Muhammad I (Umajjadzi)


Muhammad I (Umajjadzi) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muhammad I (ur. 826, zm. 886) - emir Kordoby w latach 852-886

Był synem Abd ar-Rahmana II.

Podobnie jak ojciec prowadził spór z biskupem Kordoby, Eulogiuszem, przywódcą katolików, którzy dobrowolnie udawali się na męczeńską śmierć za wiarę. W odróżnieniu jednak od swojego poprzednika odszedł od pokojowego rozstrzygnięcia konfliktu i rozpętał prześladowania religijne chrześcijan. Wydarzenia w al-Andalus spowodowały wmieszanie się w sprawę króla Asturii Alfonsa III Wielkiego i w konsekwencji wojnę przegraną przez emira w 878 roku.

Emirat nawiedziły również lokalne powstania muzułmańskie. Zbuntowało się kilku wodzów, którzy odmówili posłuszeństwa swojemu władcy i utworzyli własne niewielkie państewka na Półwyspie Iberyjskim.

Bibliografia | edytuj kod

  • MałgorzataM. Hertmanowicz-Brzoza MałgorzataM., KamilK. Stepan KamilK., Słownik władców świata, Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa, 2005, ISBN 83-7435-077-6, OCLC 749692036 .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Muhammad I (Umajjadzi)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy