Miodnik (ptak)


Miodnik (ptak) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miodnik[5] (Notiomystis cincta) – gatunek ptaka należącego do niedawna do rodziny miodojadów, obecnie wydzielanego do monotypowej rodziny miodników[5][6] (Notiomystidae). Gatunek endemiczny występujący w Nowej Zelandii, na Wyspie Północnej i przylegających, przybrzeżnych wyspach, np. na wyspie Kapiti.

Spis treści

Systematyka | edytuj kod

Systematyka gatunku jest dyskusyjna. Do niedawna był on przedstawicielem głównie australijskich i nowogwinejskich miodojadów (Meliphagidae). Analiza genetyczna wykazała, że gatunek ten nie jest blisko spokrewniony z miodojadami i ich krewnymi, a z nowozelandzką, endemiczną rodziną Callaeidae[7][8][9]. W 2007 wydzielono go do nowej, „własnej” rodziny wróblowych – Notiomystidae[8][10]. Od miodojadów różni miodnika także gniazdowanie w dziuplach[11].

Morfologia | edytuj kod

Miodnik liczy blisko 18 cm długości. Samce ważą 29–42 g, samice – 26–35 g[3]. U przedstawicieli gatunku występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu. U samców upierzenie głowy, grzbietu i górnej części piersi jest jedwabiście czarne. Białe pióra pokryw usznych mogą być nastroszone. Na piersi czarny obszar ograniczają pióra barwy złotożółtej; również część barkówek przybiera ten kolor. Samica w większości szarobrązowa. Przez jej skrzydło przebiega biały pas. U części samic występują słabo widoczne, białe pokrywy uszne[12].

Ekologia | edytuj kod

Miodnik zamieszkuje wszystkie typy lasów, jednak do rozrodu potrzebuje dojrzałych już drzew[12]. Żywi się nektarem, owocami i małymi stawonogami[12][3]. W przypadku ptaków badanych na Little Barrier Island podczas okresu lęgowego jedno ze źródeł pożywienia stanowiły kwiaty metrosiderosa wyniosłego (Metrosideros excelsa)[11].

Prawdopodobnie gniazdowanie w dziuplach stanowi skuteczne zabezpieczenie przed drapieżnikami. Ptaki badane na Little Barrier Island w 1982/83 ani razu nie padły ofiarą drapieżników czy pasożytów lęgowych[11].

Lęgi | edytuj kod

Okres lęgowy różni się między poszczególnymi populacjami; ogółem odnotowano lęgi od września do marca[3]. Gniazdo mieści się w dziupli drzewa; jest ono platformą z patyków, na której znajdują się uwite razem w kształt kubeczka części paproci drzewiastych[13]. U ptaków z Little Barrier Island gniazda znaleziono w dziuplach Vitex lucens i metrosiderosie wyniosłym[11]. Miodnik to jedyny znany gatunek ptaka, u którego podczas kopulacji ptaki są zwrócone ku sobie[14][12]. Ogółem są to ptaki monogamiczne, jednak nawet 60% potomstwa danej samicy może pochodzić od samca spoza pary. Niekiedy zdarzają się wymuszone kopulacje. U N. cincta liczba zniesień podczas sezonu dochodzi do 3, jednak możliwe jest odchowanie maksymalnie 2 lęgów[12]. Zniesienie liczy 3–5 jaj, które samica wysiaduje przez około 15 dni[13]. Młode opuszczają gniazdo po 26–28 dniach[11].

Przypisy | edytuj kod

  1. Notiomystis cincta, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Notiomystis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 30 maja 2012]
  3. a b c d Higgins, P., Christidis, L. & de Juana, E.: Stitchbird (Notiomystis cincta). del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.) (2014). Handbook of the Birds of the World Alive, 2014. [dostęp 26 listopada 2015].
  4. Notiomystis cincta. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  5. a b Systematyka i nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Rodzina: Notiomystidae Driskell, Christidis, Gill, Boles, Barker & Longmore, 2007 - miodniki - Stitchbird (wersja: 2017-03-24). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-11-28].
  6. Frank Gill, David Donsker (red.): Australasian babblers, logrunners, satinbirds, painted berrypeckers, wattlebirds & whipbirds (ang.). IOC World Bird List: Version 5.4. [dostęp 2015-11-02].
  7. Barker i in. 2004 ↓.
  8. a b Driskell i in. 2007 ↓
  9. Ewen, Flux i Ericson 2006 ↓.
  10. Gregory, A. 2008
  11. a b c d e Gretchen Rasch. The ecology of cavity nesting in the stitchbird (Notiomystis cincta). „New Zealand Journal of Zoology”. 12, s. 637–642, 1985. 
  12. a b c d e Stitchbird Notiomystis cincta. BirdLife International. [dostęp 26 listopada 2015].
  13. a b Stitchbird (Notiomystis cincta). ARKive. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-01-31)].
  14. Sue Anderson. Stitchbirds copulate front to front. „Notornis”. 40, s. 14, 1993. 

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Miodnik (ptak)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy