Mieczysław Duch


Mieczysław Duch w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mieczysław Wiktor Duch (ur. 17 listopada 1894 w Szczawnicy, zm. 7 października 1948 we Wrocławiu) – major piechoty Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Grzegorza, wachmistrza żandarmerii austriackiej, i Józefy z Małeckich oraz bratem Kazimierza i Bronisława, także oficerów Wojska Polskiego. Żonaty z Heleną Chomińską. Miał troje dzieci: Zbigniewa, Juliana i Annę[1].

W latach 1905–1913 uczył się w C. K. I Gimnazjum w Nowym Sączu. Tam, od 1909 wraz z braćmi działał w Zarzewiu i Związku Jastrzębim. Podczas I wojny światowej walczył w szeregach c. i k. 20 pułku piechoty. Od marca 1915 r. do sierpnia 1918 r. przebywał w rosyjskiej niewoli. Od września do października 1918 r. w Tarnowie służył w batalionie zapasowym 20 pułku piechoty i działał w organizacji „Wolność”[1].

Od 31 października 1918 r. do sierpnia 1923 r. w 1 pułku strzelców podhalańskich w Nowym Sączu. W szeregach tego pułku walczył z Ukraińcami i bolszewikami. Od września 1923 r. do sierpnia 1924 r. służył w batalionie szkolnym piechoty Nr 5 w Niepołomicach. Od września 1924 r. do października 1928 r. pełnił służbę w batalionie KOP „Bereźne”, a od listopada 1928 r. do grudnia 1931 r. w 4 pułku strzelców podhalańskich w Cieszynie. W 1932 r. przeniesiony został do 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy”. Do mobilizacji alarmowej w sierpniu 1939 r. zajmował stanowisko kwatermistrza pułku. W kampanii wrześniowej dowodził batalionem marszowym 21 pułku piechoty. Walczył w obronie Warszawy. Po kapitulacji stolicy przebywał w niemieckiej niewoli. Był jeńcem Oflagu II c w Woldenbergu[2]. Zmarł 7 października 1948 we Wrocławiu[2].

Awanse | edytuj kod

  • podporucznik – 1919
  • porucznik – 1921
  • kapitan – 1 grudnia 1924 ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 453 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty (w 1928 – 433 lokata)
  • major – 17 grudnia 1931 ze starszeństwem z 1 stycznia 1932 i 54 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Giza 1998 ↓, s. 70-71.
  2. a b Giza 1998 ↓, s. 71.
  3. Dekret Wodza Naczelnego L. 2949 z 17 maja 1921 r. Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 21, poz. 828

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy Giza. Bohaterowie organizacji „Wolność” i ich późniejsze losy. „Almanach Sądecki”. 2 (23), 1998. Nowy Sącz: Stowarzyszenie Civitas Christiana. ISSN 1232-5910
  • StanisławS. Sosabowski StanisławS., Droga wiodła ugorem. Wspomnienia, Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1990, s. 74, ISBN 83-08-02236-7, OCLC 69584556 .
  • Ludwik Głowacki, Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Wydawnictwo MON, wyd. V, Warszawa 1985, ​ISBN 83-11-07109-8​, s. 20, 23, 70, 83, 150, 207, 305
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 326, 372
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 137, 213
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 40, 551
Na podstawie artykułu: "Mieczysław Duch" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy