Morfem zerowy


Morfem zerowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Morfem zerowymorfem, któremu odpowiada pusty ciąg fonemów, wyrażający stosunki między morfemami pełnymi[1].

Morfem zerowy można wykryć, gdyż wpływa fonetycznie na sąsiednie (zwykle poprzedzający) morfemy. Zwykle odpowiadają mu jakieś fonemy w fonetyce głębokiej – na przykład brak końcówki, która zanikła, por. on czyta i rosyjskie он читает[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Milewski 1967 ↓, s. 231.
  2. Nagórko 2007 ↓, s. 97.

Bibliografia | edytuj kod

  • Alicja Nagórko: Zarys gramatyki polskiej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2007. ISBN 978-83-01-15390-8.
  • Tadeusz Milewski: Językoznawstwo. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
Na podstawie artykułu: "Morfem zerowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy