Mistrzostwa Europy w Curlingu 1989


Mistrzostwa Europy w Curlingu 1989 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mistrzostwa Europy w Curlingu 1989 odbyły się między 5 a 9 grudnia 1989 w szwajcarskim Engelbergu, w Sportzentrum Erlen.

W rywalizacji udział wzięło 27 drużyn (13 kobiecych i 14 męskich). Do uczestnictwa powróciła żeńska reprezentacja Walii. Tak jak wcześniejsze edycje turniej został rozegrany metodą Tripple-Double-Single knock-out.

Tytułów mistrzowskich z 1988 broniły Szwedki i Szkoci.

Złote medale wywalczyły Niemki (Andrea Schöpp), w finale zakończonym wynikiem 4:2 pokonały Szwajcarki (Marianne Flotron). Na najniższym stopniu podium stanęły Szwedki (Anette Norberg), które w meczu o 3. miejsce zwyciężyły 8:5 nad Dunkami (Helena Blach). Tytuły mistrzowskie w innym składzie obroniła drużyna szkocka (Hammy McMillan), w finale Szkoci byli lepsi 5:4 od Norwegii (Eigil Ramsfjell). Brązowe medale wywalczyli Niemcy (Keith Wendorf) pokonując 5:4 ekipę z Francji (Dominique Dupont-Roc). Triumfatorzy - Niemki i Szkoci nie odnieśli w całym turnieju żadnej porażki, wygrali oni odpowiednio 7 i 6 meczów.

Kobiety | edytuj kod

Reprezentacje | edytuj kod

Faza pierwsza | edytuj kod

13 drużyn rywalizowało potrójnym systemem pucharowym o 8 miejsc w fazie drugiej.

  • 1. eliminacja – z 13 zespołów dwa kwalifikują się do fazy drugiej. Trzy najlepsze reprezentacje poprzednich mistrzostw – Szwedki, Szkotki i Szwajcarki rozpoczęły grę od 2. rundy 1. eliminacji.
  • 2. eliminacja – z 11 zespołów trzy kwalifikują się do fazy drugiej.
  • 3. eliminacja – z 8 zespołów trzy kwalifikują się do fazy drugiej.

5 drużyn, które nie zdołały awansować do drugiej fazy rywalizacji, grało dalej o miejsca 9-13.

1. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod
Runda 3. | edytuj kod

2. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod
Runda 3. | edytuj kod

3. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod

Faza druga | edytuj kod

8 drużyn rywalizowało podwójnym systemem pucharowym o 4 miejsca w półfinałach.

  • 1. eliminacja – z 8 zespołów dwa kwalifikowały się do półfinałów.
  • 2. eliminacja – z 6 zespołów dwa kwalifikowały się do półfinałów.

4 drużyny, które nie zdołały awansować do półfinałów rywalizowały o miejsca 5-8.

1. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod

2. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod

Faza trzecia | edytuj kod

Mecze o miejsca 9.-13. | edytuj kod

1. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod
Mecz o 9. miejsce | edytuj kod

2. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Mecz o 11. miejsce | edytuj kod

Mecze o miejsca 5.-8. | edytuj kod

Mecz o 7. miejsce | edytuj kod
Mecz o 5. miejsce | edytuj kod

Półfinały | edytuj kod

Mecz o 3. miejsce | edytuj kod

Finał | edytuj kod

Klasyfikacja końcowa | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Reprezentacje | edytuj kod

Faza pierwsza | edytuj kod

14 drużyn rywalizowało potrójnym systemem pucharowym o 8 miejsc w fazie drugiej.

  • 1. eliminacja – z 14 zespołów dwa kwalifikują się do fazy drugiej. Dwie najlepsze reprezentacje poprzednich mistrzostw – Szkoci, Norwegowie rozpoczęli grę od 2. rundy 1. eliminacji.
  • 2. eliminacja – z 12 zespołów trzy kwalifikują się do fazy drugiej.
  • 3. eliminacja – z 9 zespołów trzy kwalifikują się do fazy drugiej.

6 drużyn, które nie zdołały awansować do drugiej fazy rywalizacji, grało dalej o miejsca 9-14.

1. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod
Runda 3. | edytuj kod

2. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod
Runda 3. | edytuj kod

3. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod

Faza druga | edytuj kod

8 drużyn rywalizowało podwójnym systemem pucharowym o 4 miejsca w półfinałach.

  • 1. eliminacja – z 8 zespołów dwa kwalifikowały się do półfinałów.
  • 2. eliminacja – z 6 zespołów dwa kwalifikowały się do półfinałów.

4 drużyny, które nie zdołały awansować do półfinałów rywalizowały o miejsca 5-8.

1. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod

2. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod

Faza trzecia | edytuj kod

Mecze o miejsca 9.-14. | edytuj kod

1. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Runda 2. | edytuj kod
Mecz o 9. miejsce | edytuj kod

2. eliminacja | edytuj kod

Runda 1. | edytuj kod
Mecz o 11. miejsce | edytuj kod

3. eliminacja | edytuj kod

Mecz o 13. miejsce | edytuj kod

Mecze o miejsca 5.-8. | edytuj kod

Mecz o 7. miejsce | edytuj kod
Mecz o 5. miejsce | edytuj kod

Półfinały | edytuj kod

Mecz o 3. miejsce | edytuj kod

Finał | edytuj kod

Klasyfikacja końcowa | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mistrzostwa Europy w Curlingu 1989" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy