Miziowy Groń


Na mapach: 49°37′31,6″N 19°25′02,4″E/49,625444 19,417333

Miziowy Groń w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Miziowy Groń (874 m) – szczyt w Grupie Mędralowej[1], która wchodzi w skład Pasma Przedbabiogórskiego i wraz z nim według Jerzego Kondrackiego, autora regionalizacji fizycznogeograficznej Polski należy do Beskidu Makowskiego[2]. Mapa Geoportalu podaje dla Miziowego Gronia wysokość 969 m[3]. Szczyt ten znajduje się w bocznym i krętym grzbiecie, który od Mędralowej Zachodniej (1024 m) odchodzi w północno-zachodnim kierunku i poprzez Małą Mędralową (1042 m), Jaworzynę (997 m), Kalików Groń (916 m), Miziowy Groń i Czoło Czoło (821 m) opada do doliny rzeki Koszarawa w Przyborowie. Grzbiet ten oddziela należącą do Przyborowa dolinę potoku Przybyłka od należącej do Koszarawy doliny potoku Bystra[4].

Szczyt Miziowego Gronia jet zalesiony, stoki w większości również, ale na północno-zachodnich, tuż pod wierzchołkiem, znajduje się osiedle Fujasy, a na południowo-wschodnich i na przełęczy między Miziowym Groniem a Kalików Groniem spore osiedle Moczarki należące do Przyborowa. Z pól tych osiedli rozciągają się szerokie panoramy widokowe[1].

Szlak turystyczny | edytuj kod

Przyborów – Czoło – Miziowy Groń – Kalików Groń – Jaworzyna – Mędralowa Zachodnia. Czas przejścia 2.20 h, ↓ 1.45 h[4]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.
  2. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  3. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].
  4. a b Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
Panorama z okolic Miziowego Gronia
Na podstawie artykułu: "Miziowy Groń" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy