Mingji Chujun


Mingji Chujun w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mingji Chujun (ur. 1262, zm. 28 września 1336; chiń. 明極楚俊, pinyin Míngjí Chǔjùn; jap. Minki Soshun; kor. 명극초준 Myŏngguk Ch’ojuk; wiet. Minh Cực Sở Tuấn) – chiński mistrz chan frakcji yangqi szkoły linji, który działał także w Japonii.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w czasie panowania Południowej Dynastii Song (chiń. 南宋, 1127–1279) w mieście Ningbo (które nosiło wówczas nazwę Mingzhou) w prowincji Zhejiang. Był uczniem mistrza chan Gulina Qingmao (1262-1317), który poprzez swoich uczniów wpłynął na rozwój literatury systemu gozan w Japonii.

W lipcu 1329 roku udał się do Japonii w towarzystwie mistrza chan Zhuxiana Fanxiana (1292-1348) oraz licznych japońskich uczniów, wśród których byli Sesson Yūbai (1290-1346) i Getsurin Dōkyō (1293-1351). Jego patronem został cesarz Go-Daigo (後醍醐, pan. 1318-1339), który wyznaczył go opatem wielkiego klasztoru Nanzen[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Heinrich Dumoulin. Zen Buddhism: a History. Japan. Str. 171

Bibliografia i źródła | edytuj kod

  • Heinrich Dumoulin: Zen Buddhism: A History. Japan''. Nowy Jork: Macmillan Publishing Company, 1988, s. 509. ISBN 0-02-908250-1.
Na podstawie artykułu: "Mingji Chujun" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy