Mini-Research Module 1


Rasswiet w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii (Przekierowano z Mini-Research Module 1) Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Położenie modułu Rasswiet (MRM 1) w rosyjskiej części stacji ISS Manipulator Canadarm 2, przemieszczanie modułu Rasswiet podczas misji STS-132 w 2010 r. MRM 1 Rasswiet po zainstalowaniu, widziany z modułu Cupola

Mały Moduł Badawczy nr 1 „Rasswiet” (także MRM 1 lub Rasswiet, pol. dosł. Świt) (ros. Малый исследовательский модуль «Рассвет» lub МИМ-1/MIM-1[1], ang. Mini-Research Module 1) – rosyjski moduł Międzynarodowej Stacji Kosmicznej (MSK, ang. ISS). Wykorzystywany przede wszystkim do przechowywania ładunków oraz jako moduł dokujący do stacji. Został dostarczony na MSK w misji STS-132 promu kosmicznego Atlantis w maju 2010 r.

Rasswiet, przystosowany do wyniesienia za pomocą amerykańskiego wahadłowca na podstawie umów barterowych, został ukończony w 2009 roku i dostarczony na Florydę 17 grudnia celem ostatnich testów i przygotowania do lotu[2][3]. Wypakowany zapasami[2] moduł został wyniesiony wraz z pozostałym ładunkiem i załogą misji z kompleksu startowego nr 39 Centrum Kennedy’ego 14 maja 2010 r.[4][5] Zgodnie z planem[6], w piątym dniu misji (18 maja 2010) Rasswiet został przez załogę STS-132 połączony ze stacją, wyprowadzony z ładowni promu kosmicznego przy pomocy ramienia promu Atlantis, a następnie zadokowany do dolnego (nadirowego, skierowanego ku Ziemi) węzła modułu Zarja za pomocą manipulatora Canadarm2[7]. Właz łączący nowy moduł ze stacją został po raz pierwszy otwarty 20 maja. Specjalnie zabezpieczeni kosmonauci weszli do Rasswiet[8], aby usunąć zauważone opiłki metalu[9].

Spis treści

Budowa | edytuj kod

Moduł pod względem budowy jest łudząco podobny do modułu cumowniczego dla wahadłowców pracującego od 1995 do 2001 na stacji Mir. Jego wczesny projekt, pod nazwą SGM (Stykowoczno-Gruzowoj Modul)/DCM (Docking and Cargo Module)[1] był gotowy w 2006 roku[3]. Rasswiet został wyposażony w dwa węzły cumownicze (dokujące): jednym dołączony jest do Zarii, drugi (oznaczany jako SO-3/DC-3)[1] służy do dokowania pojazdów Sojuz i Progress[10], co było utrudnione po dołączeniu do stacji modułu Tranquility. Zastosowane węzły (typu SSWP G4000) umożliwiają przetoczenie paliwa z przyłączonego Progressa do modułu Zwiezda[3]. Ponadto moduł ma niewielką śluzę powietrzną i chłodnicę dla planowanego rosyjskiego Wielozadaniowego Modułu Laboratoryjnego Nauka[10] oraz przedłużenie manipulatora European Robotic Arm, który miał być wystrzelony w 2015 roku[11][12].

Rasswiet został zbudowany w dwa lata przez firmę „Energia” im. S.P. Korolowa[12] z wykorzystaniem hermetycznego przedziału urządzeń z niezrealizowanego elementu rosyjskiej części ISS – modułu naukowo-energetycznego NEP[10][2].

Mały Moduł Badawczy nr 1 ma zawierać pięć wielozadaniowych stanowisk roboczych do prowadzenia badań w części hermetycznej, w tym cztery wyposażone w pomocne oprzyrządowanie naukowe: komorę rękawicową, wielozadaniowe biotechnologiczne termostaty: niskotemperaturowy oraz wysokotemperaturowy oraz platformę izolującą wibracje. Piąte stanowisko ma być wyposażone w adaptery umożliwiające podłączenie specjalistycznego sprzętu naukowego (specjalne przesuwne, modularne półki)[13]. Przed startem planowano kilka eksperymentów[3]. Wewnątrz ma się znajdować jedno stanowisko robocze do przeprowadzania eksperymentów na powierzchni zewnętrznej modułu[10].

Parametry techniczne | edytuj kod

Opracowano na podstawie materiału źródłowego[14].

Statki cumujące | edytuj kod

Cumowanie Sojuza TMA-03M do modułu Rasswiet Rasswiet od środka (na zdjęciu rosyjski kosmonauta Oleg Skripoczka) Powitanie załogi Sojuza MS-01 na MSK Jelena Sierowa w module Rasswiet

28 czerwca 2010 r. do MRM 1 po raz pierwszy dokowanie przeprowadził statek Sojuz TMA-19 (wykonano przecumowanie z modułu Zwiezda)[15]. Od tego czasu moduł był regularnie wykorzystywany przez rosyjskie kapsuły załogowe Sojuz.

Zobacz też | edytuj kod

  • Poisk – Mały Moduł Badawczy nr 2 (MRM 2)

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c WaldemarW. Zwierzchlejski WaldemarW., Rasswiet (Świt) / ISS-ULF4, Loty Kosmiczne [dostęp 2018-04-27]  (pol.).
  2. a b c JustinJ. Ray JustinJ., Russian space module set for American launch aboard the shuttle Atlantis, spaceflightnow.com, 25 marca 2010 [dostęp 2018-04-22]  (ang.).
  3. a b c d AnatolijA. Zak AnatolijA., Mini-Research Module 1 (MIM1) Rassvet (MRM-1), russianspaceweb.com [dostęp 2018-04-22] .
  4. KrzysztofK. Kanawka KrzysztofK., STS-132: próba startu na żywo, „Kosmonauta.net”, 14 maja 2010 [dostęp 2018-04-22]  (pol.).
  5. ChrisCh. Bergin ChrisCh., STS-132: Atlantis launches on opening attempt – NASASpaceFlight.com, www.nasaspaceflight.com, 13 maja 2010 [dostęp 2018-04-22]  (ang.).
  6. ChrisCh. Gebhardt ChrisCh., STS-132: PRCB baselines Atlantis’ mission to deliver Russia’s MRM-1, www.nasaspaceflight.com, 9 kwietnia 2009 [dostęp 2018-04-22]  (ang.).
  7. NASA - STS-132 MCC Status Report #09, www.nasa.gov, 20 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-22]  (ang.).
  8. NASA - STS-132 MCC Status Report #13, www.nasa.gov, 20 kwietnia 2018 [dostęp 2018-04-22]  (ang.).
  9. NASA - STS-132 MCC Status Report #15, www.nasa.gov, 21 maja 2010 [dostęp 2018-04-22] [zarchiwizowane z adresu 2017-07-03]  (ang.).
  10. a b c d WaldemarW. Zwierzchlejski WaldemarW., ISS - Rasswiet, lk.astronautilus.pl [dostęp 2018-04-22]  (pol.).
  11. Dutch ISS robot arm delayed by Russian team (ang.). nltimes.nl, 2014-05-05. [dostęp 2014-06-27].
  12. a b MichałM. Moroz MichałM., Moduł Rasswiet pokazano światu, Kosmonauta.net, 27 marca 2010 [dostęp 2018-04-22]  (pol.).
  13. S.P. Korolev RSC Energia - ISS - ISS Russian Segment, www.energia.ru [dostęp 2018-04-22]  (ang.).
  14. SPACE SHUTTLE MISSION STS-132 Finishing Touches (ang.). W: STS-132 Press Kit [on-line]. NASA, maj 2010. [dostęp 2014-06-27].
  15. WaldemarW. Zwierzchlejski WaldemarW., Sojuz TMA-19, lk.astronautilus.pl [dostęp 2018-04-22]  (pol.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mini-Research Module 1" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy