Michaił Romanow


Michaił Romanow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Michaił Timofiejewicz Romanow (ros. Михаил Тимофеевич Романов, biał. Міхаіл Цімафеевіч Раманаў, Michaił Cimafiejewicz Ramanau; ur. 17 listopada 1891 w Niżnym Nowogrodzie, zm. 3 grudnia 1941) – radziecki generał-major, uczestnik wojny domowej w Rosji, wojny radziecko-fińskiej i II wojny światowej, jeden z dowódców obrony Mohylewa przed Niemcami w 1941 roku.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się 17 listopada (5 listopada st.st.) 1891 roku w Niżnym Nowogrodzie, w Imperium Rosyjskim. W 1915 roku podjął służbę w szeregach Armii Imperium Rosyjskiego, w 1918 roku przeszedł do Armii Czerwonej. Brał udział w wojnie domowej w Rosji po stronie bolszewików i w wojnie fińsko-radzieckiej 1939–1940. W 1940 roku otrzymał stopień generała-majora[1].

Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w 1941 roku dowodził na Zachodnim Froncie 172. Dywizją Strzelecką. Był jednym z dowódców obrony Mohylewa przed wojskami III Rzeszy, prowadzonej w pełnym okrążeniu, z pomocą części własnej dywizji i oddziałów pospolitego ruszenia. W czasie walk został ciężko ranny i trafił do niemieckiej niewoli. Skierowano go do obozu w Hammelburgu, gdzie zmarł[1].

Odznaczenia i upamiętnienie | edytuj kod

Michaił Romanow 9 sierpnia 1941 roku został odznaczony Orderem Czerwonego Sztandaru[2]. Jego imieniem została też nazwana jedna z ulic w Mohylewie[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Encykłapiedyja... s. 90–91.
  2. Романов Михаил Тимофеевич (ros.). [dostęp 2016-09-06].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Michaił Romanow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy