Morze Norweskie


Na mapach: 69°00′N 0°01′W/69,000000 -0,016667

Morze Norweskie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Morze Norweskie (norw. Norskehavet, isl. Noregshaf, far. Noregshavi) – morze przybrzeżne[2], część Oceanu Atlantyckiego położona na północny zachód od wybrzeży Norwegii. Od południa sąsiaduje z Morzem Północnym, od południowego zachodu z wodami Atlantyku, od północy z Morzem Barentsa, a od zachodu z Morzem Grenlandzkim.

W przeciwieństwie do większości mórz przybrzeżnych, jego dno nie leży na szelfie kontynentalnym, stąd przeciętna głębokość Morza Norweskiego to około 2 km. Z dna morza, na obszarach gdzie głębokość nie przekracza kilometra, wydobywa się ropę naftową i gaz ziemny. Strefa przybrzeżna jest bogata w ryby, a ciepły Prąd Północnoatlantycki zapewnia stałą dość wysoką temperaturę wód.

Główne porty nad Morzem Norweskim to Trondheim, Tromsø i Narwik.

Linia brzegowa silnie rozczłonkowana od strony Norwegii – liczne zatoki (fiordy), wysepki i cieśniny.

Geografia | edytuj kod

Międzynarodowa Organizacja Morska definiuje obszar Morza Norweskiego w następujący sposób[3]:

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Dane z encyklopedii PWN, wyd. 1985
  2. James C. F Wang: Handbook on ocean politics & law. Greenwood Publishing Group, 1992, s. 14. ISBN 978-0-313-26434-4.
  3. Limits of Oceans and Seas, 3rd edition, International Hydrographic Organization. 1953 [dostęp: 7 maja 2011]
  4. Limits of the Oceans and Seas, „Nature”, 172 (4376), 1953, s. 484–484, DOI10.1038/172484b0, ISSN 0028-0836 [dostęp 2019-06-15] .
Kontrola autorytatywna (morze przybrzeżne):
Na podstawie artykułu: "Morze Norweskie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy