Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1934 (eliminacje)


Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1934 (eliminacje) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W eliminacjach do finałów Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 1934 we Włoszech wzięły udział 32 reprezentacje narodowe.

Spis treści

Europa | edytuj kod

Grupa 1 | edytuj kod


 Szwecja: Gösta Krusberg – Otto Andersson, Sven Andersson, Walfrid Persson – Harry Johansson, Ernst Andersson, Gunnar Olsson, Torsten Bunke, Bertil Ericsson – Lennart Bunke, Knut Kroon (k)
 Estonia: Evald Tipner (k) – Eugen Einman, Artur Neumann-Tarimäe, Otto Reinfeldt-Reinlo – Karl-Rudolf Silberg-Sillak, Egon Parbo, Georg Siimenson, Richard Kuremaa, Leonhard Kass – Heinrich Uukkivi, Friedrich Karm (46’ Arnold Laasner)


 Litwa: Fridrichas Tašius – Nikodemas Cerekas, Romualdas Žebrauskas, Fridrichas Tepferis, Romualdas Marcinkus (k), Ričardas Rutkauskas, Nachmanas Blatas, Antanas Lingis, Zigmas Sabaliauskas, Jaroslavas Citavičius, Petras Janulevičius
 Szwecja: Gottfrid Carlsson – Otto Andersson, Sven Andersson, Fritz Berg, Victor Carlund (k), Helge Lundén, Gunar Olsson, Gunnar Rydberg, Knut Hansson, Tore Keller, Evert Hansson


Mecz Litwy z Estonią nie odbył się, ponieważ obie drużyny nie miały już szans na awans.



Grupa 2 | edytuj kod


 Hiszpania: Ricardo Martinez Zamora (k) – Ramon Zabalo Zubiarre, Jacinto Quincocés, Leonardo Cilaurren Uriarte, Martín Marculeta Barbería, Federico „Fede” Saiz, Martín Ventolrá, Luis Regueiro Pagola, Isidro Galarraga Lángara, Valino „Chacho” Gonzalez, Guillermo Gorostiza Paredes
 Portugalia: José Manuel dos Reis Soares (15' Augusto Márques Rodrigues Amaro) – Martins da Silva Avelino, João de Almeida Jurado (40' Joaquim Oliveira Serrano), João Vicente Nova, Augusto Silva (k) (35' Alvaro Cardoso Pereira), Alvaro Gaspar Pinto, Adolfo Mourão, Valdemar de Mota Fonseca, Acacio Pereira de Mesquita, Artur de Souza „Pinga”, Domingos Lopes


 Portugalia: Augusto Márques Rodrigues Amaro (46' Artur Santos Dyson) – Martins da Silva Avelino, João de Almeida Jurado, Alvaro Cardoso Pereira, Augusto Silva (k), Alvaro Gaspar Pinto, Adolfo Mourão, Valdemar de Mota Fonseca, Vitor Marcolina Silva, Artur de Souza „Pinga”, Domingos Lopes
 Hiszpania: Ricardo Martinez Zamora (k) – Ramon Zabalo Zubiarre, Jacinto Quincocés, Leonardo Cilaurren Uriarte, Martín Marculeta Barbería, Federico „Fede” Saiz, Martín Ventolrá, Luis Regueiro Pagola, Isidro Galarraga Lángara, Eduardo „Herrerita” Herrera, Guillermo Gorostiza Paredes



Grupa 3 | edytuj kod


 Włochy: Carlo Ceresoli, Eraldo Mozeglio, Luigi Allemandi (k), Mario Montesanto, Luis Monti, Ottavio Fantoni, Anfilogino Guarisi, Pietro Serantoni, Giuseppe Meazza, Nereo Rocco (Giovanni Ferrari 46'), Enrico Guaita
 Grecja: Achilleas Grammatikopoulos, Aristides Chrysafopoulos, Filippos Kourantis (k), Ioannis Chelmis, Daniil Danelian, Antonis Vikelidis, Nikos Migiakis, Nikos Aggelakis, Ioannis Vazos, Dimiris Balatatsis, Leonidas Adrianopoulos


Grecja zrezygnowała z rozegrania drugiego meczu eliminacyjnego



Grupa 4 | edytuj kod


 Bułgaria: Todor Dermonski (Nikołaj Sawow 29'), Nikola Nikołow, Todor Michtałow, Borisław Gabrowski, Penko Rafajłow, Konstantin Efremow, Ljubomir Angełow, Stefan Georgiew, Dimityr Bajkuszew, Michaił Łozanow, Asen Panczew (k)
 Węgry: Antal Szabó (József Hada 65'), Laszlo Sternberg (k), Karoly Kis, István Palotás, György Sárosi, Antal Szalay, Imre Markos, Jeno Vincze, Pal Teleki, Geza Toldi, Gábor Szabó


Austria kończyła mecz w 10 z powodu kontuzji Waltera Nausha w 70 minucie
 Austria: Peter Platzer, Franz Cisar, Karl Szestak, Franz Wagner, Leopold Hofmann, Walter Naush, Karl Zishek, Josef Bican, Matthias Sindelar, Johann Horvath, Rudolf Viertl
 Bułgaria: Radi Maznikow, Nikola Nikołow, Todor Michtałow, Borisław Gabrowski, Konstantin Efremow, Christo Minkowski, Ljubomir Angełow, Dimityr Bajkuszew, Michaił Łozanow, Asen Pesczew, Asen Panczew (k)


 Węgry: Antal Szabó (Lajos Juhasz 63'), Gyula Mandi (k), Karoly Kis, Antal Lyka, Gyorgy Szucs, Antal Szalay, Istvan Tamassy, Istvan Avar, József Solti, Laszlo Cseh, Gábor Szabó
 Bułgaria: Radi Maznikow, Nikola Nikołow, Todor Michtałow, Borisław Gabrowski, Konstantin Efremow, Christo Minkowski, Ljubomir Angełow, Dimityr Bajkuszew, Michaił Łozanow, Asen Pesczew, Asen Panczew (k) (Władimir Todorow 28')


Bułgaria wycofała się z dalszych rozgrywek, tym samym Austria i Węgry automatycznie wywalczyły awans.



Grupa 5 | edytuj kod


 Polska: Spirydion Albański, Henryk Martyna, Jerzy Bulanow (k), Józef Kotlarczyk, Jan Kotlarczyk, Aleksander Mysiak, Władysław Król, Michał Matyas, Józef Nawrot, Karol Pazurek, Edmund Majowski
 Czechosłowacja: František Plánička (k), Jaroslav Burgr, Josef Čtyroký, Vaclav Boucka, Štefan Čambal, Rudolf Krčil, František Pelcher, Josef Silný, Oldřich Nejedlý, Antonín Puč, Oldřich Rulc


Mecz rewanżowy, zaplanowany na 15 kwietnia 1934 na Stadionie Letná w Pradze, nie odbył się z powodów politycznych (zobacz: Czechosłowacko-polski konflikt o Śląsk Cieszyński), bowiem 11 kwietnia 1934 kierowane przez Józefa Becka polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych wraz z ówczesnym rządem zakazały reprezentacji Polski wyjazdu do Pragi, odmawiając wydania wiz drużynowych. Czechosłowacji przyznano zwycięstwo walkowerem 2:0[1].



Grupa 6 | edytuj kod


 Jugosławia: Jovan Spasić, Milutin Ivković, Dragan Tošić, Milorad Arsenijević, Ivan Gajer, Aldejko Marunić, Aleksandar Tirnanić, Vlagoje Marjanović (k), Vladimir Kragić, Đorđe Vujadinović, Mirko Kokotović
 Szwajcaria: Frank Sechehaye, Severino Minelli, Max Weiler (k), Herbert Binder, Gabriele Gilardoni, Karl Biesler, Willy von Kanel, Willy Jaggi, Alessandro Frigerio, Max Abegglen, Alfre Jaeck


 Szwajcaria: Frank Secheaye, Severino Minelli, Max Weiler (k), Ernst Hufschmid, Gabriele Gilardoni, Karl Bielser, Willy von Kanel, Marcel Sandoz, Erwin Hochstrasser, Max Abegglen, Jean-Pierre Rochat
 Rumunia: William Zombory (Adalbert Pullock 58'), Emerich Vogl (k), Gheorghe Albu, Eugen Lakatos, Rudolf Kotormany, Iosif Morawetz, Ştefan Dobay, Iuliu Bodola, Gratian Sepi, Iuliu Baratky, Silbiu Bineda

W drużynie Rumunii grał nieuprawniony zawodnik, wynik zweryfikowany przez FIFA na walkower dla gospodarzy.


 Rumunia: Adalbert Pullock, Emerich Vogl, Gheorghe Albu, Vasile Deheleanu, Rudolf Kotormany, Iosif Morawetz, Silviu Bineda, Nicolae Kovaci, Gheorghe Ciolac, Alexandru Schwartz, Ştefan Dobay
 Jugosławia: Franjo Glaser, Ivan Belošević, Miroslav Lukić, Milorad Arsenijević, Ivan Gajer, Gustav Lehner, Svetoslav Glinović, Đorđe Vujadinović, Blagoje Marjanović (k), Vladimir Kragić, Mirko Kokotović



Grupa 7 | edytuj kod


 Irlandia: Jim Foley, Miah Lynch, Tom Burke, Peader Gaskins (k), Joe O’Reilly, Joe Kendrik, Billy Kennedy, David Byrne, Patrick Moore, Tim O’Keeffe, Jimmy Kelly
 Belgia: Andre Vandeweyer, Jules Pappaert (k), Philivert Smellinckx, Joseph van Ingelgem, Felix Welkenhuysen, Desire Bourgeois, Louis Versyp, Jean Brichaut, Jean Capelle, Andre Saeys, Stanley van den Eynde (Francois van den Eynde 34')


 Holandia: Andri van Male, Mauk Weber, Sjef van Run, Henk Pellikaan, Wim Anderiesen, Puck van Heel (k), Frank Wels, Leen, Vente, Bep Backhuys, Kick Smit, Kees Mijnders
 Irlandia: Jim Foley, Peadar Gaskins (k), Patrick Byrne, Joseph O’Reilly, Harry Chatton, Joe Kendrik, Billy Kennedy, Johnny Squires, Patrick Moore, Billy Jordan (Fred Horlacher 40'), Patrick Meehan


 Belgia: Andre Vandeweyer, Jules Pappaert (k) (Frans van Dessel 25'), Philibert Smellinckx, Frans Peeraer, Felix Welkenhuysen, Jean Claessens, Louis Versyp, Bernard Voorhoof, Jean Capelle, Laurent Grimmonprez, Rene Ledent
 Holandia: Gerrit Keizer, Mauk Weber, Sjef van Run, Henk Pellikaan, Wim Anderiesen, Puck van Heel, Frank Wels, Leen Vente, Bep Bakhuys, Kick Smit, Kees Mijnders



Grupa 8 | edytuj kod


 Luksemburg: Theodore Loesch, Henri Reiners, Victor Majerus, Joseph Fischer, Arnold Kieffer, Eugene Kremer, Joseph Walthener, Mathias Beckner (k), Ernest Mengerl, Robert Geib, Theophile Speicher
 III Rzesza: Fritz Buchloh, Eduard Hundt, Sigmund Haringerm, Paul Janes, Fritz Szepan, Richard Oehm, Ernst Albrecht (k), Willi Wigold, Karl Hohmann, Josef Rasselnberg, Stanislaus Kobierski


 Luksemburg: Camille Leger, Henri Reiners, Victor Majerus, Gaston Theis, Arnold Kieffer (Eugene Kermer 46'), Joseph Fisher, Florian Mengel, Ernst Mengel, Mathias Beckner (k), Theo Logelin, Theophile Speicher
 Francja: Alexis Thepot (k) Georges Rose, Etienne Mattler, Edmond Delfour, Celestin-Henri Delmer, Noel Lietaer, Ernest Libérati, Joseph Alcazar, Jean Nicolas, Roger Rio, Alfred Aston


Mecz Niemcy – Francja nie odbył się, ponieważ obie drużyny miały już zapewniony awans.



Ameryka Południowa | edytuj kod

Grupa 9 | edytuj kod

Awansowała Brazylia po wycofaniu się Peru.



Grupa 10 | edytuj kod

Awansowała Argentyna po wycofaniu się Chile.



Ameryka Północna | edytuj kod

Grupa 11 | edytuj kod

Awansowały Stany Zjednoczone po rozegraniu trzystopniowych eliminacji:

I stopień | edytuj kod


Reprezentacja Haiti kończyła mecz w 10, po kontuzji Ludovica Jean-Josepha w 10 minucie.
 Haiti: Edouard Esper, Robert St. Fort, Marcel Tovar, Georges Audant, Fritz Berrouet, Ludovic Jean-Joseph (k), Antoine Champagne, Seguignol, Tourreau, Franck Beauvoir, Pierre Baker
 Kuba: Jean Ayra, Evelio Morales, Francisco Morales, Arturo Galceran, Angel Rodriguez, Sergio Luis Ochoa, Enrique Ferrer, Hector Socorro, Mario Lopez (k). Angel Martinez, Salvador Soto


 Haiti: Edouard Esper, Robert St. Fort (k), Marcel Tovar, Georges Audant, Fritz Berrouet, MArcel Savain, Antoine Champagne, Seguignol, Tourreau, Franck Beauvoir, Denis Elio
 Kuba: Antonio Garcia, Evelio Morales, Francisco Morales, Arturo Galceran, Angel Rodriguez, Pelayo Garcia, Andres Rodriguez, Hector Socorro, Mario Lopez (k), Francisco Socorro, Luis Casanonos


 Haiti: Edouard Esper, Robert St. Fort (k), MArcel Tovar, Charles Berrouet, Georges Audant, Fritz Berrouet, Antoine Champagne, Seguignol, Tourreau, Franck Beauvoir, Denis Elio
 Kuba: Juan Ayara, Evelio Morales, Francusco Morales, Arturo Galceran, Angel Rodriguez, Sergio Luis Ochoa, Enrique Ferrer, Hector Socorro, Mario Lopez (k), Francisco Socorro, Salvador Soto



II stopień | edytuj kod


 Meksyk: Alfonso Riestra, Antonio Azpiri, Lorenzo Camarena, Guillermo Ortega (k), Ignacio Avila, Felipe Rosas, Vicente Garcia, Felix Gomez, Dionisio Mejía, Juan Carreno, Jose Ruvalcaba
 Kuba: Juan Ayra, Evelio Morales, Francisco Morales, Arturo Galceran, Angel Rodriguez, Manuel Villaverde, Enrique Ferrer, Hector Socorro, Mario Lopez (k), Antero Valdes, Salvador Soto


 Meksyk: Alfonso Riestra, Antonio Azpiri, Lorenzo Camarena, Guillermo Ortega (k), Ignacio Avilla, Felipe Rosas, Jorge Sota, Felix Gomez, Dionisio Mejía, Juan Carreno, Jose Ruvalcaba
 Kuba: Juan Ayara, Evelio Morales, Francisco Morales, Arturo Galceran, Angel Rodriguez, Sergio Luis Ochoa, Hectoe Socorro, Manuel Villaverde, Mario Lopez (k), Antero Valdes, Salvador Soto


Kuba kończyła mecz w 9 po kontuzjach Evelio Moralesa w 43 minucie i Enrique Ferrera w 73 minucie.
 Meksyk: Alonso Riestra, Manuel Rosas (k), Alfredo Garzon, Carlos Laviada, Rafael Guiran, Jose Rosas, Jorge Sota, Fernando Marcos, Manuel Alonso, Luis de la Fuente, Jose Ruvalcaba
 Kuba: Juan Ayara, Evelio Morales, Antero Valdes, Arturo Galceran, Angel Rodriguez, Sergio Luis Ochoa, Enrique Ferrer, Hector Socorro, Mario Lopez (k), Manuel Villaverde, Salvador Soto



III stopień | edytuj kod


 Stany Zjednoczone: Julius Hjulian, Adolph Czerkiewicz, George Moorhoue (k), William Leman, Adelino Gonsalves, Peter Pietras, James Gallagher, Werner Nilsen, Thomas Florie, Aldo Donelli, William McLeran
 Meksyk: Rafael Navarro, Antonio Azpiri, Lorenzo Camarena, Guillermo Ortega Pero (k), Ignacio Avila, Felipe Rosas, Vicente Garcia, Manuel Alonso, Dionisio Mejía, Juan Carreno, Jose Ruvalcaba



Afryka i Azja | edytuj kod

Grupa 12 | edytuj kod


 Egipt: Mustafa Kamel Mansour, Ali Mohamed El-Said El-Kaf, Abdel Hamido Ibrahim, Hassan Ahmed El-Far, Hassan Raghab, Amin Sabry, Mohamed Latif, Mustafa Kamel Taha, Mahmoud Mokhtar Rafai (k), Abdel Rahim Fawzy, Gamil El-Zoubair
Palestyna: Willi Berger, Avraham Reznik (k), Pinhas Fielder, Zalmand Friedmann, Gdalyahu Fuchs, Yohanan Sukenik, Amnon Harlap, Peri Kraus, Paul Kastenbaum, Chaim Reich, Avraham Nudelmann


Palestyna: Willi Berger, David Weinberg, Pinhas Fiedler (k), Zalman Friedmann, Gdalyahu Fuchs, Yohanan Sukenik, Yaacov Levy-Meir, Amnon Harlap, Yaacov Zelibanski, Haim Reich, Avraham Nudelmann
 Egipt: Aziz Fahmy, Ali Mohamed El-Said El-Kaf, Abdel Hamido Ibrahim, Hassan Ahmed El-Far, Hassan Raghab, Mohamed Farid Bakhaty, Mohamed Latif, Mustafa Kamel Taha, Mahmoud Mokhtar Rafai (k), Abdel Rahim Fawzy, Labib Mahmoud Hani



Awans | edytuj kod

Spotkania które się nie odbyły | edytuj kod

Powód: Obie drużyny nie miały już szans na awans.


Powód: Grecja wycofała się po pierwszym spotkaniu.


Powód: Bułgaria wycofała się po trzech spotkaniach, Austria i Węgry automatycznie awansowały.


Powód: Polska nie stawiła się na meczu rewanżowym. FIFA przyznała walkower Czechosłowacji


Powód: Obie drużyny zapewniły sobie wcześniej awans.


Powód: Reprezentacja Peru wycofała się przed rozpoczęciem eliminacji.


Powód: Reprezentacja Chile wycofała się przed rozpoczęciem eliminacji.


Powód: Reprezentacja Turcji wycofała się przed rozpoczęciem eliminacji.


Przypisy | edytuj kod

  1. LeszekL. Jarosz LeszekL., 1934: Polska, czyli pierwszy polityczny walkower, sport.tvp.pl, 28 grudnia 2013 [dostęp 2018-05-09] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-17]  (pol.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 1934 (eliminacje)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy