Moriz Rosenthal


Moriz Rosenthal w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Moriz Rosenthal (ur. 17 grudnia 1862 we Lwowie, zm. 3 września 1946 w Nowym Jorku) – polski pianista.

Był uczniem Ferenca Liszta. Przyjaźnił się z wieloma znanymi muzykami swoich czasów, m.in. Johannesem Brahmsem, Johannem Straussem, Antonem Rubinsteinem, Hansem von Bülowem, Camille’em Saint-Saënsem, Jules’em Massenetem i Isaakiem Albénizem.

Życiorys | edytuj kod

Rosenthal urodził się we Lwowie (wówczas leżącym w granicach Cesarstwa Austriackiego), gdzie jego ojciec był dyrektorem i profesorem akademii. W wieku ośmiu lat rozpoczął naukę gry na fortepianie.

W 1872 roku Rosenthal został uczniem Karola Mikulego, dyrektora Galicyjskiego Towarzystwa Muzycznego we Lwowie, następnie studiował z Rafaelem Joseffy’m i Tausigiem. Zwiedził Rumunię. W 1878 roku został uczniem Ferenca Liszta, z którym studiował w Weimarze i Rzymie.

Jako uczeń Liszta, Rosenthal bywał m.in. w Petersburgu, Paryżu. Jego wykształcenie ogólne nie zostało zaniedbane. W 1880 roku podjął studia filozoficzne na Uniwersytecie Wiedeńskim. Sześć lat później powrócił do kariery pianisty, osiągając sukcesy w Lipsku, a następnie w 1888 roku w Bostonie[1], wreszcie w Anglii w 1895 roku.

W latach 1926-1928 był wykładowcą w Curtis Institute of Music w Filadelfii. Od 1939 nauczał w własnej szkole gry na fortepianie w Nowym Jorku.

Antologia pism autobiograficznych Rosenthala została opublikowana w ramach programu „In Word and Music” (red. Mark Mitchell, Allan Evans, wyd. Indiana University Press, 2006) – zawiera również płytę CD z niepublikowanymi nagraniami.

Przypisy | edytuj kod

  1. New York Times Pianist at 80, Moriz Rosenthal, Who Can Look Back on Long, Distinguished Career, Olin Downes, 13 grudnia 1942.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Moriz Rosenthal" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy