Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Kobiet 2013


Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Kobiet 2013 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Kobiet 2013 (oficjalna nazwa UEFA Women’s EURO 2013 lub 2013 UEFA Women’s Championship) odbyły się w dniach od 10 lipca do 28 lipca 2013 w Szwecji, której przyznano organizację w październiku 2010. Jest to ostatni turniej w którym uczestniczyło 12 drużyn. Od następnej edycji w 2017 roku w turnieju finałowym uczestniczy 16 drużyn[1]. Turniej wygrały Niemki, dla których był to już szósty tytuł mistrzyń Europy[2].

Spis treści

Kwalifikacje | edytuj kod

Kwalifikacje do mistrzostw miały przebieg dwufazowy. W pierwszej z nich mecze rozgrywały najsłabsze drużyny Europy. Uczestniczyło w nich 8 zespołów, które podzielone zostały na 2 grup po 4 zespoły. Zwycięzca każdej z grup zakwalifikował się do drugiej fazy eliminacji. W drugiej fazie uczestniczyło 38 drużyn (2 z pierwszej fazy + 36 rozstawionych), które zostały podzielone na siedem grup, trzy sześciozespołowe oraz cztery pięciozespołowe. Zwycięzca grupy awansował oraz najlepsza drużyna z drugiego miejsca bezpośrednio do mistrzostw, zaś pozostałe zespoły z drugich miejsc walczyły w barażach o awans na mistrzostwa. Reprezentacja Szwecji, jako gospodarz, nie musiała uczestniczyć w eliminacjach. Do mistrzostw zakwalifikowały się następujące zespoły:

Uczestnicy | edytuj kod

Stadiony | edytuj kod

GöteborgSolnaNorrköpingKalmarHalmstadLinköpingVäxjö Położenie miast turniejowych

Mecze odbyły się na następujących obiektach[3]:

  • Gamla Ullevi położony w Göteborgu. Ma pojemność 16 700 miejsc. Rozegrano na nim będą 3 mecze grupowe oraz 1 półfinał. Otwarty w 2009 roku, jest obiektem narodowym dla gier reprezentacji Szwecji kobiet. Na co dzień grywają na nim także kluby piłki męskiej jak GAIS, IFK Göteborg i Örgryte IS. Wymiary boiska to 105 × 68 m.[4]
  • Friends Arena położony w Solnie k. Sztokholmu. Ma pojemność 50 tys. miejsc. Był miejscem meczu finałowego – 28 lipca 2013. Otwarty w grudniu 2009 roku. Kosztował ponad 300 mln euro. Jest to obiekt narodowy dla reprezentacji Szwecji w piłce męskiej. Na Friends Arena swoje mecze rozgrywa również miejscowy klub AIK Fotboll. Wymiary boiska: 105 × 68 m.[5]
  • Idrottsparken znajdujący się w Norrköping. Ma pojemność 10 300 miejsc. Zbudowany w 1903, był poddany gruntownej przebudowie w 2009 roku. Gościł 3 mecze grupowe oraz 1 spotkanie półfinałowe. Głównym użytkownikiem stadionu jest klub IFK Norrköping. Wymiary boiska: 105 × 68 m.[6]
  • Linköping Arena znajdujący się w Linköping. Ma pojemność 7500 miejsc. Obiekt otwarty w 2013 roku. Wybudowano go dla potrzeb klubu piłki kobiecej Linköpings FC. Odbyły się na nim 3 gry eliminacyjne i 1 mecz ćwierćfinałowy. Wymiary boiska 105 × 68 m.[7]
  • Guldfågeln Arena w miejscowości Kalmar. Ma pojemność 10 900 miejsc. Wybudowany w 2009 roku. Na co dzień korzysta z niego klub Kalmar FF, jest też miejscem meczów reprezentacji Szwecji U-21 mężczyzn. Rozegrano na nim 3 mecze grupowe oraz 1 mecz ćwierćfinałowy. Wymiary boiska: 105 × 68 m.[8]
  • Örjans Vall w Halmstad. Ma pojemność 7500 miejsc. Wybudowany w 1922 roku, był remontowany w 1972. Najmniej nowoczesna arena mistrzostw należy do miasta, a na co dzień obiekt użytkuje głównie klub Halmstads BK. Rozegrano na nim 3 mecze grupowe oraz 1 ćwierćfinał. W Halmstad odbył się premierowy mecz turnieju. W środę 10 lipca o godzinie 18 stanęły naprzeciwko siebie Włochy i Finlandia. Wymiary boiska: 105 × 68 m.[9]
  • Myresjöhus Arena położony w Växjö. Ma pojemność 12 000 miejsc. Obiekt został otwarty we wrześniu 2012 roku. Użytkuje go klub Östers IF. W trakcie EURO 2013 gościł 3 gry eliminacyjne i 1 mecz ćwierćfinałowy. Wymiary boiska: 105 × 68 m.[10]

Sędziny | edytuj kod

UEFA wybrała dziewięć sędzi głównych, dwanaście asystentek oraz trzy sędzie techniczne[11][12]

Faza Grupowa | edytuj kod

Biorące udział w turnieju reprezentacje zostały podzielone na trzy grupy po cztery zespoły. Do Fazy Pucharowej awansowały drużyny z dwóch pierwszych miejsc z każdej z grup oraz dwie najlepsze drużyny z miejsc trzecich.

Grupa A | edytuj kod







Grupa B | edytuj kod







Grupa C | edytuj kod







Klasyfikacja trzecich | edytuj kod

W klasyfikacji trzecich zespołów pod uwagę brane były jedynie punkty, pomijane zaś osiągnięcia bramkowe. O awansie Danii i odpadnięciu Rosji zdecydowało losowanie[13].

Faza pucharowa | edytuj kod


Ćwierćfinały | edytuj kod

Półfinały | edytuj kod

Finał | edytuj kod

Strzelcy | edytuj kod

5 gole
3 gole
2 gole
1 gol
Samobójcze

Przypisy | edytuj kod

  1. UEFA: Women’s EURO and U17s expanded (ang.). uefa.com. [dostęp 8.12.2011].
  2. Немецкие футболистки в шестой раз выиграли чемпионат Европы (ros.). ruvr.ru, 2013-07-28. [dostęp 2013-07-30].
  3. [1].
  4. futbolkobiet.pl | Stadiony mistrzostw Europy 2013 gotowe do gry!, futbolkobiet.pl [dostęp 2017-11-18]  (ang.).
  5. futbolkobiet.pl | Stadiony mistrzostw Europy 2013 gotowe do gry!, futbolkobiet.pl [dostęp 2017-11-18]  (ang.).
  6. futbolkobiet.pl | Stadiony mistrzostw Europy 2013 gotowe do gry!, futbolkobiet.pl [dostęp 2017-11-18]  (ang.).
  7. futbolkobiet.pl | Stadiony mistrzostw Europy 2013 gotowe do gry!, futbolkobiet.pl [dostęp 2017-11-18]  (ang.).
  8. futbolkobiet.pl | Stadiony mistrzostw Europy 2013 gotowe do gry!, futbolkobiet.pl [dostęp 2017-11-18]  (ang.).
  9. futbolkobiet.pl | Stadiony mistrzostw Europy 2013 gotowe do gry!, futbolkobiet.pl [dostęp 2017-11-18]  (ang.).
  10. futbolkobiet.pl | Stadiony mistrzostw Europy 2013 gotowe do gry!, futbolkobiet.pl [dostęp 2017-11-18]  (ang.).
  11. Zestawienie arbitrek na stronie uefa.com.
  12. W futbolu kobiecym nie obowiązują tak zwane „trójki sędziowskie”, tj. zasada w myśl której sędzia główna pracuje zawsze z tymi samymi asystentkami pochodzącymi z jej kraju.
  13. Rosja odpadła w wyniku losowania (pol.). [dostęp 2013-07-16].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej Kobiet 2013" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy