Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Rzeszowie


Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Rzeszowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne – Rzeszów Spółka z o.o. (w skrócie MPK Rzeszów) – miejski zakład obsługujący transport zbiorowy na terenie miasta Rzeszowa i aglomeracji rzeszowskiej. Siedziba przedsiębiorstwa wraz z zajezdnią znajduje się przy ul. Lubelskiej 54.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W marcu 1948 roku decyzją Miejskiej Rady Narodowej utworzono miejskie przedsiębiorstwo o nazwie Miejska Komunikacja Samochodowa. Nowy zakład został wyposażony w pierwszy autobus marki Polski Fiat 621 R. Ten 22-osobowy pojazd rozpoczął próbnie jazdę końcem marca, aby w dniu 10 kwietnia 1948 roku wyjechać oficjalnie na trasę: Pobitno – Plac Wolności – Dworzec Kolejowy – ul. Grunwaldzka – Plac Farny. W roku 1949 roku rzeszowski przewoźnik wzbogacił się o 2 używane autobusy GMC. Na początku roku 1951 MKS stał się częścią wielobranżowego przedsiębiorstwa o nazwie Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej w Rzeszowie. Ze względu na rosnące potrzeby mieszkańców miasta w 1952 roku MKS wydzierżawił od PKS dwa autobusy marki Chausson. W tym roku wprowadzono pierwsze bilety miesięczne, a także normalne i ulgowe. W 1956 roku MKS otrzymał od miasta część terenów i zabudowań dawnego folwarku Jędrzejowiczów przy ul. Partyzantów. Tam stworzono pierwszą zajezdnię. W skład taboru wchodziły wówczas 11 autobusy Star 52 i 4 autobusy Mavag odkupione od warszawskiego Miejskich Zakładów Komunikacyjnych.

Z dniem 1 stycznia 1958 roku MKS przekształcono samodzielną jednostkę gospodarczą – Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Rzeszowie, zakład wzbogacił się przy tym o 6 nowych autobusów San. Trzy lata później przedsiębiorstwo poszerzyło zakres świadczonych usług o przewozy taksówkowe. Jednak działalność ta szybko upadła ze względu na konkurencję prywatnych taksówkarzy. Kolejne lata były dla rzeszowskiego MPK bardzo pomyśle. Wyremontowano stary tabor oraz zakupiono wiele nowych pojazdów. MPK obsługiwało 5 linii komunikacyjnych ogólnodostępnych i 12 tras przewozów zamkniętych, także do podmiejskich wsi. W 1969 roku oddano do użytku długo oczekiwaną zajezdnie przy ul. Zabłocie (obecnie Zajezdnia Nr 1 przy ul. Trembeckiego). W roku 1971 przewoźnik wzbogacił się o autobusy Karosa ŠM 11. W związku z przyrostem liczby ludności oraz poszerzeniem granic miasta w roku 1980 roku MPK obsługiwało: 33 dziennych linii komunikacyjnych; (13 miejskich i 20 podmiejskich), 1 linię nocną, 15 tras przewozów zamkniętych, 6 przewozów szkolnych. Załamanie gospodarcze, które dotknęło kraj w końcu lat 70. XX wieku dało się odczuć także miejskiemu przewoźnikowi. Zlikwidowano linie zamknięte, ograniczono liczbę kursów. Niespokojny był także czas przemian ustrojowych w Polsce.

W toku zamian w roku 1994 MPK wraz Miejskim Przedsiębiorstwem Energetyki Cieplnej, Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji (wystąpiło ze spółki w roku 2004) i Miejskim Zarządem Budynków Mieszkalnych z weszło w skład Rzeszowskiej Gospodarki Komunalnej. W marcu tego roku przedsiębiorstwo otrzymało nową zajezdnię zlokalizowaną przy ul. Lubelskiej (Zajezdnia Nr 2). Od 1995 rozpoczęto gruntowną wymianę taboru, zakupiono pierwsze autobusy niskopodłogowe (trzy Mercedesy O405N2, które jeździły w barwach MPK do lipca 2018 roku). Od 2004 roku przewoźnik postawił na autobusy ekologiczne napędzane sprężonym gazem ziemnym – CNG. I tak obecnie posiada ich najwięcej w Polsce – 70 sztuk. Na stanie MPK Rzeszów jest w sumie 212 autobusów miejskich (stan na 26.07.2019).

Od 1 stycznia 2008 roku po wydzieleniu z Rzeszowskiej Gospodarki Komunalnej przedsiębiorstwo znów działa jako samodzielna spółka pod nazwą MPK – Rzeszów Sp. z o.o. W 2009 został utworzony Zarząd Transportu Miejskiego w Rzeszowie. W 2012 roku zakupiono 80 nowoczesnych, klimatyzowanych i ekologicznych pojazdów. Pierwsze z nich to 30 sztuk Mercedes-Benz O530 Citaro, kolejne 30 to Mercedes-Benz O530 Citaro zasilane gazem ziemnym, a ostatnie 20 sztuk to Autosan Sancity M10LF. Wprowadzono również system biletów elektronicznych i nowoczesny system informacji pasażerskiej. W roku 2018 zakupiono w sumie 50 autobusów. Pierwsze 10 sztuk to Autosan Sancity M12LF, następne 30 to Solaris Urbino 18 (IV) i ostatnie 10 sztuk to Solaris Urbino 12 electric (IV), pierwsze autobusy elektryczne w rzeszowskim MPK. W 2020 roku zakupiono 60 nowych autobusów na gaz ziemny - były to Autosany M12LF CNG.

Zajezdnie | edytuj kod

Obecnie MPK posiada jedną zajezdnię:

  • Lubelska – działa od 1994 (wcześniej należała do upadłego przedsiębiorstwa transportowego „TRANSBUD”). Po przeniesieniu z dawnej zajezdni przy ul. Trembeckiego aktualna siedziba przedsiębiorstwa. Dawniej Zajezdnia nr 2.

Dawne zajezdnie MPK:

  • Trembeckiego – działała od 1969/1970 do 2015 – zakończyła działalność w maju 2015 r. Została sprzedana prywatnemu inwestorowi. Dawniej Zajezdnia nr 1.
  • Partyzantów działała od 1956 do 1969/1970 r.
  • ul. Mickiewicza 10 – biura w budynku straży pożarnej, plac postojowy na obecnym placu hali targowej przy ul. Targowej od 1948 do 1956

Oferta przewozowa | edytuj kod

MPK Rzeszów Sp. z o.o. prowadzi 63 linii autobusowych w tym:

  • 40 linii miejskich
  • 15 linii podmiejskich
  • 3 linie nocne
  • 4 linie do specjalnych stref ekonomicznych
  • 1 linia na Lotnisko w Jasionce

Umowy na świadczenie usług przewozowych w gminach:

  • Boguchwała
  • Lubenia
  • Świlcza
  • Tyczyn

Linie | edytuj kod

Jelcz M125M/4 Vecto CNG #666 oraz Jelcz PR110M #424, należące do MPK Rzeszów stojące na pętli na osiedlu Zalesie w Rzeszowie. Autosan 12LF CNG #900 na zajezdni MPK przy ulicy Lubelskiej

2019-10-01

Tabor | edytuj kod

Obecny tabor liniowy | edytuj kod

Tabor zabytkowy | edytuj kod

Autobusy wycofane z eksploatacji liniowej w MPK Rzeszów

Tabor wycofany z eksploatacji | edytuj kod

Tabor techniczny | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. a b c W sierpniu 2018 r. autobusy o nr taborowych #654, #705, #708, #752 zostały wypożyczone do MZK Przemyśl.
  2. Autobusy o numerach #700 – #711 i #756 -#758 nie posiadają pełnego SIPu.
  3. a b Autobus Solaris Urbino 15 #741 uległ spaleniu w 2017 roku. Zastąpił go Warszawski szkoleniowiec #801.
  4. a b c Te autobusy posiadają tylko klimatyzacje dla kierowcy.
  5. a b Volva zostały zakupione jako używane z Göteborg.
  6. Dwa Jelcze 120M zostały przystosowane do zasilania gazem ziemnym (CNG) w 2003 r. Ich numery taborowe to 637 i 639.
  7. W 2019 roku autobus Solaris Urbino 15 #742 został odsprzedany Politechnice Rzeszowskiej.
  8. a b c Te pojazdy zostały odkupione od ZKM Ciechanów.

Usługi | edytuj kod

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest wykonywanie w ramach zorganizowanej komunikacji miejskiej pasażerskiego transportu rozkładowego lądowego, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb mieszkańców miasta Rzeszów i ościennych gmin. W ramach działalności podstawowej Spółka prowadzi sprzedaż i dystrybucję biletów na przewozy komunikacją miejską. Ponadto prowadzi:

  • usługi diagnostyczne w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów (Zajezdnia Nr 2)
  • myjnię pojazdów mechanicznych,
  • wynajem autobusów wraz z kierowcą,
  • usługi wulkanizacyjne,
  • parking strzeżony TIR (Zajezdnia Nr 2)
  • sprzedaż paliw w tym CNG.

Bibliografia | edytuj kod

  • Prawdziuk Tadeusz, Kronika Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w Rzeszowie 1948-1974, Rzeszów-1974.
  • Prawdziuk Tadeusz, Monografia MPK, Rzeszów-1974.
  • Kłapkowska-Miąsik Krystyna, Jarecki Kazimierz, 50 lat komunikacji miejskiej w Rzeszowie, Rzeszów-1998.
  • Gil Piotr, Historia komunikacji miejskiej w Rzeszowie, Rzeszów-2008.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Rzeszowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy