Mostek Behrendta


Mostek Behrendta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mostek Behrenda - mostek pomiarowy zasilany prądem przemiennym służący do pomiaru rezystancji uziemienia metodą kompensacyjną.

W Mostku Behrenda jako źródło prądu przemiennego stosuje się induktor. Spadek napięcia na oporze uziemienia R 1 {\displaystyle R_{1}} I 1 {\displaystyle I_{1}} kompensuje się przez spadek napięcia od prądu I 2 {\displaystyle I_{2}} na oporze R n {\displaystyle R_{n}} (Rezystancja zmienna służąca do zrównoważenia mostka). Prąd I 1 {\displaystyle I_{1}} płynący w obwodzie złożonym uziomu badanego Z 1 {\displaystyle Z_{1}} i uziomu pomocniczego Z 2 {\displaystyle Z_{2}} transformuje się do obwodu pomiarowego przez transformator prądowy Tr o przekładni n:

n = I 1 I 2 {\displaystyle n={\frac {I_{1}}{I_{2}}}\,}

Zmieniając rezystancję R n {\displaystyle R_{n}} doprowadzamy mostek do stanu równowagi, tzn. przez galwanometr (lub inny wskaźnik równowagi) i sondę pomocniczą nie płynie prąd. Aby uzyskać stan równowagi musi zostać spełniony warunek:

I 1 R 1 = I 2 R 2 {\displaystyle I_{1}R_{1}=I_{2}R_{2}\,}

Stąd rezystancję uziemienia możemy przedstawić wzorem:

R 1 = I 1 I 2 R n = R n n {\displaystyle R_{1}={\frac {I_{1}}{I_{2}}}R_{n}={\frac {R_{n}}{n}}\,}

Jako galwanometru może zostać użyty przyrząd magnetoelektryczny z prostownikiem.

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mostek Behrendta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy