Mieczysław Broniatowski


Mieczysław Broniatowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii To jest najnowsza wersja przejrzana, która została oznaczona 7 mar 2020. Od tego czasu wykonano 1 zmianę, która oczekuje na przejrzenie. Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Mieczysława Broniatowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Mieczysław Artur Broniatowski (ur. 5 kwietnia 1912 w Częstochowie, zm. 22 czerwca 1989 w Warszawie) – polski polityk komunistyczny, uczestnik wojny domowej w Hiszpanii (dąbrowszczak) oraz II wojny światowej, prawnik, urzędnik państwowy PRL, pułkownik Służby Bezpieczeństwa PRL .

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Pawła, lekarza i Felicji z domu Liberman. Urodzony w rodzinie inteligenckiej pochodzenia żydowskiego. Do 1931 uczył się w Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie. Od 1932 studiował medycynę w Lyonie, później, od 1933 na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Był członkiem „Lewicy Akademickiej” i KZMP. W 1935 został skazany na 1,5 roku więzienia za działalność komunistyczną. W czasie hiszpańskiej wojny domowej wziął udział w walkach batalionu Dąbrowszczaków, w składzie XIII Brygady Międzynarodowej w stopniu porucznika i wstąpił do KPH. Po zakończeniu wojny w Hiszpanii internowany we Francji, skąd w 1943 przedostał się do ZSRR. 15 sierpnia 1943 wstąpił do 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, gdzie został szefem Wydziału Personalnego Zarządu Polityczno-Wychowawczego. Otrzymał stopień majora w Ludowym Wojsku Polskim. 1 sierpnia 1944 przekazany do dyspozycji szefa Resortu Bezpieczeństwa Publicznego Stanisława Radkiewicza – był kierownikiem Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie (1944–1945), początkowo z siedzibą w Otwocku, z ramienia którego organizował struktury powiatowe UB, m. in. w Płocku i wojewódzkie w Rzeszowie. Był dyrektorem Centralnej Szkoły Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi (1945–1947) oraz p.o. dyr. Centrum Wyszkolenia MBP w Legionowie (1947–1948), z-cą dyr. Departamentu Ekonomicznego Ministerstwa Ziem Odzyskanych (1948–1949), dyr. Biura Społeczno-Administracyjnego Ministerstwa Administracji Publicznej (1949–1950), dyr. Biura Społeczno-Administracyjnego URM (1950–1955), dyr./z-cą dyr. Departamentu Społeczno-Administracyjnego MSW (1955–1964), prac./z-cy dyr. Biura ds. Ochrony Powietrza Atmosferycznego Głównego Urzędu Gospodarki Wodnej (1964–1968). W 1961 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Był autorem wydanych w 1986 wspomnień Zaczęło się za Pirenejami.

Zmarł w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 41A-1-12)[1].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Wyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze
  2. M.P. z 1954 r. nr 108, poz. 1452 - "w 10 rocznicą Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie administracji państwowej"
  3. M.P. z 1945 r. nr 44, poz. 109. "za działalność w konspiracji, udział w walkach partyzanckich i za zasługi w organizowaniu służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej"
  4. M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 247.

Bibliografia | edytuj kod

  • Dariusz Iwaneczko, Zbigniew Nawrocki (opr.): Rok pierwszy. Powstanie i działalność aparatu bezpieczeństwa publicznego na Rzeszowszczyźnie (sierpień 1944-lipiec 1945), Rzeszów 2005
  • Krzysztof Lesiakowski: Mieczysław Broniatowski – meandry kariery „dąbrowszczaka” w PRL, [w:] Przegląd Nauk Historycznych 2015, R. XIV, Nr 1

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Mieczysław Broniatowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy