Muzeum Calouste Gulbenkiana


Na mapach: 38°44′16,01″N 9°09′12,74″W/38,737780 -9,153540

Muzeum Calouste Gulbenkiana w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muzeum Galusta Gulbenkiana (port. Museu Calouste Gulbenkian) – muzeum w Lizbonie, posiadające bogate zbiory sztuki antycznej, orientalnej i europejskiej. Zostało stworzone zgodnie z ostatnią wolą zmarłego w 1955 roku Galusta Gulbenkiana w celu publicznego udostępnienia jego wielkiej kolekcji sztuki, której właścicielem po jego śmierci została Fundacja Galusta Gulbenkiana. Muzeum zostało otwarte w 1969 roku. Położone jest w parku, niedaleko od centrum miasta.

Spis treści

Zbiory | edytuj kod

Kolekcja Muzeum Gulbenkiana liczy około 6 tysięcy przedmiotów, z których prezentowanych jest około 1000. Podzielona jest na dwie części. W pierwszej prezentowana jest sztuka egipska, grecka, rzymska, mezopotamska, Bliskiego i Dalekiego Wschodu oraz sztuka ormiańska.

W drugiej części pokazywana jest sztuka europejska od XI do XX wieku, w tym bogate zbiory malarstwa, rzeźby, sztuki zdobniczej, meble, manuskrypty. Gulbenkian kierował się dewizą "tylko najlepsze"[1], dzięki czemu w muzeum można zobaczyć wiele arcydzieł, których twórcami byli m.in.: Domenico Ghirlandaio, Peter Paul Rubens, Rembrandt, Auguste Rodin, Jean Baptiste Carpeaux, Jean-Antoine Houdon, Renoir, Dirk Bouts, Vittore Carpaccio, Giambattista Cima da Conegliano, Antoon van Dyck, Corot, Degas, Jean-Marc Nattier, George W. Romney, Stefan Lochner, Maurice Quentin de La Tour, Édouard Manet, Henri Fantin-Latour, Claude Monet, Jean-François Millet, Edward Burne-Jones, Thomas Gainsborough, William Turner, Jean-Honoré Fragonard, Giovanni Battista Moroni, Frans Hals, Ruisdael, Francois Boucher, Nicolas de Largillière, Andrea della Robbia, Pisanello, Jean-Baptiste Pigalle, Antonio Rossellino, André-Charles Boulle, Charles Cressent, Jean-Francois Oeben, Jean Henri Riesener, Charles Spire, Jean Deforges, François-Thomas Germain i wielu innych.

W Muzeum Gulbenkiana znajduje się również znacząca kolekcja prac René Lalique'a, z którym Galust Gulbenkian przyjaźnił się przez wiele lat[2].

Ważniejsze dzieła | edytuj kod

Ciekawostki | edytuj kod

  • Niektóre z obrazów zostały zakupione przez Gulbenkiana od władz sowieckich w trakcie wyprzedaży części zbiorów Ermitażu w latach 1929-1930, w tym: Zwiastowanie Dirka Boutsa, Portret starego człowieka Rembrandta i Portret Portret Heleny Fourment Rubensa. Ponadto Gulbenkian kupił 39 przedmiotów ze srebra, wykonanych we Francji w XVIII wieku na zamówienie carskiego dworu oraz rzeźbę Diana Jean-Antoine Houdon[3].
  • Budynek Muzeum Gulbenkiana został nagrodzony w 1975 roku Nagrodą Valmora w dziedzinie architektury.

Przypisy | edytuj kod

  1. K Baetjer: "Only the Best": Masterpieces of the Calouste Gulbenkian Museum, Lisbon. Yale University Press, 2000.
  2. Maria Fernanda Passos Leite: René Lalique at the Calouste Gulbenkian Museum. Lisbon: 2008.
  3. Современная живопись :: Статья :: Коллекционер Калуст Гюльбекян: «Only the Best», www.artgorizont.com [dostęp 2017-11-25] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (budynek muzeum):
Na podstawie artykułu: "Muzeum Calouste Gulbenkiana" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy