Mieczysław Bień (generał)


Mieczysław Bień (generał) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób generała Mieczysława Bienia na Wojskowych Powązkach

Mieczysław Bień (ur. 27 maja 1924 w Wygodzie koło Janowa Podlaskiego, zm. 4 lutego 2008 w Warszawie) – profesor, doktor, generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys | edytuj kod

Podczas wojny w ZSRR, od 1943 w 2 Dywizji Piechoty. Uczestnik bitwy pod Lenino[potrzebny przypis], brał udział w walkach o Wał Pomorski i zdobyciu Berlina[potrzebny przypis]. W 1947 był szefem wydziału w sztabie 4 Pomorskiej Dywizji Piechoty. W latach 1948–1950 był słuchaczem Wyższej Akademii Wojskowej im. Klimenta Woroszyłowa w Moskwie. Należał do pierwszej grupy oficerów Wojska Polskiego skierowanych na studia w tzw. "Woroszyłowce". Studiował razem z Zygmuntem Huszczą, Stanisławem Okęckim i Czesławem Waryszakiem.

Po powrocie do kraju objął stanowisko wykładowcy w Akademii Sztabu Generalnego WP. W październiku 1955 został zastępcą komendanta ASG do spraw naukowych, a w listopadzie 1956 wyznaczony został na stanowisko komendanta ASG. W lipcu tego samego roku awansowany został na generała brygady. Miał wówczas 32 lata i był najmłodszym generałem w Wojsku Polskim.

W następnych latach był m.in. szefem sztabu Pomorskiego Okręgu Wojskowego (1964–1965) oraz zastępcą szefa Zarządu XI Naukowego SG WP, głównym specjalistą Sztabu Generalnego WP. Od 1986 w stanie spoczynku. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Henryk P. Kosk, Generalicja Polska, tom I i II (suplement), wyd. Oficyna wydawnicza Ajaks Pruszków 1998, 2001
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 153–154 (z fotografią; tu data śmierci: 4 lutego 2008)
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mieczysław Bień (generał)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy