Ministerstwo Sportu i Turystyki


Ministerstwo Sportu i Turystyki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ministerstwo Sportu i Turystyki (MSiT) – polskie ministerstwo kierowane przez ministra właściwego do spraw sportu i turystyki; od 2015 ministrem jest Witold Bańka.

Do głównych zadań ministra należą rozwój sportu powszechnego i wyczynowego oraz nadzór nad wszystkimi związkami sportowymi. Natomiast w zakres spraw zaliczanych do działu kultura fizyczna i sport, zgodnie z ustawą z dnia 4 września 1997 o działach administracji rządowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 945, ze zm.), wchodzą: kultura fizyczna, rekreacja i rehabilitacja ruchowa, sport dzieci i młodzieży, sport kwalifikowany oraz sport osób niepełnosprawnych.

Siedziba ministerstwa znajduje się w pałacu Blanka przy ul. Senatorskiej 14 w Warszawie.

Spis treści

Kierownictwo | edytuj kod

Struktura organizacyjna | edytuj kod

W skład ministerstwa wchodzi Gabinet Polityczny Ministra oraz następujące jednostki organizacyjne[4]:

  • Departament Ekonomiczno-Finansowy
  • Departament Infrastruktury Sportowej
  • Departament Kontroli i Nadzoru
  • Departament Prawny
  • Departament Sportu dla Wszystkich
  • Departament Sportu Wyczynowego
  • Departament Turystyki
  • Biuro Dyrektora Generalnego
  • Biuro Komunikacji
  • Biuro Ministra.

Jednostki organizacyjne nadzorowane przez ministra[5]:

Historia | edytuj kod

Pierwszym w Polsce organem publicznym związanym ze sportem była Naczelna Rada Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego, utworzona przy Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego rozporządzeniem Rady Ministrów z 25 kwietnia 1925 (Dz.U. z 1925 r. nr 45, poz. 314). Organ ten zlikwidowano 28 stycznia 1927, tworząc tego samego dnia w jego miejsce Państwowy Urząd Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego[6], który miał za zadanie koordynować działalność urzędów państwowych i organizacji społecznych w zakresie podnoszenia kultury fizycznej oraz przysposobienia wojskowego i podlegał Ministerstwu Spraw Wojskowych. Dyrektorami Urzędu byli Juliusz Ulrych (1927–1929), Władysław Kiliński (1929–1935), Józef Olszyna-Wilczyński (1935–1937) oraz Kazimierz Sawicki (1938–1939). Ministerstwo Wyznań i Oświecenia w tym czasie również zajmowało się kwestią wychowania fizycznego w szkołach.

Dekretem z 16 stycznia 1946 PUWFiPW został utworzony na nowo (Dz.U. z 1946 r. nr 3, poz. 25). Kierował nim Tadeusz Kuchar[7], który od lutego 1948 szefował powołanemu w miejsce PUWFiPW Głównemu Urzędowi Kultury Fizycznej. Od grudnia 1949 centralnym organem administracji państwowej ds. sportu był Główny Komitet Kultury Fizycznej, zajmujący się kulturą fizyczną, sportem i turystyką. Kierowali nim kolejno Lucjan Motyka (w latach 1949–1950 jako dyrektor, w latach 1950–1951 jako przewodniczący), Józef Faruga (1951–1952) i Włodzimierz Reczek (1952–1960)[8]. Nadzorowany przez Prezesa Rady Ministrów GKKF w 1960 został przemianowany na Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki (przewodzili mu w latach 1960–1973 Reczek i w latach 1973–1978 Bolesław Kapitan).

W 1973 utworzono Polską Federację Sportu, którą do likwidacji w 1978 kierował Marian Renke[7], a której GKKFiT przekazał część swoich zadań. Statutowym celem organizacji był rozwój sportu kwalifikowanego. W 1978 z zakresu działań Komitetu wyłączono turystykę, a w jej miejsce wpisano sport. GKKFiT podzielony został na Główny Komitet Kultury Fizycznej i Sportu (z Renkem jako przewodniczącym) oraz na Główny Komitet Turystyki. W 1985 obie struktury ponownie połączono w Główny Komitet Kultury Fizycznej i Turystyki, którym do 1987 kierował Kapitan. W latach 1987–1990 urząd funkcjonował pod szyldem Komitetu do Spraw Młodzieży i Kultury Fizycznej, a przewodniczył mu Aleksander Kwaśniewski (w latach 1985–1989 równolegle pełnił urząd ministra-członka Rady Ministrów). Po rezygnacji Kwaśniewskiego od 18 czerwca 1990 p.o. przewodniczącego Komitetu był Zygmunt Lenkiewicz[9]. W 1991 powstał Urząd Kultury Fizycznej i Turystyki (szefowali mu kolejno Zygmunt Lenkiewicz, Michał Bidas, Zygmunt Zalewski, Marek Paszucha, od 1993 do 1997 Stanisław Stefan Paszczyk i w latach 1997–2000 Jacek Dębski). Po kolejnych reorganizacjach, 20 stycznia 2000 utworzony został Urząd Kultury Fizycznej i Sportu (przewodniczącymi byli w 2000 Dębski, po nim do 2001 Mieczysław Nowicki, którego zastąpił Adam Giersz). Urząd działał do 30 czerwca 2002.

Już wcześniej rozwiązywanie zagadnień z zakresu kultury fizycznej w społeczeństwie przeniesiono do Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu pod kierownictwem Krystyny Łybackiej. W rzeczywistości jednak władztwo nad sportem, zwłaszcza wyczynowym, przejęła utworzona wówczas Polska Konfederacja Sportu. Jej pierwszym prezesem został Giersz (pełnił tę funkcję do końca roku), którego w styczniu 2003 zastąpił Andrzej Kraśnicki[10].

W lipcu 2005 rozwiązano PKS, wyłączono sport z zakresu obowiązków resortu edukacji i utworzono Ministerstwo Sportu (działało od 1 września 2005, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 23 sierpnia 2005 w sprawie utworzenia Ministerstwa Sportu). Pracownicy Polskiej Konfederacji Sportu z dniem wejścia w życie ustawy o sporcie kwalifikowanym z 29 lipca 2005 stali się pracownikami urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej i sportu.

23 lipca 2007 włączono do zakresu działań resortu dział turystyki (którym poprzednio zajmowało się Ministerstwo Gospodarki) i odtąd funkcjonuje on jako Ministerstwo Sportu i Turystyki.

Lista ministrów | edytuj kod

Uwagi | edytuj kod

  1. Objęcie urzędu – pierwszy dzień urzędowania – zaprzysiężenie.
  2. Złożenie urzędu – ostatni dzień urzędowania.

Przypisy | edytuj kod

  1. Jako Ministerstwo Sportu, od 23 lipca 2007 jako Ministerstwo Sportu i Turystyki
  2. MichałM. Kita MichałM., Poseł Anna Krupka wiceministrem sportu i turystyki, radio.kielce.pl, 27 listopada 2018 [dostęp 2018-11-28] .
  3. Dariusz Rogowski - Kierownictwo - Ministerstwo Sportu i Turystyki, www.msit.gov.pl [dostęp 2018-08-05]  (pol.).
  4. M.P. z 2018 r. poz. 926
  5. M.P. z 2019 r. poz. 180
  6. RobertR. Gawkowski RobertR., Sport w II Rzeczypospolitej [dostęp 2017-06-30]  (pol.).
  7. a b ZygmuntZ. Jaworski ZygmuntZ., O źródłach „ choroby sportu” w Polsce [dostęp 2017-06-30]  (pol.).
  8. WojciechW. Cywiński WojciechW., Władze sportowe w Polsce w latach 1944–1956 [dostęp 2017-06-30]  (pol.).
  9. Sport. Z różnych dyscyplin. Z. Lenkiewicz na miejsce A. Kwaśniewskiego. „Nowiny”. Nr 131, s. 2, 19 czerwca 1990. 
  10. l, Kraśnicki prezesem Polskiej Konfederacji Sportu [dostęp 2017-06-30]  (pol.).

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ministerstwo Sportu i Turystyki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy