NGC 2403


Współrzędne: 07h36m50,6s; +65°36′06,0″

NGC 2403 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

NGC 2403 (również PGC 21396 lub UGC 3918) – galaktyka spiralna z poprzeczką (SBc), znajdująca się w odległości ok. 8 milionów lat świetlnych[3], leży w gwiazdozbiorze Żyrafy. Została odkryta 1 listopada 1788 roku przez Williama Herschela[4]. Galaktyka ta należy do Grupy galaktyk M81.

Centrum NGC 2403 z zaznaczonymi supernowymi i różnymi formacjami

Do tej pory w NGC 2403 zaobserwowano 3 supernoweSN 1954J, SN 2002kg i SN 2004dj[5]. SN 1954J była tzw. fałszywą supernową, najprawdopodobniej rozbłyskiem gwiazdy zmiennej typu eta Carinae[5]. Wybuch supernowej w 2004 to jeden z najjaśniejszych i najbliższych Ziemi, mających miejsce w czasach nowożytnych[6].

W galaktyce NGC 2403 odkryto pierwszą cefeidę spoza Grupy Lokalnej[3]. Obiekt ten został później wykorzystany do wyznaczenia odległości galaktyki. Okazało się, że wynosi ona około 8 milionów lat świetlnych[7].

To jedna z bliższych nam galaktyk spiralnych, grawitacyjnie związana z galaktykami M81 i M82 w Wielkiej Niedźwiedzicy. Ma wielkość 8,5m i całkiem jasne jądro, ale jej halo jest nieco prześwietlone przez dwie jasne gwiazdy pierwszego planu, leżące przy obu końcach szerokiego na 12 minut łuku owalu[6]. Podobnie jak wiele galaktyk tego typu, NGC 2403 powstała w wyniku zderzenia galaktyk, ale w odróżnieniu od innych galaktyk spiralnych ramiona NGC 2403 poruszają się z różnymi prędkościami. Obecnie zjawisko to pozostaje niewyjaśnione, choć podejrzewa się, że może być związane z obecnością dużej ilości ciemnej materii[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d NGC 2403 w serwisie SEDS.org (Revised NGC and IC Catalog) (ang.)
  2. NGC 2403 w bazie SIMBAD (ang.)
  3. a b c Tammy Plotner: A New Spin On NGC 2403 (ang.). Universe Today, 2001-03-05. [dostęp 2011-03-07].
  4. Courtney Seligman: NGC 2403 (ang.). Celestial Atlas. [dostęp 2014-08-15].
  5. a b List of Supernovae (ang.). W: IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams [on-line]. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. [dostęp 2014-08-14].
  6. a b Praca zbiorowa: Kosmos. Warszawa: Buchmann Sp. z o.o., 2012, s. 326. ISBN 978-83-7670-323-7.
  7. Tomasz Szymański: Kosmos. Wędrówki po nocnym niebie.. T. 8. Poznań: Oxford Educationale Sp. z o.o., 2010, s. 23. ISBN 978-83-252-1359-6.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "NGC 2403" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy