Monaster Przemienienia Pańskiego w Teolinie


Monaster Przemienienia Pańskiego w Teolinie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Monaster Przemienienia Pańskiego – żeński klasztor prawosławny w Teolinie, działający w latach 1893–1915.

Monaster został założony w 1893. W roku następnym jego przełożoną została mniszka Anna, przybyła ze wspólnoty monastycznej w Leśnej. Podjęła ona gruntowną reorganizację życia w monasterze na wzór znany jej z klasztoru w Leśnej. Już cztery lata później monaster posiadał dwie cerkwie i był na stałe zamieszkany przez ok. 70 zakonnic. Prowadziły one dwuklasową szkołę, pracownię pisania ikon, sierociniec i szpital, przez który rocznie przewijało się ok. 8000 pacjentów. Podobnie jak inne powstałe w tym okresie monastery – w Leśnej, Radecznicy, Wirowie, Krasnymstoku i Turkowicach – klasztor w Teolinie prowadził działalność społeczną i dydaktyczną, równocześnie przyczyniając się do utrwalania obecności Rosjan na ziemiach polskich i ich przynależności do Imperium Rosyjskiego.

W momencie wybuchu I wojny światowej mniszki z Teolina udały się na bieżeństwo. W 1918, przed ich powrotem, a już po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, dobra monasterskie zostały spontanicznie przejęte przez Kościół katolicki w czasie pierwszej fali akcji rewindykacji prawosławnych obiektów sakralnych. Decyzję tę potwierdził następnie rząd polski, formalnie likwidując monaster.

Bibliografia | edytuj kod

  • U. A. Pawluczuk, Życie monastyczne w II Rzeczypospolitej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok 2007, ​ISBN 978-83-7431-127-4
Na podstawie artykułu: "Monaster Przemienienia Pańskiego w Teolinie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy