Mikołaj Kretkowski


Mikołaj Kretkowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mikołaj Kretkowski herbu Dołęga (zm. 1519/1520[1]) – kasztelan rypiński, kasztelan brzeskokujawski, wojewoda brzeskokujawski i wojewoda inowrocławski.

Wojewodzic inowrocławski, kasztelanic kruszwicki i starościc małogoski.

Spis treści

Rodzina | edytuj kod

Syn Andrzeja i Katarzyny Odrowążówny, córki Dobiesława, kasztelana przemyskiego. Katarzyna Odrowąż była wdową po zmarłym w 1498 roku Janie Kościeleckim, kasztelanie kruszwickim, dobrzyńskim i wojewodzie inowrocławskim. Żonaty ze starościanką generalną Wielkopolski Anną z Pampowskich, córką Ambrożego Pampowskiego. Ojciec Lasoty (zwanego Sylwestrem) kasztelana bydgoskiego i kruszwickiego, Erazma (zm. 1558) kasztelana gnieźnieńskiego, Grzegorza (zm. 1590), kasztelana brzeskokujawskiego, kasztelana kruszwickiego i wojewody brzeskokujawskiego, Andrzeja, Mikołaja i Barbary, hrabiny Januszowej Latalskiej. Druga żona Anna Lubrańska herbu Godziemba nie pozostawiła potomstwa.

Pełnione urzędy | edytuj kod

Mikołaj Kretkowski początkowo był dworzaninem. Urząd kasztelana rypińskiego sprawował od 1496. Od 1501 piastował urząd kasztelana brzeskokujawskiego i wojewody inowrocławskiego. W roku 1512 otrzymał nominację na wojewodę brzeskokujawskiego.

Był świadkiem wydania przywileju piotrkowskiego w 1496 roku[2]. Był sygnatariuszem unii piotrkowsko-mielnickiej 1501 roku[3]. Podpisał konstytucję Nihil novi na sejmie w Radomiu w 1505 roku[4]. Podpisał dyplom elekcji Zygmunta I Starego na króla Polski i wielkiego księcia litewskiego[5] na sejmie w Piotrkowie 8 grudnia 1506 roku[6].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Genealogia Mikołaja Kretkowskiego

Bibliografia | edytuj kod

  • Adam Boniecki "Herbarz Polski" (tom XII, str. 268-276, Kretkowscy herbu Dołęga)
  • Hr. Seweryn Uruski "Rodzina. Herbarz szlachty polskiej" (tom VIII, str. 53-56, Kretkowscy herbu Dołęga)

Przypisy | edytuj kod

  1. Genealogia Mikołaja Kretkowskiego
  2. Jan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum : codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 359.
  3. Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 136.
  4. Volumina Legum, t. I. Petersburg 1859, s. 140.
  5. Ludwik Finkel, Elekcya Zygmunta I. Sprawy dynastyi Jagiellońskiej i Unii Polsko-Litewskiej, Kraków 1910, s. 215.
  6. Corpus iuris Polonici. Sectionis 1, Privilegia, statuta, constitutiones, edicta, decreta, mandata regnum Polniae spectantia comprehendentis. Vol. 3, Annos 1506-1522 continentis, Kraków 1906, s. 10-11.
Na podstawie artykułu: "Mikołaj Kretkowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy