Mumia


Mumia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Egipska mumia kota Mumia mężczyzny w krypcie w Bremie Mumia Wari Mumia Meneptaha

Mumiazmumifikowane (zabalsamowane) ciało człowieka lub zwierzęcia, zabezpieczone przed rozkładem odpowiednimi zabiegami i substancjami, a także ciało, które w dużym stopniu oparło się rozkładowi dzięki specyfice miejsca spoczynku.

Nazwa wywodzi się z arabskiego słowa pochodzenia perskiego mumija oznaczające „smołę” a właściwie bitumin[1]. Jest to substancja, którą starożytni Egipcjanie nasączali bandaże mumii.

Słowo to odnosi się zazwyczaj do mumii egipskich – ciał faraonów i dostojników starożytnego Egiptu. Mumifikację zwłok dostojników stosowali również Inkowie w Ameryce Południowej.

Spis treści

Mumie naturalne | edytuj kod

Ciało może zachować się w dobrym stanie bez zabiegów konserwujących, jeśli warunki w których spoczywa nie sprzyjają rozkładowi. Np. bardzo suche powietrze.

Mumifikacja w starożytnym Egipcie | edytuj kod

 Osobny artykuł: Mumifikacja.

Mumifikacja miała na celu zachowanie życia wiecznego. Wierzono, że jeśli mumia zostanie zbezczeszczona, dusza zmumifikowanej osoby nie zostanie rozpoznana przez bogów i na wieki będzie się błąkać pomiędzy światem żywych i umarłych. Była to najgorsza rzecz, jaka mogła się przydarzyć człowiekowi.

Egipcjanie mumifikowali swoich władców i dostojników usuwając wszystkie wnętrzności człowieka, poza sercem. Po zakonserwowaniu natronem umieszczano je w rytualnych naczyniach zwanych urnami kanopskimi lub kanopami, a następnie puste wnętrze ciała wypełniali szmatami, sianem, by zachowało kształt żywego oraz natronem. Później ciało smarowano olejkami, by mimo wysuszenia dawało się nadać mu dostojną pozycję. Potem owijano w bandaże, jako barierę dla owadów. Chronił przed nimi bitumin. Między bandażami umieszczano zwykle amulety. Tak właśnie powstawały mumie, które przetrwały do dzisiejszych czasów.

Mumie dzisiaj | edytuj kod

Do dzisiejszych czasów zachowała się tylko część egipskich mumii. Wiele z nich uległo naturalnemu rozkładowi z powodu niedoskonałości technik balsamowania i oddziaływania naturalnych czynników, np. wilgoci, temperatury, drobnoustrojów. Część została zniszczona na skutek wielokrotnych grabieży grobowców, dokonywanych przede wszystkim przez samych Egipcjan. Wiele mumii zostało również wykorzystanych w celach „leczniczych”. Wynikało to z tego, że w starożytności bitumin (w perskim mummija) był używany do leczenia złamań, ran oraz niektórych dolegliwości wewnętrznych. Wraz z medycyną arabską zastosowanie bituminu trafiło też do Europy. Ze względu że bitumin był trudno dostępny w XVI wieku uznano, że może zostać zastąpiony przez proszek z mumii[1]. Środek ten stosowano w Europie do połowy XIX wieku.

Człowiek z Grauballe

Wybrane znane mumie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Paul Johnson: Cywilizacja starożytnego Egiptu. Monika Dolińska (tłum.). Warszawa: Wydawnictwo „69”, 1997, s. 225. ISBN 83-86245-12-3.

Zobacz też | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (Zwłoki):
Na podstawie artykułu: "Mumia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy