Miednica


Miednica w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miednica – naczynie służące do higieny osobistej, prania lub mycia naczyń. Zazwyczaj ma kształt dużej misy, o pokroju kolistym, współcześnie także kwadratowym. Brzegi miednicy często są lekko wywinięte. Dawniej miednice były metalowe lub ceramiczne, obecnie często stosuje się tworzywa sztuczne.

W XIX wieku miednica umieszczona w specjalnym stelażu lub na stole stanowiła funkcjonalny odpowiednik współczesnej umywalki; nad miednicą często znajdowało się lustro. Urządzenie takie znajdowało się najczęściej w sypialni. Tego rodzaju miednice często były fajansowe, a w bogatych domach nawet porcelanowe czy srebrne. Często stanowiły komplet z dzbankiem na wodę i nocnikiem.

Etymologia | edytuj kod

Pierwotna nazwa miednicy w języku polskim miedźnica ujawnia jednoznacznie jej etymologię – miednica u swego zarania była wyrabiana z miedzi.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Miednica" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy