

Zagrał pierwszoplanową rolę Fraglesa, inteligenta uzależnionego od hazardu w komedii kryminalnej Mikołaja Haremskiego Lawstorant (2005)[26][107]. Za występ w filmie zdobył tytuł „najgorszego aktora” w plebiscycie czytelników Wirtualnej Polski[108]. Zagrał epizodyczną rolę Loletty Billas, transwestyty przypominającego wizerunkiem Violettę Villas w filmie Konrada Aksimowicza Zamiana (2009)[28]. Pojawił się także gościnnie w serialach: Daleko od noszy (2008)[109], Niania (2009)[110], Młodzi lekarze (2017)[111] i Lombard. Życie pod zastaw (2019)[112].

W 2018 zagrał w spektaklu kabaretowym Chory na Sukces w reżyserii Stefana Friedmanna[29].

Pozostałe przedsięwzięcia | edytuj kod

Występował w wielu programach rozrywkowych o tematyce muzycznej. Był jurorem w dwóch edycjach konkursu karaoke emitowanego przez Viva Polska Shibuya (2006–2007)[113][114], kapitanem jednej z drużyn w programie Bitwa na głosy (2011)[115] oraz gościem programów: Szansa na sukces (2001, 2006)[116], Przebojowe dzieci (2008)[117] i Viva Spot, zrealizowanego w 2010 z okazji 200. rocznicy urodzin Fryderyka Chopina[118], a także jednym z komentatorów w cyklu Gwiazdy Eurowizji (2014)[119].

Był głównym bohaterem, a następnie też współprowadzącym reality show Jestem jaki jestem (2003–2004)[120][121]. Za realizację pierwszej edycji otrzymał honorarium w wysokości miliona dolarów[22][122]. Współprowadził program Serce masz tylko jedno (2004)[123], prowadził program Opowiedz nam swoją historię (2010)[124], był jurorem w teleturnieju Gotowi na ślub (2009)[125], bohaterem jednego odcinka W domu u... (2008)[126], a także uczestnikiem programów Dzień kangura (2007)[127] i Mów mi mistrzu (2017)[128] oraz teleturniejów Big Music Quiz (2018)[129] i To był rok! (2019)[130]. W 2005 zrealizował dla Polsatu nagrania pilotażowego odcinka talk-show Pokaż swoją prawdziwą twarz[131], który jednak nie trafił na antenę stacji[132]. Gościł w talk-shows: Szymon Majewski Show (2005[133], 2007, 2008[134]), Europa da się lubić (2008)[135], Męski punkt widzenia (2010)[136], Wielka draka o dzieciaka! (2010)[137], Bagaż osobisty (2011)[138], Plejada na żywo (2016)[139], Gwiazdy Cejrowskiego (2017)[140][141], The Story of My Life. Historia naszego życia (2018)[142] i Oczami matki (2018)[35]. W 2016 był bohaterem roastu organizowanego z okazji pięciolecia działalności grupy komików Stand-Up Polska[143][144]. Wielokrotnie odrzucał propozycję udziału w programie Taniec z gwiazdami[22]. Często gości w programach porannych Dzień dobry TVN i Pytanie na śniadanie jako gość muzyczny, ekspert[145][146][147] bądź bohater reportaży poświęconych jego życiu i działalności artystycznej[148][149].

Michał Wiśniewski, 2010

Wystąpił w teledysku do piosenek: Aniqi „A Man Like You” (2010)[150], Pauli Marciniak „Flashing Lights” (2010)[151], zespołu Nocny KochanekZdrajcy metalu[152] (2017) oraz Artura Gotza „Janusz i Grażyna” (2019)[153].

W 2006 reklamował ofertę Sami swoi sieci telefonii komórkowej Plus[154] jednak przedsięwzięcie nie pomogło w jej promocji, przez co Polkomtel zrezygnował ze współpracy z piosenkarzem[155]. Według „Rzeczpospolitej” Wiśniewski za udział w reklamach zainkasował 737,5 tys. złotych, co uplasowało go na pierwszym miejscu listy najbardziej popularnych i najlepiej zarabiających polskich gwiazd[156]. Trzykrotnie wystąpił również w kampanii reklamowej sieci sklepów Avans (2007–2008, 2009, 2012–2013)[157][158][159], z czego za ostatnią zainkasował kwotę w wysokości miliona złotych[160]. Pojawił się też w reklamie firmy bukmacherskiej Unibet (2007)[161] i SKOK Wołomin (2014)[162].

Był założycielem domu mody „Xavier Fabienne”[31], dla którego projektował ubrania[163]. W 2006 wykupił większość udziałów w warszawskim klubie Extravaganza[164], jednak lokal nie przyniósł zysków[31]. Również w 2006 nawiązał współpracę z siecią kiosków Ruch, do których w ramach akcji „Ruch i Muzyka” wprowadził tanie płyty kompaktowe polskich i zagranicznych twórców[165], w tym siódmy album studyjny Ich Troje pt. 7 grzechów głównych[166], który sprzedał się w wysokim nakładzie[167][168]. W 2008 ogłosił rozpoczęcie współpracy z siecią HMI, z którą zajmował się sprzedażą ubezpieczeń emerytalnych[169]. W 2011 jego finansami zajęła się ówczesna narzeczona, a później żona, Dominika Tajner[170]. W maju 2018 ogłosił upadłość konsumencką[171].

Jest założycielem i prezesem Polskiego Związku Pokera[30], a także właścicielem internetowego kasyna Wiśniewski Casino[172] oraz stron o tematyce pokerowej, Wiśniewski Poker[173] oraz Polish Rounders[174][175][176]. Prowadzi transmisje z niektórych rozgrywek w serwisie Twitch.tv[177]. Jest pasjonatem lotnictwa i akrobacji lotniczej, ma licencję pilota samolotu[178]. Pilotażu uczył się pod okiem Lecha Marchelewskiego[179]. Bierze również udział w rajdach samochodowych[170][180].

31 grudnia 2003 ukazało się sylwestrowe wydanie dziennika „Fakt”, w którym Wiśniewski redagował sekcję „Ludzie strony”[181].

Charakterystyka muzyczna i inspiracje | edytuj kod

Śpiewa gardłowo[22]. Nie ma wykształcenia muzycznego[22]. Nie uważa się za wokalistę i podkreśla, że „woli stać na estradzie i tworzyć klimat niż przeciętnie śpiewać”[182]. Deklaruje się jako fan opery i musicalu[22], który miał również wpływ na jego twórczość solową i z zespołem Ich Troje[183], a także jako słuchacz metalu i punka[22], z którego – jak twierdzi w wywiadach – się wywodzi[44].

Z zespołem Ich Troje wykonuje piosenki głównie popowe, pop-rockowe[184][185] i rockowe[186][183] oraz ballady[187], a także utwory inspirowane rockiem gotyckim, punk rockiem i heavy metalem[188]. Nagrywał też utwory z gatunku dance[183], gospel[189] i country[189]. Niektóre piosenki Ich Troje są, spolszczonymi przez Wiśniewskiego, coverami utworów niemieckich artystów, takich jak Die Toten Hosen[190][191], Matthias Reim, Rosenstolz, Falco, Die Ärzte czy Rich Mullins[192].

Pod koniec 2004 założył zespół Red Head, w którym wykonywał repertuar rockowy[14]. W 2005 zrealizował projekt Renia Pączkowska, na którego potrzeby stworzył kilkanaście utworów zachowanych w stylistyce „weselno-discopolowej”[15] i występował na scenie jako drag queen[15]. Solowo wydaje płyty popowe i z poezją śpiewaną[193]. Po wydaniu albumu pt. Nierdzewny uznał, że „wraca do źródeł”[189].

Po rozpadzie trzeciego małżeństwa w 2009 na jakiś czas zrezygnował z pisania tekstów piosenek[194].

Za swój wokalny wzór uznaje Mietka Szcześniaka, określając go „najlepszym wokalistą w Polsce”[182]. Inspiruje się również postacią Franka Sinatry[3][182][195] oraz ceni Michała Bajora i Korę[196]. Jest fanem twórczości poetów Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej[197] i Wojciecha Młynarskiego, którego uważa za „geniusza”[195]. Jak przyznaje, medialne zainteresowanie zawdzięcza Ninie Terentiew, którą nazywa swoją „medialną matką”[198].

Wizerunek | edytuj kod

Styl i tatuaże | edytuj kod

Styl ubierania się Wiśniewskiego jest szeroko komentowany w mediach[199], a jego kreacje sceniczne określane są m.in. jako „ekstrawaganckie” i „tandetne”[200]. Dużo komentarzy w mediach wywołują również fryzury artysty[201]. W pierwszych latach funkcjonowania zespołu Ich Troje nosił czarne włosy, które przed wydaniem albumu 3 przefarbował na czerwono, czyniąc z nowej fryzury znak rozpoznawczy[22]. Na przełomie 2004 i 2005 zrobił sobie białe pasemka[43]. W latach 2005–2006 nosił zielone włosy, co miało związek z kampanią reklamową dla sieci Plus[157][202]. W okresie promocji płyty 7 grzechów głównych przefarbował włosy na różowo[201], a w 2007 – na pomarańczowo, na potrzeby działań reklamowych dla sieci sklepów Avans[157]. Następnie powrócił do czerwonych włosów, aż do 2013, kiedy przed wydaniem płyty La Revolucion[203] przefarbował się na czarno[204]. Dodatkowo, w tym czasie, pokrywającym się z początkową fazą związku z Dominiką Tajner, późniejszą czwartą żoną, zmienił wizerunek, pozbywając się kolczyków i modyfikując styl ubierania się[205]. W 2015 powrócił do czerwonego koloru włosów[22].

Michał Wiśniewski podczas występu w Tarnowie Podgórnym na gali wyborów Miss Polonia Wielkopolski, 25 maja 2013

Ma na ciele kilka kolczyków[206] oraz 14 tatuaży[207]; ma wytatuowany między innymi napis „I’ll never beg for love again” na plecach[22], godło Polski na plecach[207] oraz daty urodzin dzieci wraz z inicjałami ich imion[208]. Miał również tatuaże dedykowane żonom: podobiznę trzeciej żony Anny Świątczak na łydce oraz napis „Dominika” nawiązujące do imienia czwartej żony, Dominiki Tajner[209]; oba tatuaże przerobił po rozstaniu z partnerkami[208].

Media często zwracają uwagę na niepospolite, oryginalne imiona, które nadał dzieciom[210][187]. Zapytany o to w wywiadzie dla Onet.pl, stwierdził: Dzieci są dla mnie czymś bardzo wyjątkowym i dlatego wybrałem imiona Xaviera, Fabienne, Etiennette, ponieważ są one bardzo rzadko używane. Przez to chciałem nadać dzieciom wyjątkowość[182].

W prasie często komentowane są również jego związki, w tym kolejne śluby i rozwody z żonami[19][211][187].

Działalność charytatywna | edytuj kod

Wokalista prowadzi czynnie działalność charytatywną. Regularnie odwiedza podopiecznych domów dziecka[22][212][187], jak również pacjentów klinik zdrowotnych[213][214]. Przekazał 3,5 mln złotych na rzecz Centrum Zdrowia Dziecka[31].

W 2003 przekazał na licytację charytatywną motocykl z programu Jestem jaki jestem. Wylicytowane 3,5 mln złotych trafiły na konto Fundacji TVN „Nie jesteś sam”[215]. W styczniu 2005 zaangażował się w zbiórkę pieniędzy na rzecz ofiar tsunami na tajskiej wyspie Phuket[216].

W 2006 przekazał na Dom Dziecka w Grotnikach honorarium w wysokości 10 tys. złotych, które otrzymał za prawo do publikacji zdjęć swojej córki Etiennette na łamach dziennika „Fakt”[217]. W styczniu 2007 przekazał placówce kolejne 2,5 tys. dolarów, które zebrał dzięki sprzedaży swojej kurtki podczas koncertu w New Jersey[12]. W trakcie trasy koncertowej Ich Troje Avans/Carlsberg Tour 2007 firma Avans miała zgodzić się na przekazanie na cele dobroczynne po 10 tys. zł za każdy z koncertów trasy, jeżeli co najmniej 20 osób przyszło na wydarzenia z włosami przefarbowanymi na pomarańczowo i niebiesko[218][219]. W grudniu 2007 wraz z ówczesną żoną przekazał paczki świąteczne podopiecznym 13 wybranych domów dziecka[220]. W 2012 przekazał 150 par butów dzieciom z ośrodka wychowawczego w Katowicach[221].

W 2007 pomógł Violetcie Villas, wówczas żyjącej w słabych warunkach mieszkaniowych[222], zapraszając ją na święta bożonarodzeniowe do swej willi[223][224].

W 2004 i 2005 występował w koncertach charytatywnych I ty możesz zostać Świętym Mikołajem[225][226]. W 2008 zaangażował się w akcję Fundacji Polsat pt. „Wystarczy chcieć” w ramach kampanii Wystarczy chcieć[227], a w 2013 – w charytatywną akcję „Pomaganie jest trendy”[228].

Procesy sądowe | edytuj kod

W latach 90. został skazany na rok i osiem miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu i 450 tys. złotych kary za dopuszczenie się oszustw finansowych, przez które miał narazić łódzki oddział Telewizji Polskiej, którego ówczesnym szefem był Marek Markiewicz, na straty w wysokości kilkuset tys. złotych[3].

W latach 2002–2003 wszczęto dwa postępowania przeciwko Wiśniewskiemu, który miał pobić fotoreporterów[3][229].

We wrześniu 2003 został oskarżony o nieumyślne uszkodzenie ciała Moniki Obarzanek, do czego miało dojść w październiku 2001 podczas koncertu w hali Polonia w Częstochowie. Wiśniewski miał skoczyć ze sceny na publiczność, doprowadzając do wstrząśnienia mózgu oraz stłuczenia głowy, biodra i uda u poszkodowanej. Nie przyznał się do winy, a jego obrońca wnioskował o przesłuchanie świadków zdarzenia m.in. członków zespołu i pracowników ochrony. Wcześniej, w trakcie rozprawy pojednawczej w marcu 2003 Wiśniewski stwierdził, że byłby gotowy zapłacić żądaną przez poszkodowaną kwotę 50 tys. zł odszkodowania, ale nie na rzecz kobiety, a na cel społeczny, bo „nie czuje się winny sytuacji”. Sprawa miała charakter procesu karnego[230][231]. 25 listopada 2004 Sąd Rejonowy w Częstochowie uznał Wiśniewskiego winnym i skazał go na 6 tys. grzywny na rzecz skarbu państwa; muzyk złożył apelację od wyroku[232].

W 2003 wraz z Jackiem Łągwą i wytwórnią Universal Music Polska został pozwany przez Piotra Bogdanowicza o bezprawne wykorzystanie fragmentów jego wierszy i aforyzmów w tekście piosenki „Jeanny – End of the Story”. Po koncercie zespołu Ich Troje w 1998 w Zakładzie Karnym w Potulicach autor miał wręczyć maszynopisy Wiśniewskiemu, jednak nie zgodził się na ich wykorzystywanie[233], a chciał jedynie, by wokalista je przeczytał i ocenił[234]. W lipcu 2007 adwokat Wiśniewskiego przedstawił artykuł prasowy sugerujący, że to Bogdanowicz popełnił plagiat, inspirując się w tekstach twórczością Józefa Barana[235], który potwierdził informację[236]. Wiśniewski złożył wniosek od wyroku Sądu Okręgowego do Sądu Apelacyjnego, jednak został on oddalony. Sąd Apelacyjny podkreślił, że Wiśniewski wykorzystał utwory Bogdanowicza w zmienionej formie i treści, nie uzyskując jego zgody. Zgodnie z wyrokiem z 10 grudnia 2008[237], członkowie zespołu i wytwórnia zostali zmuszenia do wypłacenia 70 tys. zł i 2,9 tys. zł kosztów procesowych Bogdanowiczowi za naruszenie praw autorskich[238]. Wiśniewski nie przyznał się do winy[239].

W październiku 2003 pozwał redakcję „Super Expressu” za artykuł pt. Niewierny, w którym napisano, że po nagraniu pierwszej edycji programu Jestem jaki jestem miał wyrzucić z posiadłości psa[240].

W marcu 2005 był przesłuchiwany na policji w charakterze podejrzanego o wyłudzenie poświadczenia nieprawdy w związku z rzekomym zdobyciem nielegalnie prawa jazdy na motocykl w Szkole Nauki Jazdy w Brzezinach[241].

W listopadzie 2006 w Prokuraturze Rejonowej w Pabianicach postawiono mu zarzut działania na szkodę spółki Reim Music Factory Polska[242], której był wiceprezesem w latach 1998–2002[3], oraz narażenie jej na straty w wysokości 3 mln zł[218]. Groziło mu 10 lat pozbawienia wolności[218]. W kwietniu 2007 stanął przed Sądem Rejonowym w Pabianicach, a w oświadczeniu uznał, że „kłamstwem jest informacja, jakoby w zeznaniu podatkowym za 2001 rok zaniżył wartość obrotów Reim Music, co zaowocowało tym, że wyniku kontroli skarbowej fiskus obciążył spółkę dodatkowym podatkiem w wysokości 700 tys. zł”[218].

Na początku 2007 został pozwany przez swoją byłą menedżerkę, Katarzynę Kanclerz, za pomówienia, których miał dopuszczać się we wpisach na autorskim blogu internetowym[243].

W listopadzie 2013 poinformował o procesie karnym skierowanym przeciwko chorej psychicznie fance, która miała nękać rodzinę Wiśniewskiego[244][245][246].

Wpływ na popkulturę | edytuj kod

Nazywany jest najbardziej kontrowersyjnym artystą polskiej sceny rozrywkowej[21] oraz jedną z najbardziej charakterystycznych[23] i ekscentrycznych osób z polskiego show-biznesu[247]. Uchodzi też za jedną z najpopularniejszych osób publicznych w Internecie[248], a także za skandalistę[19], osobę skupiającą na sobie uwagę mediów[182] oraz znaną z sensacji obyczajowych[182][249] i pikantnych wypowiedzi[20], m.in. o innych bohaterach show-biznesu[250][183][170][251]. Zgodnie z wynikami ankiety sporządzonej przez Instytut ARC Rynek i Opinia, w 2010 zajął trzecie miejsce w rankingu „najbardziej irytujących gwiazd”, zdobywając ok. 58% głosów wszystkich badanych[252], jak też drugie miejsce w rankingu „gwiazd, które szczyt kariery ma już za sobą”, zdobywszy 57,8% głosów[253].

Mateusz Witkowski z serwisu PopModerna.pl w artykule poświęconym zespołowi Ich Troje nakreślił cechy charakterystyczne Wiśniewskiego, które – według autora – miały znaczący wpływ na sukces, jaki odniósł: „(…) w zręczny sposób ogrywał, rozgrywał rozmaite, mniej lub bardziej lokalne toposy i narracje, którymi żywiła się od dawna popkultura. (...) Pierwszy z nich to lennonowski mit porzuconego chłopca. O trudnym dzieciństwie wokalisty słyszał każdy, bo i nie dało się o nim nie usłyszeć. (...) Z odrzuceniem, brakiem domu i niezbędną w tym wypadku samodzielnością wiąże się z kolei mit self-made mana. Wiśniewski wchodził jednak do show-biznesu jako młody przedsiębiorca, jako facet znikąd, który odniósł względny sukces finansowy”[45]. Fenomen Michała Wiśniewskiego opisali socjolodzy Agnieszka Zielonka-Sujkowska i Artur Górecki, którzy stwierdzili: Fenomen buduje się na atrakcyjnych społecznie cechach. Z jednej strony – żywiołowość, ale z drugiej – ciepło i przywiązanie do rodziny. Michał Wiśniewski spełnia idealnie te wymagania[43]. Specjalista od wizerunku i promocji Bartłomiej Zobek stwierdził za to, że „Wiśniewski ma w sobie sporo ze współczesnego polityka, który wyznaje zasadę: nieważne, co mówią, ważne, że mówią. No, i koniecznie w telewizji. To fenomen, kontrowersyjna postać, ale takich właśnie wyrazistych ludzi media uwielbiają. I on doskonale zdaje sobie z tego sprawę”[43]. Paweł Piotrowicz na łamach serwisu Onet.pl określił Wiśniewskiego jako „bardzo sympatycznego rozmówcę, który nie unika odpowiedzi na żadne, nawet te niewygodne pytania”[183]. Rafał Skrzeczka przygotował dla serwisu listę „dziesięciu powodów, by lubić Michała Wiśniewskiego”, wśród których wymienił m.in. bycie „outsiderem” i showmanem, a także brak obaw przed krytyką innych celebrytów oraz sukces w Konkursie Piosenki Eurowizji[254].

W początkowych latach działalności Ich Troje był pierwszym polskim artystą, który wizualizował występy sceniczne, tj. zaangażował tancerzy podczas koncertów, a także wykorzystywał efekty pirotechniczne na koncertach w całym kraju[255]. Zdaniem mediów w trakcie występów posługiwał się „monstrualnym kiczem”, za który część odbiorców go ceniła, a cześć – krytykowała[182]. Sylwester Latkowski po premierze swojego filmu dokumentalnego Gwiazdor o Michale Wiśniewskim stwierdził, że artysta „na Zachodzie Europy czy w Stanach Zjednoczonych byłby najprawdopodobniej człowiekiem sukcesu”[25]. W 2004 został uznany „najstraszliwszą postacią show-biznesu” podczas Letniego Festiwalu Grozy w Toruniu[256]. Jest jedynym polskim celebrytą, który zrealizował własne, codzienne reality show w telewizji[19]. Program Jestem jaki jestem nadawany był przez TVN w latach 2003–2004 i doczekał się dwóch edycji[257][258].

Wojciech Kalarus w charakteryzacji na Michała Wiśniewskiego na planie programu Szymon Majewski Show

Wiśniewski został dwukrotnie sparodiowany w Rozmowach w tłoku, końcowej części programu Szymon Majewski Show[259], gdzie w jego rolę wcielał się Wojciech Kalarus. Ponadto w postać artysty wcielili się między innymi Przemek Kossakowski w programie TTV Kossakowski. Być jak...[260], Marek Kaliszuk, Joanna Jabłczyńska i Filip Lato w programie rozrywkowym Polsatu Twoja twarz brzmi znajomo[261][262][263], Mariusz Pudzianowski w programie Polsatu Tylko nas dwoje[264], Paweł „Konjo” Konnak w programie Gwiazdy tańczą na lodzie[265], Waldemar Sierański z Kabaretu Koń Polski podczas Kabaretu na żywo[266], Szymon Majewski w parodii teledysku do piosenki „Filiżanka”[267] oraz Michał Sieńkowski w programie rozrywkowym Polsatu Przeboje z drugiej ręki[268].

W 2003 został bohaterem książki Davida Schaha pt. „Ich”, którą wydał na niemieckim rynku Alfred Reimann, były wspólnik Michała Wiśniewskiego. W publikacji, która ukazała się w Polsce pt. „Ich Troje – Cała prawda o Michale Wiśniewskim”, autor opisał m.in. szczegóły interesów prowadzonych z Wiśniewskim[269][270]. Rozmowę artysty o ojcu i ojcostwie opublikowano w książce Sonii Ross pt. „Tata”, wydanej w 2012 przez Wydawnictwo Prószyński i S-ka[271].

21 stycznia 2005 w galerii Okna została otwarta wystawa Kamila Dąbrowskiego Było jak było, której bohaterem był Michał Wiśniewski. Instalacja obejmowała fresk przedstawiający podobiznę artysty[272], jak również okładki płyt Ich Troje zaprojektowane przez artystę, ilustracje do tekstów czy plakaty[273][274]. Podpis Wiśniewskiego został częścią wystawy Czy mogę prosić o autograf?, prezentowanej w Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu[275].

Życie prywatne | edytuj kod

W przeszłości miewał relacje homoseksualne, pozostawał w kilku związkach z mężczyznami[276][22][20].

Dominika i Michał Wiśniewscy na jesiennej konferencji ramówkowej telewizji Polsat w Warszawie, 28 sierpnia 2018

W latach 1996–2001 był żonaty z Magdą Femme. Zgodnie ze słowami piosenkarki, małżeństwo było ukrywane przed mediami z obawy o rosnącą ówcześnie popularność Ich Troje[277]. W 2002 poślubił Martę Mandarynę Mandrykiewicz[278], a ceremonia ślubna pary w Kirunie była transmitowana na żywo w programie Jestem, jaki jestem[279][122][280]. Mają dwoje dzieci, Xaviera Michała (ur. 24 czerwca 2002)[281] i Fabienne Martę (ur. 21 sierpnia 2003)[282]. Rozwiedli się w 2006. W latach 2006–2011 jego żoną Wiśniewskiego była Anna Świątczak[283]. Mają dwie córki, Etiennette Annę (ur. 17 września 2006)[284] i Vivienne Viennę (ur. 2 lutego 2008)[285]. W marcu 2007 wzięli ślub kościelny w Las Vegas, gdzie odbywali trasę koncertową promującą płytę pt. 7 grzechów głównych[10]. Wszystkie dzieci wychował w duchu chrześcijaństwa[286]. 30 czerwca 2012 poślubił Dominikę Tajner[287], córkę Apoloniusza Tajnera, prezesa Polskiego Związku Narciarskiego. Razem wychowywali jej syna Maksymiliana z pierwszego małżeństwa. 12 marca 2019 Tajner-Wiśniewska poinformowała o złożeniu pozwu rozwodowego przez męża[288]. 30 września 2019 rozwiedli się[289]. Następnie związał się z Polą[290], której oświadczył się w grudniu 2019[291] i którą poślubił w kwietniu 2020[292]. Mieszka w willi w Magdalence[197]. Miał również willę w Łazach[183].

Cierpi na łuszczycę[293]. W czerwcu 2012 przeszedł operację wycięcia złośliwego guza podskórnego na pośladku[294]. Jest niepijącym alkoholikiem[293].

Deklaruje się jako „skrajnie nastawiony liberał”[183][255], osoba wierząca[189] i przeciwnik rządów Prawa i Sprawiedliwości[295].

Był jedną ze „100 najcenniejszych gwiazd polskiego show-biznesu” według danych magazynu „Forbes Polska”; jego wizerunek został wyceniony przez reklamodawców na: 737,5 tys. zł w 2006 (1. miejsce)[24], 340 tys. zł w 2007 (62. miejsce)[296], 415 tys. zł w 2008 (25. miejsce)[297].

Od grudnia 2006 do października 2014 prowadził blog internetowy w serwisie OnetBlog[298], który początkowo pisał wraz z ówczesną żoną, Anną Świątczak[299]. Jak wyjaśnił, traktował go jako „publiczną formę dementowania kłamstw na swój temat”[170]. Dwa miesiące po otwarciu odnotowano 3 mln odwiedzin bloga[300]. W latach 2015–2016 prowadził blog w serwisie NaTemat.pl[301].

Dyskografia | edytuj kod

 Zobacz więcej w artykule Ich Troje, w sekcji Dyskografia.  Zobacz więcej w artykule Spooko, w sekcji Dyskografia.
Albumy studyjne
Albumy koncertowe
Kompilacje

Filmografia | edytuj kod

Filmy
Seriale

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Zgodnie z kryteriami przyznawania wyróżnień przez ZPAV od 1997 do 2002 roku.
  2. Zgodnie z kryteriami przyznawania wyróżnień przez ZPAV od 1997 do 2002 roku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Michał WIŚNIEWSKI (pol.). familytrees.genopro.com. [dostęp 2019-09-10].
  2. Filmweb.pl.
  3. a b c d e f g h i j k l Michał Wiśniewski: Za nim się nie trafi (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2002-10-02. [dostęp 2019-09-10].
  4. a b ZPAV: diamentowe płyty (pol.). zpav.pl. [dostęp 2010-02-28].
  5. a b c XXXVIII KFPP – 2001 (pol.). festiwalopole.tvp.pl. [dostęp 2019-09-12].
  6. a b c XXXIX KFPP – 2002 (pol.). festiwalopole.tvp.pl. [dostęp 2019-09-12].
  7. a b c XL KFPP – 2003 (pol.). festiwalopole.tvp.pl. [dostęp 2019-09-12].
  8. a b Ich Troje najlepsi w Karlshamn (pol.). W: Interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2001-07-23. [dostęp 2014-07-20].
  9. Eurovision Song Contest 2006 Semi-Final (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-07-20].
  10. a b c Perfekcyjna miłość Ich Troje (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-11-22. [dostęp 2020-02-09].
  11. a b Powrót Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Wirtualnemedia.pl [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2006-04-02. [dostęp 2019-09-19].
  12. a b c Cenna kurtka Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-01-29. [dostęp 2019-09-11].
  13. a b Michał Wiśniewski nie będzie diamentowy (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-01-12. [dostęp 2019-09-10].
  14. a b c Bardziej rockowy Michał Wiśniewski (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-01-04. [dostęp 2019-09-10].
  15. a b c d Michał Wiśniewski jako Renia Pączkowska (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-12-05. [dostęp 2018-08-15].
  16. a b Renia Pączkowska – 1,2,3 ... Próba Mikrofonu :), Discogs [dostęp 2018-08-14] .
  17. a b Onet Top Ten: bezkonkurencyjny Michał Wiśniewski (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-11-01. [dostęp 2019-09-11].
  18. a b Onet Top Ten: Michał Wiśniewski i jego „Filiżanka” na szczycie (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-12-20. [dostęp 2019-09-11].
  19. a b c d Wiśniewski: „Chciałbym ponarzekać, ... nie mam na co” (pol.). W: Dzień dobry TVN [on-line]. dziendobry.tvn.pl, 2017-09-17. [dostęp 2019-09-10].
  20. a b c Intymne zwierzenia Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-05-11. [dostęp 2019-09-10].
  21. a b Olga Figaszewska: KULTOWE SESJE VIVY! Przypominamy pierwsze zdjęcia Michała Wiśniewskiego z synkiem (pol.). W: Viva! [on-line]. viva.pl, 2017-08-07. [dostęp 2019-09-10].
  22. a b c d e f g h i j k l m n o p Hubert Kęska, Jakub Białek: Wypiłem w życiu sześć tysięcy litrów wódki. Teraz to mi może tylko konfetti z dupy wylatywać (pol.). weszlo.com, 2017-12-30. [dostęp 2019-09-10].
  23. a b Olga Figaszewska: „Sam sobie nie patrzyłem przez lata w oczy”, Michał Wiśniewski gorzko o swoim życiu. Dziś artysta kończy 45 lat! (pol.). W: Viva! [on-line]. viva.pl, 2017-09-09. [dostęp 2019-09-10].
  24. a b Tomasz Lis wart 516 500 zł (pol.). W: Wirtualnemedia.pl [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2006-07-31. [dostęp 2019-09-19].
  25. a b c „Gwiazdor”: opowieść o człowieku, który odbił się od dna (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2002-09-21. [dostęp 2019-09-10].
  26. a b Zrujnowany hazardem Michał Wiśniewski (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-09-06. [dostęp 2019-09-10].
  27. Paweł Jurczak: Michal Wisniewski to start acting career (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-09-15. [dostęp 2014-12-24].
  28. a b Zamiana: Wiśniewski jako Violetta Villas (pol.). W: Wp.pl [on-line]. film.wp.pl, 2009-01-12. [dostęp 2019-09-10].
  29. a b Knurów: Chory na Sukces – spektakl kabaretowy (pol.). iknurow.pl, 2018-05-14. [dostęp 2019-09-10].
  30. a b Pokerzyści poza prawem (pol.). W: Dziennik Polski [on-line]. dziennikpolski24.pl, 2013-03-07.
  31. a b c d Zadłużony jak Michał Wiśniewski (pol.). lisekfinansowy.pl. [dostęp 2019-09-10].
  32. a b Andrzej WIŚNIEWSKI (pol.). familytrees.genopro.com. [dostęp 2019-09-10].
  33. Grażyna WIŚNIEWSKA (pol.). familytrees.genopro.com. [dostęp 2019-09-10].
  34. Tadeusz WIŚNIEWSKI (pol.). familytrees.genopro.com. [dostęp 2019-09-10].
  35. a b c d „Oczami matki”: Grażyna Wiśniewska, mama Michała, gościem Małgorzaty Ohme (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kobieta.onet.pl, 2018-03-27. [dostęp 2019-09-10].
  36. Jarosław Marcin WIŚNIEWSKI (pol.). familytrees.genopro.com. [dostęp 2019-09-27].
  37. a b Marianna WIŚNIEWSKA (pol.). familytrees.genopro.com. [dostęp 2019-09-10].
  38. a b c d e Olga Figaszewska: Samobójstwo ojca, alkoholizm matki... Jak Michał Wiśniewski poradził sobie z demonami przeszłości? (pol.). W: Viva! [on-line]. viva.pl, 2019-09-09. [dostęp 2019-09-10].
  39. Kuba Górski: Michał Wiśniewski pokazał ojca. Jedyne wspólne zdjęcie (pol.). jastrząbpost.pl, 2018-02-28. [dostęp 2019-09-17].
  40. Andrzej Grabowski: A wszystko to... Ich Troje. In Rock Music Press. ISBN 83-914735-0-3.
  41. Paweł Piotrowicz: Rodzice gwiazd (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2014-04-28. [dostęp 2019-09-12].
  42. Wiesława WIŚNIEWSKA (pol.). familytrees.genopro.com. [dostęp 2019-09-10].
  43. a b c d e Wiśniewski wraca (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-06-20. [dostęp 2019-09-10].
  44. a b Wywiad z Michałem Wiśniewskim: Zobacz, czym dla niego jest Wielka Brytania (pol.). polishexpress.co.uk, 2018-03-07. [dostęp 2019-09-10].
  45. a b c Ich Troje jak świat (pol.). popmoderna.pl, 2018-08-27. [dostęp 2019-09-10].
  46. Paweł Dymek – Piosenka „Prawo” Ich Troje (pol.). [dostęp 2019-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-26)].
  47. Oblicza polskiego feminizmu | Kobieta – Deon (pol.). deon.pl. [dostęp 2019-03-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-10-14)].
  48. Cyfrowa Biblioteka Polskiej Piosenki - Michał Wiśniewski (pol.). [dostęp 2019-03-21].
  49. XXXIV KFPP – 1997 (pol.). festiwalopole.tvp.pl. [dostęp 2019-09-12].
  50. Opole 2019, opole.wyborcza.pl [dostęp 2019-05-11] .
  51. Festiwal w Karlshamn: Ich Troje zamiast Shazzy (pol.). W: Interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2001-07-20. [dostęp 2014-07-20].
  52. Wiśniewski walczy o sukces w Niemczech (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-03-15. [dostęp 2019-09-10].
  53. Michał Wiśniewski rusza na podbój Niemiec (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2003-12-09. [dostęp 2019-09-10].
  54. Sietse Bakker: Ich Troje to represent Poland this year (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-01-26. [dostęp 2014-07-21].
  55. Ich Troje jedzie na Eurowizję! (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2006-01-28. [dostęp 2015-02-17].
  56. Eurovision Song Contest 2003 (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-07-20].
  57. Poland in the Eurovision Song Contest (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2019-09-10].
  58. Eurovision Song Contest 2006 Semi-Final (ang.). W: EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-07-20].
  59. Sietse Bakker: Official list German participants confirmed (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-01-24. [dostęp 2014-08-02].
  60. Roel Philips: Michal Wisniewski to try abroad (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-08-22. [dostęp 2014-12-24].
  61. Michał Wiśniewski o półfinale Eurowizji: jesteśmy w d... (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-05-11. [dostęp 2019-09-11].
  62. Michał Wiśniewski trzyma kciuki za Polskę na Eurowizji (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-02-25. [dostęp 2019-09-11].
  63. Michał Wiśniewski pomoże Isis Gee (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-04-01. [dostęp 2019-09-11].
  64. Sergiusz Królak: Eurowizja 2018. Jak polskie gwiazdy oceniają szanse naszej ekipy? (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2018-05-03. [dostęp 2019-09-12].
  65. Domówka 2014 u Wiśniewskiego na żywo w TVR.
  66. Michał Wiśniewski: Nowy album za 5 złotych (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2003-10-09. [dostęp 2019-09-10].
  67. Michał Wiśniewski: I wszystko jasne... (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2003-12-08. [dostęp 2019-09-10].
  68. Michał Wiśniewski: Jedyny taki koncert! (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-01-13. [dostęp 2019-09-10].
  69. Wiśniewski nie wystąpi solo (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-02-10. [dostęp 2019-09-10].
  70. Michał Wiśniewski nagra covery (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-01-13. [dostęp 2019-09-10].
  71. Grupa Wirtualna Polska: Red Head Wiśniewskiego zagra tylko covery (pol.). muzyka.wp.pl, 2005-05-11. [dostęp 2018-08-13].
  72. Nowy Michał Wiśniewski w maju (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-03-07. [dostęp 2019-09-10].
  73. a b Płyta Wiśniewskiego bez „Idealnej miłości” (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-05-09. [dostęp 2019-09-10].
  74. Sergiusz Królak: Michał Wiśniewski ujawnił kulisy Eurowizji. Padły mocne słowa w stronę TVP (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2018-10-30. [dostęp 2019-09-10].
  75. a b Adopcja na odległość (pol.). wirtualnemedia.pl, 2004-04-16. [dostęp 2019-08-13].
  76. „Pedofile” Latkowskiego w maju w TVP (pol.). wirtualnemedia.pl, 2005-04-21. [dostęp 2019-09-19].
  77. Patryk Pallus: Michał Wiśniewski na żywo w Polsacie (pol.). wirtualnemedia.pl, 2008-10-20. [dostęp 2019-09-20].
  78. Michał Wiśniewski: Spełniam marzenie! Nie mogę się doczekać (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2010-08-20. [dostęp 2019-09-12].
  79. Stary sweterek, czyli gorycz po transformacji (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2012-03-09].
  80. Oficjalna lista sprzedaży :: OLIS – Official Retail Sales Chart.
  81. OLiS – sprzedaż w okresie 25.11.2013 – 01.12.2013 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-06].
  82. Onet Top Ten: podwójny triumf Michała Wiśniewskiego i Patricii Kazadi (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-12-27. [dostęp 2019-09-11].
  83. Nowa piosenka Michała Wiśniewskiego „Filiżanka”. „Matko boska, ale żenada. To jakaś reklama?” | naTemat.pl (pol.). natemat.pl. [dostęp 2019-09-11].
  84. Maciej Michalski: Bitwa gwiazd – Michał Wiśniewski vs Natasza Urbańska (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2014-02-08. [dostęp 2019-09-12].
  85. Patryk Pallus: Bronisław Komorowski człowiekiem 10-lecia “Faktu”. Okładki roku dla Pyrek, Bońka i Ibisza (pol.). wirtualnemedia.pl, 2013-11-13. [dostęp 2019-09-20].
  86. „Bo Zimą” - Michał Wiśniewski stworzył świąteczny klip (pol.). wirtualnemedia.pl, 2013-12-20. [dostęp 2019-09-20].
  87. Patryk Pallus: Bajm, Enej, Kayah, Urszula i Wilki na sylwestrze Polsatu w Katowicach (pol.). wirtualnemedia.pl, 2015-11-25. [dostęp 2019-09-20].
  88. 10. jubileuszowa Sylwestrowa Moc Przebojów (pol.). polsat.pl, 2016-12-31. [dostęp 2019-09-19].
  89. Michał Wiśniewski i gwiazdy disco polo na „Sylwestrowej Mocy Przebojów” Polsatu. Prowadzą m.in. Ibisz, Dowbor i Korólczyk (pol.). wirtualnmedia.pl, 2017-12-12. [dostęp 2019-09-20].
  90. „Nierdzewny”: nowy solowy album Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2016-06-17. [dostęp 2019-09-12].
  91. OLiS – sprzedaż w okresie 17.06.2016 – 23.06.2016 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-06-30].
  92. Justyna Majkowska i Michał Wiśniewski razem. Zobacz teledysk „Krzyk” (pol.). muzyka.interia.pl. [dostęp 2016-06-14].
  93. Wojtek Ekonomiuk: Milion Terapii, Dzieciak i Michał Wiśniewski w singlu “Różaniec emigranta” (pol.). W: Codzienna Gazeta Muzyczna [on-line]. cgm.pl, 2016-11-11. [dostęp 2019-09-21].
  94. Michał Kurdupski: 2,8 mln widzów Festiwalu weselnych przebojów, 1,6 mln – Top of the Top a 1,4 mln – Gwiazd letniego nieba (pol.). wirtualnemedia.pl, 2017-08-22. [dostęp 2019-09-20].
  95. Kasia Stankiewicz i Michał Wiśniewski dla gwiazd tańca (pol.). polsat.pl, 2018-04-20. [dostęp 2019-09-10].
  96. Damian Kapinos: Ich Troje w opolskim amfiteatrze wypełnionym do ostatniego miejsca (pol.). opole.naszemiasto.pl, 2018-09-09. [dostęp 2019-09-21].
  97. Szczęśliwego Nowego Roku 2019 życzy Telewizja POLSAT! (pol.). polsat.pl, 2019-01-01. [dostęp 2019-09-10].
  98. Michał Wiśniewski nagrał nową piosenkę. Przeprasza w niej Dominikę Tajner? (pol.). expressilustrowany.pl, 2019-05-08. [dostęp 2020-02-24].
  99. Festiwal Weselnych Przebojów 2019. Do trzech razy sztuka! (pol.). polsat.pl, 2019-08-07. [dostęp 2019-09-10].
  100. Festiwal Weselnych Przebojów - Mrągowo 2019: Poprawiny (pol.). polsat.pl, 2019-08-17. [dostęp 2019-09-10].
  101. a b Nowa piosenka Wiśniewskiego przypadła do gustu fanom. Co o niej sądzicie? (pol.). W: Wprost [on-line]. wprost.pl. [dostęp 2020-01-28].
  102. Sergiusz Królak: Michał Wiśniewski zapowiada nowy album. „Mam nadzieję, że Paweł Kukiz się nie obrazi” (pol.). plejada.pl, 2020-06-21. [dostęp 2020-06-23].
  103. Mariusz Owczarek, Ryszard Jaźwiński: Michał Wiśniewski w nowej odsłonie (pol.). polskieradio.pl, 2020-06-22. [dostęp 2020-06-23].
  104. Gwiazdor: Kulisy (pol.). W: Interia.pl [on-line]. film.interia.pl, 2006-12-02. [dostęp 2012-03-18].
  105. Gwiazdor (ang.). imdb.com. [dostęp 2012-03-18].
  106. Nakręceni, czyli szołbiznes po polsku (2003) (pol.). www.filmweb.pl. [dostęp 2012-03-18].
  107. Paweł Jurczak: Michal Wisniewski to start acting career (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2004-09-15. [dostęp 2014-12-24].
  108. Internauci WP o filmach i aktorach roku 2005 (pol.). wirtualnemedia.pl, 2006-01-23. [dostęp 2019-09-19].
  109. filmpolski.pl.
  110. Michał Wiśniewski za sterami helikoptera w „Niani” (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2009-04-03. [dostęp 2019-03-21].
  111. Łukasz Knapik: TVP1: Michał Wiśniewski w serialu „Młodzi lekarze” 2 (pol.). bochniaisol.pl, 2017-03-11. [dostęp 2019-09-10].
  112. Michał Wiśniewski aktorem? Muzyk zagrał w serialu! (pol.). W: RMF FM [on-line]. rmf.fm. [dostęp 2019-04-24].
  113. Doda i Wiśniewski jurorami w Vivie (pol.). wirtualnemedia.pl, 2006-09-12. [dostęp 2019-09-19].
  114. „Shibuya” znów na antenie (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-10-01. [dostęp 2019-09-11].
  115. Patryk Pallus: “Bitwa na głosy” - Dwójka wybrała muzyczne gwiazdy (pol.). wirtualnemedia.pl, 2011-02-01. [dostęp 2019-09-20].
  116. Święta Wielkanocne w Dwójce (pol.). wirtualnemedia.pl, 2006-03-29. [dostęp 2019-09-19].
  117. Edyta Herbuś będzie śpiewać z czterolatkami (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-02-27. [dostęp 2019-09-11].
  118. Viva dla Chopina (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2010-01-18. [dostęp 2019-09-11].
  119. Półfinały oraz finał konkursu Eurowizja w TVP (pol.). wirtualnemedia.pl, 2014-04-18. [dostęp 2019-09-20].
  120. Jestem jaki jestem, czyli Wiśniewski od kuchni (pol.). wirtualnemedia.pl, 2003-02-13. [dostęp 2019-09-17].
  121. Oliver Rau: Michal Wisniewski to follow ‘The Osbournes’ fame (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-02-14. [dostęp 2014-07-22].
  122. a b Michał Wiśniewski znów w TVN (pol.). wirtualnemedia.pl, 2003-12-15. [dostęp 2020-02-09].
  123. „Serce masz tylko jedno” - Michał Wiśniewski w TVP (pol.). wirtualnemedia.pl, 2004-02-11. [dostęp 2019-09-19].
  124. Michał Wiśniewski poprowadzi Opowiedz nam swoją historię (pol.). wirtualnemedia.pl, 2010-09-15. [dostęp 2019-03-21].
  125. Michał Wiśniewski i Maciej Maleńczuk „Gotowi na ślub” (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl. [dostęp 2019-09-10].
  126. Ofensywa programowa MTV Networks Polska (pol.). wirtualnemedia.pl, 2008-04-03. [dostęp 2019-09-20].
  127. Michał Wiśniewski i Edyta Herbuś nianiami (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-07-09. [dostęp 2019-09-11].
  128. Julia Tryzno: Co wyprawia Aleksandra Szwed? (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2017-01-27. [dostęp 2019-09-12].
  129. Sergiusz Królak: Byliśmy na planie „Big Music Quiz”! Co działo się za kulisami? (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2018-04-17. [dostęp 2019-09-12].
  130. „To był rok!” odcinek 2. Anna Wyszkoni i Michał Wiśniewski przeniosą się do roku 2000! Jak go zapamiętali? - Telemagazyn.pl (pol.). www.telemagazyn.pl. [dostęp 2019-05-06].
  131. Michał Wiśniewski w nowym programie Polsatu (pol.). wirtualnemedia.pl, 2005-12-13. [dostęp 2019-09-19].
  132. Bez Michała Wiśniewskiego w Polsacie (pol.). wirtualnemedia.pl, 2005-12-14. [dostęp 2019-09-19].
  133. Cichopek i Wiśniewski na fotelach u Majewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-12-19. [dostęp 2019-09-10].
  134. Wielki powrót Violetty Villas (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-10-24. [dostęp 2019-09-11].
  135. Wiśniewski i Wyszkoni na planie telewizyjnego show (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-03-31. [dostęp 2019-09-11].
  136. M. Szarlińska: Faceci Młynarskiej-Moritz (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2010-03-23. [dostęp 2019-09-12].
  137. E. Latek: Michał Wiśniewski uwielbia Elvisa i dzieciaki (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2010-10-28. [dostęp 2019-09-12].
  138. Adrian Dąbek: Michał Wiśniewski: nie obrażam się, gdy Dominika mówi do mnie „ty ch...” (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2015-05-16. [dostęp 2019-09-12].
  139. Karolina Szarawarska: Michał Wiśniewski: nie życzę swoim dzieciom aż tak źle (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2016-08-14. [dostęp 2019-09-12].
  140. Grzegorz Dobek: „Gwiazdy Cejrowskiego”: Michał Wiśniewski z żoną Dominiką Tajner-Wiśniewską gośćmi pierwszego odcinka (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2017-09-18. [dostęp 2019-09-12].
  141. Grzegorz Dobek: „Gwiazdy Cejrowskiego”: Michał i Dominika Wiśniewscy dementują plotki o rozstaniu. Ich związek ma się wspaniale! (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2017-09-21. [dostęp 2019-09-12].
  142. Milena Majek: „The Story Of My Life. Historia naszego życia”. Znamy pary drugiej edycji show (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2018-08-28. [dostęp 2019-03-21].
  143. Julia Tryzno: Michał Wiśniewski: płacicie za to, żeby się ze mnie ponapieprzać (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2015-12-11. [dostęp 2019-09-10].
  144. Karolina Szarawarska: Roast Michała Wiśniewskiego ostrzejszy niż Kuby Wojewódzkiego (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2016-03-16. [dostęp 2019-09-10].
  145. Plotki bardziej niszczą kobiety niż mężczyzn (pol.). W: Dzień dobry TVN [on-line]. dziendobry.tvn.pl, 2017-06-07. [dostęp 2019-09-10].
  146. Hazard. Kiedy zabawa zmienia się w uzależnienie? (pol.). W: Dzień dobry TVN [on-line]. dziendobry.tvn.pl, 2017-04-07. [dostęp 2019-09-10].
  147. Sergiusz Królak: Michał Wiśniewski broni Zenka Martyniuka. „Nie oskarżajmy go o to, że nie zadbał o dziecko” (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2019-01-07. [dostęp 2019-09-12].
  148. Dwadzieścia świeczek na torcie Ich Troje (pol.). W: Dzień dobry TVN [on-line]. dziendobry.tvn.pl, 2015-11-05. [dostęp 2019-09-10].
  149. Michał Wiśniewski: „Za 6 miesięcy pójdę w tango...” (pol.). W: Dzień dobry TVN [on-line]. dziendobry.tvn.pl, 2015-04-11. [dostęp 2019-09-10].
  150. Katarzyna Szczekala: Aniqa kręci swój pierwszy klip! (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2010-01-21. [dostęp 2019-09-12].
  151. Katarzyna Szczekala: Wiśniewski: pierwszy ślub, którego nie przeżywam (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2010-10-14. [dostęp 2019-09-12].
  152. Paweł Piotrowicz: Nocny Kochanek: prawdziwi zdrajcy metalu (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2018-01-17. [dostęp 2019-09-17].
  153. Julia Pandecka: Michał Wiśniewski jako „Typowy Janusz” w teledysku innego artysty (pol.). W: Chillizet [on-line]. chillizet.pl, 2019-06-27. [dostęp 2020-02-09].
  154. Michał Wiśniewski promuje ofertę „Sami Swoi” (pol.). wirtualnemedia.pl, 2006-02-16. [dostęp 2019-04-08].
  155. Sami Swoi bez Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Wyborcza.pl [on-line]. wyborcza.pl, 2006-10-04. [dostęp 2019-09-25].
  156. Agnieszka Żądło: Ich Troje – chałtura czy ciągle szczyty? (pol.). warszawa.naszemiasto.pl, 2006-09-04. [dostęp 2020-02-10].
  157. a b c Michał Wiśniewski reklamuje sieć Avans (pol.). wirtualnemedia.pl, 2007-03-05. [dostęp 2019-04-08].
  158. Michał Wiśniewski w rewolucyjnej kampanii Avansu (pol.). wirtualnemedia.pl, 2012-12-03. [dostęp 2019-09-20].
  159. Tomasz Wojtas: „Wielkie klikanie” – Avans powtarza w internecie promocję Media Marktu (pol.). wirtualnemedia.pl, 2013-03-19. [dostęp 2019-09-20].
  160. Wiśniewski zarobił milion na reklamie! A Doda... (pol.). W: Fakt.pl [on-line]. fakt24.pl | Kobieta, 2012-12-05. [dostęp 2019-09-25].
  161. Michał Wiśniewski pokerzystą (pol.). wirtualnemedia.pl, 2007-11-07. [dostęp 2019-09-19].
  162. Michał Wiśniewski reklamuje „przebojową pożyczkę” w SKOK Wołomin (pol.). www.wirtualnemedia.pl. [dostęp 2019-09-11].
  163. Michał Wiśniewski dyktatorem... (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2003-12-18. [dostęp 2019-09-10].
  164. Interesy Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-12-19. [dostęp 2019-09-10].
  165. Biznesowy „Ruch” Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-11-28. [dostęp 2019-09-11].
  166. Składanki Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-12-07. [dostęp 2019-09-11].
  167. Jarek Szubrycht: Podsumowanie roku 2006 (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-12-28. [dostęp 2019-09-11].
  168. Ich Troje: 200 tys. sprzedanych sztuk ostatniej płyty (pol.). W: Onet.pl [on-line]. wiadomości.onet.pl, 2007-05-01. [dostęp 2020-02-24].
  169. Nowy biznes Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-04-03. [dostęp 2019-09-11].
  170. a b c d Paweł Piotrowicz: Im gorzej, tym lepiej (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2012-07-25. [dostęp 2019-09-11].
  171. Michał Wiśniewski bankrutem. Zapadł wyrok ws. upadłości konsumenckiej (pol.). W: Money.pl [on-line]. money.pl, 2018-05-18. [dostęp 2019-03-20].
  172. Michał Wiśniewski otwiera kasyno (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-04-11. [dostęp 2019-09-12].
  173. Michał Wiśniewski zaprasza do gry (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-06-23. [dostęp 2019-09-11].
  174. Live Online Casino. A Real Casino With Live Dealers & Tables Online.
  175. WiśniewskiPoker.Com.
  176. Polski Portal Pokerowy.
  177. Twitch. Twitch. [dostęp 2019-01-16].
  178. Zawód? Pasja: Pilot Rajdowy… Pilot Samolotu, czyli Michał Wiśniewski (pol.). automobilrzesz.pl, 2016-08-18. [dostęp 2019-09-11].
  179. Michał Wiśniewski wspomina tragicznie zmarłego pilota (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-09-03. [dostęp 2019-09-11].
  180. Michał Wiśniewski weźmie udział w rajdach samochodowych (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2012-11-30. [dostęp 2019-09-11].
  181. Gwiazdy redagują „Fakt” (pol.). wirtualnemedia.pl, 2003-12-31. [dostęp 2019-09-19].
  182. a b c d e f g Lusław Dutkowski: Nie wstydźmy się Boga (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-12-26. [dostęp 2019-09-10].
  183. a b c d e f g Paweł Piotrowicz: Żałuję, że żałowałem (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-10-20. [dostęp 2019-09-11].
  184. Ich Troje (ang.). Discogs. Cytat: pop-rock, pop, rock
  185. Ich Troje (ang.). AllMusic. Cytat: pop/rock
  186. Ich Troje w rockowej wersji (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-08-05. [dostęp 2019-09-11].
  187. a b c d Agnieszka Groza: Michał Wiśniewski: Mam świadomość błędów, które popełniłem (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2015-11-02. [dostęp 2019-09-12].
  188. Maciej Koprowicz: Top 10: Najbardziej rockowe utwory Ich Troje (pol.). W: Antyradio [on-line]. antyradio.pl, 2018-08-31. [dostęp 2019-09-28].
  189. a b c d Paweł Piotrowicz: Michał Wiśniewski: znów jestem na starcie (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2016-06-27. [dostęp 2019-09-12].
  190. Aleksandra Degórska: 5 polskich przebojów, które są coverami zagranicznych utworów (pol.). W: Antyradio [on-line]. antyradio.pl, 2019-02-26. [dostęp 2019-09-28].
  191. Die Toten Hosen o Ich Troje (pol.). W: Interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2004-11-20. [dostęp 2019-09-28].
  192. Ich Troje - Samples, Covers and Remixes (ang.). whosampled.com. [dostęp 2019-09-28].
  193. Michał Wiśniewski: Spełniam marzenie! Nie mogę się doczekać (pol.). W: Onet.pl [on-line]. wiadomosci.onet.pl, 2010-08-21. [dostęp 2019-09-10].
  194. Paweł Piotrowicz: Michał Wiśniewski: nie ma we mnie żadnej żółci (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2017-12-22. [dostęp 2019-09-10].
  195. a b Michał Wiśniewski zaśpiewa Sinatrę (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-07-19. [dostęp 2019-09-11].
  196. 1996: wywiad Radio Łódź (pol.). ichtroje.pl. [dostęp 2019-09-12].
  197. a b Wiśniewski. Fan poezji Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej (pol.). W: Dzień dobry TVN [on-line]. dziendobry.tvn.pl, 2016-02-08. [dostęp 2019-09-10].
  198. Sprzeczka muzyków o Ninę Terentiew (pol.). wirtualnemedia.pl, 2006-06-13. [dostęp 2019-09-19].
  199. Sergiusz Królak: Michał Wiśniewski kończy 45 lat! Pamiętacie te kreacje? (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2017-09-09. [dostęp 2019-09-12].
  200. Arkadius: Wiśniewski to tandeta (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-03-02. [dostęp 2019-09-10].
  201. a b Marta Baran: Tylu kolorów włosów nie miał chyba nikt! (pol.). W: Viva! [on-line]. viva.pl, 2019-03-22. [dostęp 2019-09-10].
  202. Michał Wiśniewski promuję ofertę Sami swoi (pol.). m.wirtualnemedia.pl, 2006-02-17. [dostęp 2019-09-25].
  203. Michał Wiśniewski powraca solo (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2012-09-27. [dostęp 2019-09-11].
  204. Michał Wiśniewski i Dominika Tajner w „Vivie”! (pol.). W: Viva! [on-line]. viva.pl. [dostęp 2019-09-11].
  205. Michał Wiśniewski zmienia wizerunek (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2012-01-02. [dostęp 2019-09-11].
  206. Kolczyk do trumny (pol.). W: Wprost [on-line]. www.wprost.pl, 2003-08-08. [dostęp 2019-09-11].
  207. a b 25 Pytań do...Michała Wiśniewskiego! Radio RAMPA Nowy Jork (pol.). W: Radio Rampa [on-line]. youtube.com, 2017-08-16. [dostęp 2019-09-20].
  208. a b Karolina Chibowska: Michał Wiśniewski pozbył się tatuażu z imieniem Tajner? Pochwalił się nową „dziarą” (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2019-07-23. [dostęp 2019-09-10].
  209. Joanna Rokicka: Tatuaż trwalszy niż miłość? Gwiazdy, które uwieczniły ukochanych na skórze (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2014-11-17. [dostęp 2019-09-12].
  210. Michał Wiśniewski zapowiada nową płytę (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-01-31. [dostęp 2019-09-11].
  211. Michał Wiśniewski: to kobiety odchodziły ode mnie (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2012-06-30. [dostęp 2019-09-11].
  212. Michał Wiśniewski: „Są chyba lepsze przykłady ode mnie” (pol.). W: Dzień dobry TVN [on-line]. dziendobry.tvn.pl, 2015-01-13. [dostęp 2019-09-10].
  213. Michał Wiśniewski (pol.). naszedzieci.org.pl. [dostęp 2019-09-10].
  214. Wiewiórki Julii i Michał Wiśniewski w Budziku (pol.). klinikabudzik.pl, 2013-11-29. [dostęp 2019-09-10].
  215. Paweł Piotrowicz: Michał Wiśniewski: Ich Troje dla dorosłych (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-11-25. [dostęp 2019-09-11].
  216. Michał Wiśniewski płakał po tragedii (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-01-12. [dostęp 2019-09-10].
  217. Michał Wiśniewski pomaga Domowi Dziecka (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-09-29. [dostęp 2019-09-10].
  218. a b c d Michał Wiśniewski odpowiada na zarzuty (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-04-05. [dostęp 2019-09-11].
  219. Michał Wiśniewski apeluje do fanów (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-05-19. [dostęp 2019-09-11].
  220. Ania i Michał Wiśniewscy rozdają prezenty (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-12-14. [dostęp 2019-09-11].
  221. Michał Wiśniewski: Czekam na pięćdziesiątkę (WYWIAD) (pol.). polskatimes.pl, 2012-04-09. [dostęp 2019-09-10].
  222. Michał Wiśniewski zaprasza Violettę Villas (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-12-08. [dostęp 2019-09-11].
  223. Paweł Piotrowicz: Święta pod gwiazdami (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-12-21. [dostęp 2019-09-11].
  224. Świąteczne wyznania Violetty Villas (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-12-28. [dostęp 2019-09-11].
  225. TVP 2 dzieciom (pol.). wirtualnemedia.pl, 2004-12-03. [dostęp 2019-09-19].
  226. 'I Ty możesz zostać św. Mikołajem' (pol.). wirtualnemedia.pl, 2005-11-28. [dostęp 2019-09-19].
  227. Polsat: rusza nowa odsłona kampanii 'Wystarczy chcieć' (pol.). wirtualnemedia.pl, 2009-04-30. [dostęp 2019-09-20].
  228. Natalia Siwiec i Michał Wiśniewski we wspólnym projekcie! (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-01-03. [dostęp 2019-09-11].
  229. Brutalny powrót Wiśniewskiego do Polski (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2003-12-19. [dostęp 2019-09-10].
  230. Michał Wiśniewski stanął przed sądem (pol.). W: Onet.pl [on-line]. wiadomości.onet.pl, 2003-09-16. [dostęp 2019-03-21].
  231. Michał Wiśniewski przed sądem (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-02-16. [dostęp 2019-09-10].
  232. Violetta Gradek: Michał Wiśniewski przegrał proces z licealistką (pol.). częstochowa.naszemiasto.pl, 2004-11-26. [dostęp 2019-09-10].
  233. Zabójca nie chciał rozmawiać z Wiśniewskim (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2003-10-13. [dostęp 2019-09-10].
  234. Wiśniewski znowu w sądzie (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2003-11-28. [dostęp 2019-09-10].
  235. Michał Wiśniewski udowodni, że ma rację (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-08-21. [dostęp 2019-09-11].
  236. Michał Wiśniewski: jakim prawem mnie sądzicie? (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-09-07. [dostęp 2019-09-11].
  237. 10 grudnia wyrok w sprawie więzień kontra liderzy Ich Troje (pol.). wirtualnemedia.pl, 2008-11-27. [dostęp 2019-09-20].
  238. Prawomocny wyrok w procesie więzień kontra liderzy Ich Troje (pol.). wirtualnemedia.pl, 2008-12-10. [dostęp 2019-09-20].
  239. Michał Wiśniewski: „Jestem niewinny” (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-12-16. [dostęp 2019-04-01].
  240. Michał Wiśniewski pozywa „Super Express” (pol.). wirtualnemedia.pl, 2003-10-16. [dostęp 2019-09-19].
  241. Michał Wiśniewski na policji (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-03-22. [dostęp 2019-09-10].
  242. Michał Wiśniewski w prokuraturze (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-11-17. [dostęp 2019-09-10].
  243. Katarzyna Kanclerz pozywa Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-10-05. [dostęp 2019-09-11].
  244. Michał Wiśniewski prześladowany przez Katarzynę R. (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-11-21. [dostęp 2019-09-11].
  245. Psychofanka nęka Wiśniewskiego! On i żona dostali policyjną ochronę (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-11-24. [dostęp 2019-09-11].
  246. Michał Wiśniewski o swojej psychofance: sprawa jest w prokuraturze (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-12-03. [dostęp 2019-09-11].
  247. Aleksandra Nagel: Znamy listę największych „odlotów” polskiego show-biznesu! (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2011-01-13. [dostęp 2019-09-12].
  248. Portret polskiego Internauty (pol.). wirtualnemedia.pl, 2003-08-21. [dostęp 2019-09-19].
  249. Lesław Dutkowski: Michał Wiśniewski idzie na wojnę z Mandaryną (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-03-22. [dostęp 2019-09-11].
  250. Lusław Dutkowski: Michał Wiśniewski: w życiu nie zapłacę abonamentu (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-10-08. [dostęp 2019-09-11].
  251. Michał Wiśniewski ostro o Korwin-Piotrowskiej i Robercie Kozyrze (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2013-01-16. [dostęp 2019-09-11].
  252. M. Szarlińska: Górniak irytuje Polaków (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2010-02-10. [dostęp 2019-09-12].
  253. Piotr Partyka: Oto upadłe polskie gwiazdy (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2010-02-10. [dostęp 2019-09-12].
  254. Rafał Skrzeczka: Dziesięć powodów, by lubić Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2012-09-07. [dostęp 2019-09-11].
  255. a b Paulina Nowosielska: Walę prosto z mostu (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-06-20. [dostęp 2019-09-10].
  256. Przerażający Michał Wiśniewski (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2004-07-12. [dostęp 2019-09-10].
  257. Jestem jaki jestem – informacje o 1 edycji.
  258. Informacje o programie.
  259. Cichopek i Wiśniewski w 'Rozmowach w tłoku' (pol.). wirtualnemedia.pl, 2008-02-20. [dostęp 2019-09-19].
  260. Kossakowski chce być jak... Michał Wiśniewski! (pol.). W: Dzień dobry TVN [on-line]. dziendobry.tvn.pl, 2016-09-02. [dostęp 2019-09-10].
  261. Adrian Dąbek: „Twoja twarz brzmi znajomo”: Marek Kaliszuk jako Michał Wiśniewski (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2014-09-05. [dostęp 2019-09-16].
  262. Takiej Macy Gray w męskim wykonaniu nie było! (pol.). polsat.pl, 2017-04-08. [dostęp 2019-09-10].
  263. Dwóch Wiśniewskich na scenie „Twoja Twarz Brzmi Znajomo” (pol.). polsat.pl, 2018-04-28. [dostęp 2019-09-10].
  264. Pudzian został Wiśniewskim (pol.). W: Fakt [on-line]. fakt.pl, 2010-05-17. [dostęp 2019-09-11].
  265. Nowy Michał Wiśniewski tańczy na lodzie (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-11-16. [dostęp 2019-09-11].
  266. „Rodzina, ach rodzina” na wesoło i z uśmiechem (pol.). polsat.pl, 2016-11-06. [dostęp 2019-09-10].
  267. „Filiżanka”: Szymon Majewski parodiuje Michała Wiśniewskiego (pol.). muzyka.interia.pl, 2013-12-23. [dostęp 2019-09-10].
  268. Największe przeboje w sieci? Oto „Piosenki Z Drugiej Ręki”! (pol.). polsat.pl, 2019-05-12. [dostęp 2019-09-10].
  269. O tym, jak Wiśniewski wspólników kantuje (pol.). ksiazki.wp.pl, 2010-04-23. [dostęp 2019-09-12].
  270. Biznesowe machlojki lidera Ich Troje (pol.). muzyka.wp.pl, 2004-01-21. [dostęp 2019-09-12].
  271. Tata – Stefan Friedmann, Krzysztof Skiba, Tomasz Sekielski, Przemysław Saleta, Krzysztof Hołowczyc, Sonia Ross, Andrzej Grabowski, Andrzej Krzywy (...) – Lubimyczytać.pl (pol.). lubimyczytac.pl. [dostęp 2019-09-10].
  272. Michał Wiśniewski w muzeum (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-01-18. [dostęp 2019-09-10].
  273. Królestwo złego smaku (pol.). zw.com.pl, 2005-01-18. [dostęp 2019-09-10].
  274. Michał Wiśniewski został dziełem sztuki (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2005-01-22. [dostęp 2019-09-10].
  275. Michał Wiśniewski na otwarciu wystawy „Czy mogę prosić o autograf?” w Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu (pol.). opole.naszemiasto.pl, 2019-02-07. [dostęp 2019-09-10].
  276. Michał Wiśniewski: „Nie wstydzę się przeszłości” - wywiad dla GAYLIFE (pol.). gaylife.pl, 2004-10-11. [dostęp 2019-09-10].
  277. Magda Femme opowiada o Wiśniewskim (pol.). W: Interia.pl [on-line]. muzyka.interia.pl, 2004-04-23. [dostęp 2019-03-20].
  278. Najgłośniejsze śluby gwiazd (pol.). kobieta.wp.pl, 2010-11-17. [dostęp 2019-03-20].
  279. Ślub w lodowej kaplicy.
  280. Konrad Szczęsny: Mandaryna i Michał Wiśniewski, pierwsza polska power couple, wzięli ślub 15 lat temu! (pol.). W: Viva! [on-line]. viva.pl, 2018-12-10. [dostęp 2019-09-10].
  281. Wiśniewski i Mandaryna to koniec (pol.). W: Interia.pl [on-line]. kobieta.interia.pl, 2005-09-20. [dostęp 2019-03-20].
  282. Daniel Ringby: Michal Wisniewski father again! (ang.). W: ESC Today [on-line]. esctoday.com, 2003-08-22. [dostęp 2014-07-28].
  283. Michał Wiśniewski rozwiódł się po raz trzeci (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl. [dostęp 2019-03-20].
  284. Michał Wiśniewski i Anna Świątczak będą mieli córkę (pol.). W: Wirtualnemedia.pl [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2006-05-12. [dostęp 2019-03-20].
  285. Ania i Michał Wiśniewscy mają córeczkę (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2008-02-02. [dostęp 2019-09-11].
  286. Michał Wiśniewski rezygnuje z chrztu (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-07-05. [dostęp 2019-09-11].
  287. Michał Wiśniewski i Dominika Tajner biorą ślub (pol.). pomorska.pl, 2012-06-30. [dostęp 2019-03-20].
  288. To naprawdę koniec. Dominika Tajner wyprowadziła się z domu Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Dziennik.pl [on-line]. dziennik.pl. [dostęp 2019-03-20].
  289. Karolina Chibowska: Michał Wiśniewski i Dominika Tajner rozwiedli się. Była żona lidera Ich Troje potwierdza: już po wszystkim (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2019-09-30. [dostęp 2019-09-30].
  290. Karolina Chibowska: Dominika Tajner potwierdziła nowy związek Wiśniewskiego. Poznała już jego partnerkę (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl. [dostęp 2019-09-11].
  291. Sergiusz Królak: Michał Wiśniewski oświadczył się ukochanej przed świętami. Czekamy na piąty ślub! (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl. [dostęp 2019-12-28].
  292. Marcin Cejrowski, Sergiusz Królak: Michał Wiśniewski o piątej żonie: Pola nie słyszała żadnej mojej piosenki (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2020-05-29. [dostęp 2020-05-30].
  293. a b Monika Karbarczyk: Michał Wiśniewski: Mam tyle uzależnień, że już mi wystarczy (pol.). W: Radio Zet [on-line]. radiozet.pl, 2020-01-15. [dostęp 2020-01-18].
  294. Wiśniewski ma raka. Diagnoza się potwierdziła (pol.). W: Fakt.pl [on-line]. fakt.pl, 2012-08-01. [dostęp 2019-04-01].
  295. Michał Wiśniewski wyjedzie z kraju? (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-10-18. [dostęp 2019-09-10].
  296. Tomasz Lis za udział w reklamie zarobi 700 tys. zł (pol.). W: Wirtualnemedia.pl [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2007-08-31. [dostęp 2019-09-19].
  297. Patryk Pallus: Spadła wartość Lisa i Durczoka, zyskał Majewski - top 100 gwiazd show biznesu (pol.). W: Wirtualnemedia.pl [on-line]. wirtualnemedia.pl, 2008-07-31. [dostęp 2019-09-20].
  298. Oficjalny Blog Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. mwisniewski.blog.onet.pl. [dostęp 2019-09-10].
  299. Ruszył blog Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2006-12-08. [dostęp 2019-09-10].
  300. 3 miliony odwiedzin bloga Michała Wiśniewskiego (pol.). W: Onet.pl [on-line]. kultura.onet.pl, 2007-02-06. [dostęp 2019-09-11].
  301. Michał Wiśniewski (pol.). W: NaTemat.pl [on-line]. natemat.pl. [dostęp 2019-09-10].
  302. Oficjalna lista sprzedaży :: OLIS – Official Retail Sales Chart.
  303. OLiS – sprzedaż w okresie 25.11.2013 – 01.12.2013 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2013-12-06].
  304. Michał Wiśniewski, Ich Troje - Nierdzewny, Remixed (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-07-02].
  305. OLiS – sprzedaż w okresie 17.06.2016 – 23.06.2016 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2016-06-30].
  306. Michał Wiśniewski – Oś czasu (pol.). www.facebook.com. [dostęp 2019-04-12].
  307. Fryderyk – Nominowani i laureaci 2001 (pol.). W: Związek Producentów Audio-Video [on-line]. zpav.pl. [dostęp 2019-09-20].
  308. Fryderyk – Nominowani i laureaci 2002 (pol.). W: Związek Producentów Audio-Video [on-line]. zpav.pl. [dostęp 2019-09-20].
  309. Plebiscyt „Mikrofony POPCORNU” rozstrzygnięty (pol.). wirtualnemedia.pl, 2003-03-25. [dostęp 2019-09-19].
  310. Eska przyznała nagrody muzyczne (pol.). wirtualnemedia.pl, 2004-04-19. [dostęp 2019-09-19].
  311. IV Festiwal Muzyki Radiowej o Koronę Kielc: Gwiazdy sprzed lat, debiutanci i wielkie hity (pol.). nakoncercie.pl. [dostęp 2018-10-03].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Michał Wiśniewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy