Mikołaj Kreza


Mikołaj Kreza w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mikołaj Kreza herbu Ostoja (zm. przed 1574) – rotmistrz królewski.

W 1519 w bitwie pod Sokalem dostał się do niewoli tatarskiej, z której powrócił po trzech latach.

Poślubił Annę, córkę Hieronima Szafrańca, starosty chęcińskiego, po kądzieli wnuczkę Zygmunta I Starego. Z tego małżeństwa pochodzili:

  • Jan, mąż księżniczki Sanguszkówny, z którą miał syna Aleksandra,
  • Marcin,
  • Jakub,
  • Katarzyna,
  • Anna.

Według prof. Z. Anusika z Uniwersytetu Łódzkiego Krezowie pieczętowali się herbem Przeginia[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Z. Anusik: Krezowie herbu Przeginia – genealogia rodu. „Przegląd Nauk Historycznych”, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, R. XVIII, nr 1, 2019, s. 5-40.

Bibliografia | edytuj kod

  • Boniecki A., Herbarz polski, t. 12, Warszawa 1908, s. 278-279.
  • Prinke R. T., Poradnik genealoga-amatora, Warszawa 1992, s. 59.
  • Anusik Z., Krezowie herbu Przeginia – genealogia rodu, [w:] „Przegląd Nauk Historycznych”, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 2019, R. XVIII, nr 1, s. 5-40.
Na podstawie artykułu: "Mikołaj Kreza" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy