Monzogabro


Monzogabro w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Monzogabro średnio lub gruboziarnista zasadowa skała magmowa głębinowa. Jest skałą przejściową między monzonitem a gabrem. Zawiera 70-90% plagioklazów w stosunku do skaleni potasowych (10-30%), do 5% kwarcu, 25-60% minerałów ciemnych. Na diagramie klasyfikacyjnym QAPF monzogabro zajmuje wraz z monzodiorytem pole 9.

Monzogabro od monzodiorytu różni się następującymi cechami:

  • Plagioklazy monzogabra zawierają >50% cząstki anortytowej (labrador, bytownit, anortyt), natomiast monzodiorytu <50% cząstki anortytowej ;
  • Monzogabro zawiera >30% minerałów ciemnych, a monzodioryt mniej;
  • W monzogabrze wśród minerałów ciemnych dominują pirokseny, a w monzodiorycie - amfibole.

Spis treści

Skład mineralny | edytuj kod

Plagioklazy (oligoklaz-andezyn), pirokseny (augit, diopsyd, hipersten), ortoklaz, mikroklin, kwarc (w ilości do 5%), amfibole, oliwiny, biotyt. Minerały akcesoryczne: ilmenit, magnetyt, tytanit, rutyl, apatyt, granaty, korund.

Cechy zewnętrzne | edytuj kod

Barwa szara, szarozielona, zielona, zielonoczarna. Przełam nierówny, ziarnisty.

Budowa wewnętrzna | edytuj kod

Jawnokrystaliczna, równo-różnokrystaliczna, drobno-, średnio-, grubokrystaliczna, bezładna, rzadko kierunkowa, zbita.


Bibliografia | edytuj kod

  1. W. Ryka i A. Maliszewska. Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1991. ISBN 83-220-0406-0
Na podstawie artykułu: "Monzogabro" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy