Mokasyn błotny


Mokasyn błotny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mokasyn błotny (Agkistrodon piscivorus) – gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotnikowatych, w rodzinie żmijowatych.

W gatunku tym wyróżniamy 3 podgatunki[1]:

Wygląd:

Mokasyn błotny jest dużym wężem, osiągającym 160 cm. Grzbiet w kolorze czarnym lub ciemnobrązowym, bez deseniu[4]. Nie posiada grzechotki.

Biotop:

Wąż ten nie oddala się od wody. Można go spotkać nad brzegami rzek, strumieni i jezior. Najchętniej zasiedla bagna i moczary. Lubi czatować na zdobycz, zwisając z gałęzi tuż nad lustrem wody.

Odżywianie:

Podstawą jego pokarmu są ryby. Poluje też na inne wodne zwierzęta na lądzie, czasami na małe ssaki i ptaki. Zjada także padlinę. Oczyszcza rewir łowiecki z martwych ryb.

Rozród:

Mokasyny błotne są jajo-żyworodne. Samica rodzi 5-15 młodych, które maja długość 15 do 30 cm[4]. Samice mogą rozmnażać się partenogenetycznie; występuje u nich partenogeneza fakultatywna[5].

Występowanie:

Południowo-wschodnie obszary Ameryki Północnej, zwłaszcza na Florydzie.

Uwagi:

Jad jest silnie toksyczny. Węże te są bardzo agresywne. Efektem ukąszenia są rozległe zmiany martwicowe tkanek, co często powoduje konieczność amputacji.[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Agkistrodon piscivorus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Agkistrodon piscivorus (LACÉPÈDE, 1789) (ang.). The Reptile Database. [dostęp 8 września 2010].
  3. Agkistrodon piscivorus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. a b Włodzimierz Juszczyk: Gady i płazy. s. 123.
  5. Warren Booth, Charles F. Smith, Pamela H. Eskridge, Shannon K. Hoss, Joseph R. Mendelson III i Gordon W. Schuett. Facultative parthenogenesis discovered in wild vertebrates. „Biology Letters”. 8 (6), s. 983–985, 2012. DOI: 10.1098/rsbl.2012.0666 (ang.). 
  6. Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. s. 32.

Bibliografia | edytuj kod

  1. Włodzimierz Juszczyk: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986. ISBN 83-214-0464-2.
  2. Hanna Dobrowolska: Gady. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981. ISBN 83-01-00957-8.
  3. Steven Foster, Roger A. Caras: A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico. Boston: Houghton Mifflin, 1994. ISBN 0-395-93608-X.
Na podstawie artykułu: "Mokasyn błotny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy