Muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej


Na mapach: 49°42′48,611″N 22°00′51,926″E/49,713503 22,014424

Muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Wnętrze Muzeum Fragment ekspozycji

Muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej w Starej Wsi założone przez jezuitów muzeum głównie sztuki sakralnej.

Historia | edytuj kod

W grudniu 1968 r. w pożarze spalił się szesnastowieczny obraz w starowiejskim kościele (11 sierpnia 2006 roku IPN oficjalnie potwierdził, że obraz podpalili funkcjonariusze Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego). W 1972 r. kopia tego obrazu została rekoronowana, a zwęglony fragment pierwotnego obrazu stał się zaczątkiem muzeum. Na początku Muzeum było swego rodzaju „izbą pamięci” gromadzącą ok. 300 różnorakich obiektów związanych z tutejszym klasztorem oraz pracą misyjną polskich jezuitów. Na początku lat 90. opiekę nad zbiorami przekazano specjalistom, co pozwoliło na utworzenie profesjonalnej kolekcji i ekspozycji muzealnej.

Zbiory | edytuj kod

Muzeum posiada kolekcje sztuki sakralnej i rzemiosła artystycznego XVI-XX w.w., ukazujące tak duchowość jak i kulturę estetyczną jezuitów. Na ekspozycji stałej można podziwiać bogate zbiory malarstwa olejnego, rzeźby, złotnictwa i rękodzieła artystycznego – rodzimego jak i europejskiego – oraz znaczącą kolekcję szat liturgicznych. Do chlub muzeum należą: najstarsza datowana kopia Cudownego Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej, malowana przez Franciszka Śniadeckiego w 1613 roku, jak też pamiątki związane z wielkimi postaciami Kościoła, m.in.: św. Franciszkiem de Hieronimo, św. Robertem Bellarminem, św.Józefem Sebastianem Pelczarem, bł. Janem Beyzymem, sł. Bożym Wojciechem Baudissem, czy papieżami: Piusem VI, Piusem IX i Janem Pawłem II oraz ks.Piotrem Skargą, abp Ignacym Raczyńskim, kard. Adamem Kozłowieckim, ks. Władysławem Gurgaczem. W salach muzeum prezentowane są również kolekcje: etnograficzna i egzotyczna. Ta druga związana jest z pracą misyjną polskich jezuitów w Afryce, Azji, Australii i Oceanii oraz w obu Amerykach. Na szczególną uwagę zasługują zbiory pochodzące z Afryki i Azji, będące kontynuacją kolekcji zapoczątkowanych jeszcze na początku XX wieku. Muzeum może się też poszczycić ponad stu szopkami bożonarodzeniowymi pochodzącymi z wszystkich kontynentów. Najstarsze z nich liczą przeszło sto lat.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Muzeum Towarzystwa Jezusowego Prowincji Polski Południowej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy