Mowa znaków


Mowa znaków w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Mowa znaków, język gestów lub indiański język migowy (ang. Indian Sign Language[1]) – język migowy, którym posługiwali się Indianie różnych plemion, zamieszkujący Wielkie Równiny.

Język ten służył do porozumiewania się przy okazji polowań mimo różnic językowych pomiędzy plemionami. W roku 1885 język ten został opisany w wydanej pośmiertnie książce The Indian Sign Language napisanej przez kapitana amerykańskiej armii Williama P. Clarka (1845–1884)[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Google Books
  2. Magda Luchowiec: Język migowy – inny niż wszystkie. figeneration.pl, 2013-12-04. [dostęp 2018-07-05].

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Mowa znaków" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy