Mirosław Stroczyński


Mirosław Stroczyński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mirosław Stroczyński (ur. 25 lutego 1958 w Kamiennej Górze, zm. 28 czerwca 2013 w Sydney, w Australii) – polski górnik, jeden z przywódców strajku w Kopalni Węgla Kamiennego "Ziemowit" w 1981, współtwórca NSZZ "Solidarność" na Górnym Śląsku.

Życiorys | edytuj kod

Absolwent Zasadniczej Szkoły Górniczej w Boguszowicach Gorcach z 1975 r. Pracował w zawodzie górnika początkowo w KWK "Victoria" w Wałbrzychu, w latach 1975-1978, a następnie w KWK "Ziemowit" w Lędzinach, w latach 1978-1984.

Brał udział w strajku w KWK "Ziemowit" w okresie od 13 sierpnia do 3 września 1980 r., był członkiem Komitetu Strajkowego. Od grudnia 1980 był także członkiem NSZZ "Solidarność" i członkiem Komitetu Założycielskiego, a następnie Komitetu Zakładowego "Solidarności".

Po wprowadzeniu stanu wojennego, 15 grudnia 1981 r., staną na czele 5-osobowej grupy kierującej podziemnym strajkiem w KWK "Ziemowit", w którym uczestniczyło ok. 2 tys., górników. Był to drugi co do długości podziemny strajk w kopalniach po wprowadzeniu stanu wojennego (dłuższy był strajk w KWK "Piast"). Strajk zakończył się w 23 grudnia, tuż przed wigilią Bożego Narodzenia. Został aresztowany 27 grudnia 1981 r., i do rozprawy przebywał początkowo w Komendzie Wojewódzkiej MO w Tychach, a następnie areszcie śledczym w Katowicach. Sądzony był na podstawie dekretu o stanie wojennym, przez Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego. Jako przewodniczący Komitetu Strajkowego został skazany na karę 7 lat więzienia i 4 lata pozbawienia praw publicznych. Podczas rozprawy Stroczyński w ramach protestu wskoczył nogami na ławę oskarżonych i odśpiewał hymn państwowy.

Wyrok pozbawienia wolności, Mirosław Stroczyński odbywał kolejno w areszcie w Katowicach, a następnie w zakładach karnych we Wrocławiu i Strzelinie. W więzieniu był współorganizatorem i przywódcą wraz z Czesławem Lipką i Januszem Pałubickim, najdłuższego w historii polskiego więziennictwa strajku głodowego, w którym osadzeni opozycjoniści domagali się uznaniach za więźniów politycznych. Strajk trwał 54 dni od 5 grudnia do 27 stycznia 1984 r. W lipcu 1984 r., został zwolniony na mocy amnestii.

W kolejnych latach podejmował krótkookresowe zatrudnienie między innymi w Przedsiębiorstwie Remontowo-Budowlanym Przemysłu Węglowego w Tychach, w latach 1984-1986, Spółdzielni Pracy Mirem w Mikołowie w latach 1986-1988 czy Powszechnej Spółdzielni Spożywców "Społem" w latach 1988-1989. W latach 1989-1994 podjął ponownie pracę w KWK "Ziemowit", a od 1994 r., przebywał na rencie. W związku z jego problemami finansowymi po interwencji środowisk związkowych, opozycyjnych i mediów otrzymał rentę socjalną. W 2002 r., emigrował z Polski do Australii, gdzie zmarł 28 czerwca 2013 r., w wieku 55 lat.

Odznaczenia | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mirosław Stroczyński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy