Mieczysław Miłosz


Mieczysław Miłosz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mieczysław Miłosz (ur. 16 marca 1926, zm. 17 września 1963) - pilot myśliwski, później cywilny pilot doświadczalny, instruktor lotniczy, Syn Władysława (1903-1986)[1] - oblatywacza i wieloletniego instruktora pilotażu w Szkole Orląt w Dęblinie.

Podczas służby w lotnictwie wojskowym latał na samolotach:

Po zwolnieniu z wojska w maju 1949 roku pełnił funkcję instruktora pilota w Aeroklubie Podkarpackim w Krośnie. W tym samym roku nabył uprawnienie pilota doświadczalnego II kl.

Oblatał w Mielcu ostatni zbudowany tam CSS-13, i pierwszy LWD Junak-2. W późniejszych latach związal się z PZL Okęcie, gdzie nabył uprawnienie pilota doświadczalnego I kl. gdzie donał oblotów takich samolotów jak:

oraz prototypów:

W 1959 roku uzyskał przeszkolenie na samolotach odrzutowych (Lim-2, Lim-5) i w 1961 roku brał udział w badaniach w locie samolotu odrzutowego TS-11 "Iskra".

Do przewczesnej śmierci wylatał 4200 godzin na 30 typach samolotów.

Zginął śmiercią lotnika w katastrofie lotniczej - podczas badań w locie samolotu MD-12 17 września 1963 roku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Niebieska eskadra - groby, cmentarze, pomniki, miejsca pamięci polskich lotników.., niebieskaeskadra.pl [dostęp 2020-01-16] .

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mieczysław Miłosz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy