Muzeum Archidiecezjalne w Gnieźnie


Na mapach: 52°32′15,86″N 17°35′35,33″E/52,537739 17,593147

Muzeum Archidiecezjalne w Gnieźnie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muzeum Archidiecezjalne w Gnieźniemuzeum erygowane przez ówczesnego biskupa gnieźnieńskiego Józefa Glempa w 1989 roku i otwarte 22 maja 1991 roku, obejmujący swoją opieką zbiory w skarbcu archikatedry gnieźnieńskiej, mieszczące się w zaadaptowanym budynku znajdującym się tuż przy katedrze, przy ul. Kolegiaty 2.

Spis treści

Zbiory | edytuj kod

Zbiory obejmują zabytki sztuki sakralnej należące do archidiecezji gnieźnieńskiej, często przeniesione z innych miejsc (np. kolegiata w Kruszwicy i Trzemesznie). Muzeum sprawuje również opiekę nad skarbcem katedralnym, który obok wawelskiego i jasnogórskiego posiada najcenniejsze i najbardziej unikatowe zabytki sakralnej sztuki romańskiej i gotyckiej w Polsce oraz nad zabytkami samej archikatedry, do których należą m.in. Drzwi Gnieźnieńskie. Oprócz zbiorów katedry muzeum posiada kolekcje rzeźb sakralnych, portretów trumiennych, tkanin liturgicznych, medali, monet oraz pamiątek po ostatnich prymasach Polski. Pierwszym dyrektorem, kustoszem i organizatorem zbiorów był Bolesław Dzierwa.

W gnieźnieńskich zbiorach znajduje się jeden z najstarszych w Polsce łacińskich leoninów z XII w., nellowany na patenie kielicha królewskiego, który w tłumaczeniu znaczy: Życie ugaszcza śmierć / Słodycz wypija ocet / Nie człowiek lecz czerw / Męża zbrojnego zwycięża[1].

Cenne eksponaty | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. D.D. Jung D.D., Poemat o mówieniu prawdy, „Zeszyty Poetycki”, 2014, s. 42 .

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Muzeum Archidiecezjalne w Gnieźnie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy