Muzeum Współczesne Wrocław


Na mapach: 51°06′48″N 17°00′18″E/51,113333 17,005000

Muzeum Współczesne Wrocław w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muzeum Współczesne Wrocław (MWW) — miejska, samorządowa instytucja kultury powołana przez Radę Miejską Wrocławia 10 lutego 2011 roku, a otwarta 2 września 2011 roku mająca na celu wystawianie, popularyzowanie i gromadzenie zbiorów sztuki współczesnej. Obecna, tymczasowa siedziba mieści się przy Placu Strzegomskim, w schronie przeciwlotniczym wybudowanym dla ludności cywilnej w 1942 według projektu Richarda Konwiarza. Działalności wystawiennicza MWW skupia się na przedstawianiu sztuki współczesnej i sztuki wrocławskiej II połowy XX wieku. MWW koncentruje się także na edukacji i programach społecznych skierowanych do mieszkańców Wrocławia.

W latach 2011–2016 dyrektorką MWW była Dorota Monkiewicz – krytyczka sztuki, kuratorka, współautorka Koncepcji Programowej Muzeum Współczesnego Wrocław oraz wielu publikacji dotyczących sztuki współczesnej. Drugim dyrektorem MWW, od 2017 do 2019 roku był dr Andrzej Jarosz (1971–2019) – historyk sztuki, krytyk i kurator, adiunkt w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego w Zakładzie Sztuki Nowoczesnej.

Spis treści

Założenia programowe i kolekcja | edytuj kod

Program wystawienniczy MWW koncentruje się na promowaniu oraz popularyzowaniu lokalnych, progresywnych i najnowszych zjawisk sztuki współczesnej. Muzeum w koncepcji programowej odwołuje się do tradycji konceptualnej, akcjonizmu, „strukturalistów” wrocławskich, foto-medializmu, performansu i pogranicza teatru, dolnośląskiej tradycji sztuk stosowanych oraz wrocławskiej tradycji muzealnej. Kolekcja MWW tworzona jest od 2011 roku. W skład kolekcji muzealnej wchodzą prace współczesnych artystów wrocławskich i polskich. W kolekcji znajdują się prace m.in. Carolee Schneemann, Karola Radziszewskiego, Anny Molskiej, Huberta Czeperoka, Stanisława Dróżdża, Michała Diamenta, Włodzimierza Borowskiego, Wandy Gołkowskiej, Dory Maurer, Allana Sekuli. Szczególny nacisk w kolekcji kładziony jest również na artystów neoawangardy wrocławskiej (Jan Chwałczyk, Natalia LL). W zbiorach MWW znajduje się także depozyt kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, która w swoich zbiorach posiada prace artystów związanych z polskim neoawangardowym środowiskiem artystycznym oraz dzieła polskiej sztuki współczesnej. Kolekcja ta koncentruje się na gromadzeniu prac właściwych dla tradycji artystycznych Wrocławia m.in. ruchu sensybilistów z lat 50., wrocławskiego środowiska sztuki konceptualnej z lat 60. i 70. oraz zjawisk artystycznych związanych z ruchami wolnościowymi lat 80. i przemianami początku lat 90 oraz nowych zjawisk sztuki współczesnej. W zbiorach DTZSP znajdują się m.in. prace artystów: Andrzeja Lachowicza, Natalii LL, Stanisława Dróżdża, Zdzisława Jurkiewicza, Marii Michałowskiej, Archiwum Jerzego Ludwińskiego, Wandy Gołkowskiej, Zygmunta Rytki, Józefa Robakowskiego, Jerzego Truszkowskiego, Andrzeja Dudek-Dürer, Grupy LUXUS, Laury Pawela, VALIE EXPORT, Grupy Sędzia Główny, Mirosława Bałka.

Misja | edytuj kod

Misją MWW jest rozwijanie relacji społecznych wobec sztuki współczesnej, budowanych dzięki działalności wystawienniczej, edukacyjnej, powiększaniu kolekcji oraz stwarzaniu przyjaznych warunków uczestnictwa w sztuce. Atrakcyjne i współczesne sposoby prezentacji będą skierowane do zróżnicowanych wiekowo i społecznie grup. Równorzędnym do przestrzeni wystawienniczej, jest przestrzeń komunikacyjna muzeum wirtualnego, pozwalająca na kontakt i integrację społeczności. Praca nad współczesnością jest wyróżnikiem tej koncepcji. Idea oparcia instytucji Muzeum Współczesnego Wrocław na koncepcji Muzeum Sztuki Aktualnej we Wrocławiu Jerzego Ludwińskiego z 1966 roku kontynuuje pomysł stworzenia miejsca będącego katalizatorem współczesnych tendencji i postaw w sztuce.

Historia | edytuj kod

Wnętrze Muzeum

Muzeum Współczesne Wrocław (w skrócie MWW) zostało powołane w dniu 10.02.2011 roku. Muzeum prowadzi działalność na podstawie statutu nadanego przez Radę Miejską Wrocławia. Program i misja muzeum zostały sformułowane w koncepcji programowej MWW autorstwa Piotra Krajewskiego i Doroty Monkiewicz[1].

2.09.2011 roku Muzeum rozpoczęło swoją działalność w schronie przy pl. Strzegomskim. Otwarcie muzeum zainaugurowała wystawa Zbigniewa Gostomskiego pt. "Zaczyna się we Wrocławiu" oraz piknik skierowany do mieszkańców Wrocławia.

Siedziba | edytuj kod

Schron przy placu Strzegomskim jest największym z pięciu powstałych w latach 40-stych w Breslau naziemnych schronów przeciwlotniczych zaprojektowanych przez Richarda Konwiarza - niemieckiego architekta, autora projektu m.in. Stadionu Olimpijskiego. W czasie obrony miasta mieścił się w nim szpital polowy. Schrony niemieckiego architekta nawiązywały do stylu imperialnego i do architektury napoleońskiej[2]. Po 1989 roku w budynku i przyległym parterowym budynku mieściły się magazyny i sklepy usługowe. W 2009 roku odnowiono elewację schronu według projektu pracowni Romana Rutkowskiego i zrealizowano na fasadzie budynku mural przedstawiający pracę artysty i poety konkretnego Stanisława Dróżdża pt. „Klepsydra” z 1967 roku. Schron to sześciokondygnacyjny budynek o konstrukcji żelbetowej, ściany zewnętrzne obiektu mają ponad metr grubości, a strop półtora metra. Na potrzeby adaptacji obiektu na tymczasową siedzibę MWW w 2011 roku konieczne było wyburzenie ścian działowych i stropów międzykondygnacyjnych aby przystosować budynek do celów ekspozycyjnych. Nowymi elementami przebudowy są także kratownice otwierające wnętrze schronu w pionie będące pozostałością po wtórnym szybie towarowym. Na dachu obiektu powstał taras i cylindryczny przeszklony pawilon, który mieści kawiarnię z panoramicznym widokiem na okolicę: Cafe Muzeum. W środkowym pierścieniu wstawiono szyb windowy. Adaptację schronu na MWW przeprowadziły dwa zespoły architektów z pracowni: CH+ Architekci i VROA Architekci. SARP przyznało wyróżnienie Nagrody Roku 2011 za przebudowę obiektu schronu przeciwlotniczego na siedzibę Muzeum Współczesnego Wrocław. W przestrzeni 1 piętra muzeum, powstał Beautiful Tube - designerska realizacja Sabiny Lang i Daniela Baumanna, szwajcarskich artystów duetu L/B. Projekt został pomyślany jako przestrzeń kontrastująca z pozostałymi pomieszczeniami Muzeum, ulokowanego w schronie przeciwlotniczym, nie tylko w sensie estetycznym, ale także akustycznym. W monumentalną, surową artykulację betonowych ścian środkowego pierścienia schronu wbudowano konstrukcję zacieśniająca tę przestrzeń w miękkim pokrowcu z wielokolorowego dywanu[3]. To przestrzeń służąca odpoczynkowi, a także miejsce w którym odbywają się konferencje, debaty, warsztaty edukacyjne i artystyczne.

Wystawy | edytuj kod

Edukacja | edytuj kod

MWW prowadzi regularny program debat, wykładów, konferencji naukowych, projekcji filmowych oraz interdyscyplinarnych projektów społecznych. Wszystkie te działania koncentrują się wokół tematów z szeroko rozumianej humanistyki i kultury współczesnej. Podczas cotygodniowych spotkań publiczność ma okazję wysłuchać i porozmawiać ze specjalistami różnych dziedzin, wśród nich socjologii, historii sztuki, antropologii, architektury, studiów gender i queer, kultury popularnej. W przestrzeni MWW regularnie odbywają się również promocje wydawnicze oraz prezentacje raportów z badań społecznych. Muzeum również samodzielnie realizuje projekty naukowe mierzące się z problemami współczesności. Muzeum prowadzi regularne warsztaty edukacyjne i artystyczne dla dzieci oraz dorosłych. W swoje działania angażuje także ludzi zagrożonych wykluczeniem społecznym. Programy edukacyjne MWW:

  • Warsztaty dla szkół
  • Oprowadzanie po MWW
  • „Rozrusznik wystaw”- zajęcia w którego skład wchodzą: „Niedziela w Muzeum – rodzinne warsztaty” i „Rozmowy o wystawach” - warsztaty podejmujące temat bieżącej wystawy.
  • Cykl wystaw „Samoobsługowe muzeum”: interaktywna przestrzeń oparta na koncepcji manualnego operowania obrazem wizualnym, obecnie prezentowane są „Warstwy”- wystawa interaktywna skierowana do dzieci, które mogą przekomponowywać obrazy i „bawić się” sztuką współczesną.
  • Ferie/Wakacje w Muzeum
  • Baza warsztatów dla szkół w oparciu o podstawę programową, w której skład wchodzą zajęcia:

natura struktury, rzeźba z ubrania, komunikacja napięć, siła szarości, kompozycja nieskończona, miasto znaków, percepcyjna żonglerka, dynamiczne narracje, przebudowa obrazu, opowieści śladów, kolorowe przestrzenie, sztuka uzależniona od światła.

Publikacje | edytuj kod

Większości wystaw w MWW towarzyszą katalogi lub inne publikacje. Sprzedaż publikacji wydanych nakładem MWW, a także innych wydawnictw jest prowadzona w kasie muzeum.

Przypisy | edytuj kod

  1. MWW – Muzeum Współczesne Wrocław – Info, muzeumwspolczesne.pl [dostęp 2017-11-25] .
  2. Ł. Wojciechowski. Mieszanka wybuchowa. „Jednodniówka MWW, Wrocław, 27.01.2012”. s. 9. [dostęp 2013-04-17]. 
  3. MWW – Muzeum Współczesne Wrocław – Café Muzeum, muzeumwspolczesne.pl [dostęp 2017-11-25] .

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Muzeum Współczesne Wrocław" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy