Muzeum ziemi ojczystej


Muzeum ziemi ojczystej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Muzeum ziemi ojczystej (wł. Heimatmuseum) − powieść Siegfrieda Lenza wydana w 1978 r. Utwór porusza problemy pogranicza polsko-niemieckiego, "małej ojczyzny" i tożsamości mieszkańców mazurskiej ziemi. W powieści Mazury lat dwudziestych, trzydziestych i czterdziestych XX wieku to kraina z bogatą przyrodą i ciekawą gwarą pogranicza, gdzie Polak nazywa się Heidrich, a Niemiec Kottkowski.

Głównym bohaterem jest Zygmunt Rogalla - badacz historii i tkacz kilimów, który przez kilka dziesięcioleci opiekował się prywatnym mazurskim muzeum regionalnym. Rogalla, jako członek społeczności Łukowca, kreśli panoramę społeczną wschodniopruskiej prowincji od czasów sprzed I wojny światowej, aż do ucieczki mieszkańców przed Armią Czerwoną pod koniec II wojny światowej. Obszerna powieść jest jednym wielkim protestem, za który główny bohater płaci cierpieniem fizycznym i duchowym.

Polski przekład powieści, dokonany przez Elizę Borg i Marię Przybyłowską, ukazał się nakładem wydawnictwa Czytelnik, Warszawa 1991 r.[1] Drugie wydanie opublikowane zostało w wydawnictwie Borussia, Olsztyn 2010[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. SiegfriedS. Lenz SiegfriedS., Muzeum ziemi ojczystej, ElizaE. Borg (tłum.), MariaM. Przybyłowska (tłum.), Warszawa: Czytelnik, 1991, ISBN 83-07-01803-X, OCLC 830064258 .
  2. Borussia, ​ISBN 978-83-89233-66-0
Na podstawie artykułu: "Muzeum ziemi ojczystej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy