Moto3


Moto3 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Moto3 – najniższa klasa wyścigowa cyklu motocyklowych mistrzostw świata, która wystartowała w 2012, zastępując kategorię 125 cm3.

Silniki to jednocylindrowe czterosuwy o pojemności 250 cm3, średnica cylindra to maksymalnie 81 mm oraz obroty ograniczone do 14 tys. obr/min. Minimalna waga motocykla wraz z zawodnikiem wynosi 148 kg. Dolny limit wiekowy to 16, górny 28 lat[1].

W sezonie 2015 dostawcami jednostek napędowych byli: Honda, KTM, Mahindra oraz Husqvarna.

Każdy motocykl wyposażony jest w identyczny ECU Dell’Orto. Nie można w żaden sposób zmieniać oprogramowania, poza standardowym mapowaniem. Jedyną rzeczą wolną od zakazów są podwozia które w sezonie 2015 dostarczało sześć firm: FTR, Kalex, KTM, TSR, Suter i Honda. Zabroniono używania kompozytowych tarcz hamulcowych oraz aktywnego zawieszenia.

Spis treści

Ogólne zasady | edytuj kod

Zespół może wystawiać tylko jeden motocykl na zawodnika.

Zawodnik ma do dyspozycji 8 silników na cały sezon.

Specyfikacja motocykla | edytuj kod

Silnik | edytuj kod

Silnik ma spełniać warunki[2]:

  • Czterosuwowy, jednocylindrowy, o pojemności 250 cm3.
  • Średnica cylindra: 81 mm, zabronione tłoki owalne.
  • Silnik o zapłonie iskrowym, nie wolno stosować turbosprężarki.
  • Limit prędkości obrotowej wału korbowego: 14000 obr/min.
  • Maksymalnie jeden sterownik zapłonu.
  • Maksymalnie 4 zawory.
  • Hydrauliczne/pneumatyczne sterowanie zaworami niedozwolone.

Dostarczanie silników | edytuj kod

Maksymalna cena nie może przekroczyć 12000 euro. Podana kwota obejmuje silnik z potencjalnym wyposażaniem (jedna, kompletna skrzynia biegów, wtrysk). Każdy producent chcący wziąć udział w Moto3, musi być w stanie zaopatrzyć do 15 zawodników. Każda nowa część musi być udostępniana w tym samym czasie wszystkim uczestnikom. Pojedyncze podzespoły muszą mieć z góry ustalone ceny. Jeśli za tuning będą chciały zabrać się firmy zewnętrzne, muszą sprzedawać poszczególne części dokładnie po takich samych cenach.

Skrzynia biegów | edytuj kod

Maksymalnie 6-biegowa.

Układ wydechowy | edytuj kod

Limit dźwięku na poziomie 115 dB. Żadnych ruchomych części (np. przegrody) wewnątrz układu.

Zapłon, elektronika | edytuj kod

Jedynie ECU zatwierdzony przez organizatora jest dozwolony. ECU musi pozostać niezmieniony zarówno od strony sprzętowej jak i programowej.

Dyrektor techniczny może w każdej chwili zażądać, aby zespół wymienił swoją obecną jednostkę ECU na inną udostępnianą przez organizatora zawodów.

ECU ma zawierać ogranicznik obrotów.

Tylko standardowy, zatwierdzony przez organizatora datalogger może być używany.

Podwozie | edytuj kod

Jakiekolwiek regulacje elektroniczne podwozia czy prześwitu są zakazane.

Koła | edytuj kod

Jedyne dopuszczalne materiały dla felg to stopy magnezu lub aluminium.

Jedyne dopuszczalne rozmiary felg to odpowiednio:

  • Przód 2.50" x17"
  • Tył 3.50' x17

Tylko opony dostarczane przez oficjalnego dostawcę mogą być używane (Dunlop).

Materiał i wykonanie | edytuj kod

Tłoki muszą być wykonane ze stopu aluminium.

Sworznie, wały korbowe, wały rozrządu muszą być wykonane z materiałów bazujących na stopach żelaza.

Korbowody, zawory i sprężyny zaworowe muszą być wykonane z materiałów bazujących na stopach żelaza lub tytanu.

Statystyki | edytuj kod

Mistrzowie | edytuj kod

Maverick Viñales 2013[3]

Zwycięzcy wyścigów | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Michał Fiałkowski: Moto3 w pigułce (pol.). motormania.com.pl, 2012-01-17. [dostęp 2013-04-10].
  2. David Emmett: Moto3 Regulations Announced – 250cc Four-Stroke, 14k RPM, 12K Euros, Spec ECU (ang.). motomatters.com, 2010-11-06. [dostęp 2013-04-10].
  3. Maverick Viñales: Moto3™ World Champion (ang.). motogp.com, 2013-11-10. [dostęp 2013-12-1].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Moto3" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy