Murdelio (powieść)


Murdelio (powieść) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Murdelio – powieść Zygmunta Kaczkowskiego należąca do cyklu Ostatni z Nieczujów. Opublikowana została po raz pierwszy w odcinkach na łamach "Gazety Warszawskiej" 1852-53. Osobne wydanie książkowe miało miejsce w Petersburgu w 1853 roku.

Treść | edytuj kod

Akcja toczy się na ziemiach polskich po pierwszym rozbiorze. Głównym bohaterem a zarazem narratorem powieści jest szlachcic Marcin Nieczuja. Jednakże akcja koncentruje się wokół postaci Ignacego Piotrowicza herbu Murdelio. Ignacy jest dziedzicem ogromnej fortuny. W powieści ukazany jako osoba demoniczna i uosabiającego elementy destrukcyjne (owoc wychowania i wpływów cudzoziemskich) w życiu polskim XVIII wieku. Przez zabobonną szlachtę utożsamiona z diabłem. Ignacy w czasach młodości kochał się w córce dalekiego krewniaka, która dwukrotnie porywał. Okazuje się, że kobieta ta, która między dwoma porwaniami zdążyła wyjść za mąż za stolnika Strzegockiego i owdowieć, to obecnie matka Zosi - aktualnej ukochanej Marcina Nieczui. Powoduje to że losy Nieczui i Murdeliona krzyżują się...

Ciekawostki | edytuj kod

Polski pisarz Henryk Sienkiewicz w swoich Listach z podróży do Ameryki drukowanych na łamach "Gazety Polskiej", wspomina o wydarzeniu, które miało miejsce w USA. Latarnik o nazwisku Siellawa, z pochodzenia Polak, został zwolniony z posady, gdyż nie dopełnił swojego obowiązku: wieczorem nie zapalił światła latarni. Powodem zaniedbania było zaczytanie się w Murdelionie. Wydarzenie to zainspirowało Sienkiewicza do napisania noweli Latarnik.

Bibliografia | edytuj kod

  • Zygmunt Kaczkowski Murdelion, wyd. i wstęp Z. Szweykowski, Kraków 1925 BN I 84; t. 1-2, Kr. 1959, posłowie A. Jopek.
Na podstawie artykułu: "Murdelio (powieść)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy